De liberis ⁊ poſthūisXXVIII.

5 7

eo natus: non enim videri quaſiª filium exheredatum eſſe cuꝫ elogiopater eum filiumᶜ exheredare propoſuiſſꝫ. ⁊ adieciſſet euꝫ propter eācauſamᵇ exheredare: qꝛ probaturpatrem circa cauſam exheredatio¶ Apianus.nis erraſſe.Dem eſt ⁊ ſi ita dixerit. ille illius filiꝰ exheres eſto: patrē eiꝰadulterumᶠ per errorem aſſignās.Phricanus.I filius hēs iſtitutusᵍ ſit: omiſſo poſthumoʰ. filioqꝫ ſubſtitutus nepos ex eo ſit. ſi interimᵗ moriatur filius poſthumo non natoª:nepotem tam patri qͣꝫˡ auoˡ ſuū heredem futurum. ¶ Ꝙ ſi nemo filio ſubſtitutus ſit: ⁊ ſolus ipſe inſtitutus ſit: tunc quia eo tempore quois moriat̉: certum eſſe incipit neminē ex eo teſtamento hēdē fore: ip̄efiliusᵐ inteſtato patri heres exiſtet¶ Sicut euenireⁿ ſolet cū ſub ea cōditione que in ipſius poteſtate erit:filius heres inſtitutus pͥus qͣꝫ ei paFLorenti.reret moriatur.Ilij etiam hoc modo exheredantur. filius exheres ſit. filiuexheres eritᵇ.LL pianus.Ulti non noteᵖ cauſe exheredant filios: nec vt eisq obſintſed vt eis conſulant vtputa impuberibꝰ: eiſqꝫ fideicommiſſariā hereditatem dant. D Aulus.¶ ¶ Am quidam filiam ex aſſe he

redem ſcripſiſſet. filioqꝫ queꝫ in poteſtate habebat. x legaſſet: adiecit:⁊ in tertiaʳ parte exheres mihi erit.Et queritur an recteⁱ exheredatusvideretur? Sceuola reſpondit nōvideri. ⁊ in diſputando adijciebatideo non valere quoniam nec fundi exheres eſſe iuſſus: recte exheredaretur. Aliamqꝫ cauſam eſſe īſtitutionis que benigne accipereturᵗ.exheredationes aūt non eſſent adO Odeſtinus.iuuandeᵛ.Ub conditioneˣ filius heres inſtitutus: ſi pendente conditione ad arroganduꝫ ſe dederitʸ: neceſſarius hēs nō erit. P Ompo.I filium nominatimꝰ exheredauero: ⁊ eū poſtea he̓dē inſtituero: heres eritª. NEratius.Aꝫ poſthumus heres ſub cōAditiōeᵇ inſtituitur: ſi priꝰ qͣꝫ naſcatur conditio extiteritᵉ: non rumpitur teſtamentuꝫ poſthumi agnatione.NApinianꝰ.Ilioᵇ quē pater poſt emācipationem a ſe factā iteꝝᶜ arrogauit exheredationē antea ſcriptā nocere dixi. nā in omni fere iure ſic obſeruari ꝯuenit: vt veri patris filiusadoptiuus nunquā intelligatur: neimagineᶠ nature veritas obumbretur: videlicet ꝙ nō trāſlatus ſꝫ redditusᵍ uideretur. nec multū puto referre quod ad propoſitum attinet:ꝙ loco nepotis filium exheredatuꝫ

a ¶ Quaſi filium. ſed quaſi extraneum. ac.h ¶ Cū elogio. id eſt ſermōe. nam eologium idē eſt qd̓ ſermo vel v̓bum teſtamenti.qui eſt filius non vt filium ſed ut extraneum. azo.c ¶ Filium .i. hq ¶ Eam cauſam. qꝛ non putabat filium. azo.e ¶ Probat̉. qꝛ ſi ꝓbex eo natꝰ non nocet exher̄datio qꝛ ⁊cͣ. ſnotaerrorē teſtatoris non nocer̄: ſic. jͣ. d̓ ꝯdi. ⁊ demō..l. d̓mōſtratio. ⁊. C. d̓ teſta. l. neqꝫ ꝓ. ⁊ de here.inſti. l. ſi pr̄. ſꝫ ar. cōtra.inſti. ꝗ ma. nō poſ. §. ſemel. ⁊ .jͣ. d̓ vſufruc. leg.l. ſi alij. Item eſt ar. contra. sͣ. de inof. teſ. l. ſi inſtituta. §. i. ſed dic vt. sͣ.e. l. iij. in prin. ac.Dem ē. adulteꝝ.Lal̓s adulterū. al̓salterum. ac.filius. Qn̄ filioOFatus eſt ſupſtiturꝰvulgariter: exiſtentia ſuiher̄dis nō operatur trāſmiſſionem: alias ſecus.h. d. Et diuidit̉ ī duaspartes. Et primo loquitur qn̄ filius fuit inſtitutus pure dato ſibtuto nepote vuSecūdo loquitiſubſtitutus eſt ſutione poteſtatiua q̄ nonpōt impleri vltimo viteſpiritu nullo dato ſubſtituto. Scd̓a ibi. ꝙ ſi nemo. Itē ſcd̓a ſb̓diuidit̉qꝛ Primo ponit dcm̄.Scd̓o exēplificat. Secūda ibi. ſicut euenire ſolet. Bar.¶ Inſtitutus. dic pure. alij dicunt ſub ꝯditione poteſtatiua que vltimo vite momento potuit impleri. ut ſi dederit. c⁊ in fine loquatur de eavltimo momento. ut ſi aſcenderit capitoliū: ⁊ ſic diſcrepat finis a princi.que non potuit impleriAlij dicunt contra. ac.131h ¶ Poſthumo. filio.i ¶ Si interim .i. ante aditam hereditatem vel viuente teſtatore. Alij. i.dente conditione. ac.k ¶ Nō nato. nō natus nō rūpit vt h̓: ⁊ .jͣ. ti. i. l. iij. §. ex his. ſed natus rūpit: ⁊ ꝗdem totum gradū a quo eſt pͥteritus ⁊ ſequētes: ut. jͣ. ti. i. l. pen.l ¶ Quā auo. auo ex teſtō qꝛ ſubſtitutus pr̄i ab īteſtato vel ēt ex teſtō ſi pater fuit teſtatus de caſtrenſi in vita ſui patris: vel etiam poſtea d̓ quocunqꝫ. ⁊ ſic v̓bum ſuū diuerſimode accipit̉: ſic. sͣ. de of. ꝓcon. l. ij. alij dicuntꝙ eſt heres patris ⁊ per eum auo qꝛ heres heredis eſt ⁊cͣ. ut. C. here. inſti.l. fi. qd̓ non placet. qꝛ filius non fuit heres. ac.m ¶ Ipſe filius. idem̄qꝫ nepos ⁊ ſic erit vtriuſqꝫ patris ſui ⁊ aui ab inteſtato ẜm noſtrā poſitionē ⁊ ſuus. ſꝫ nōne pr̄ p̄cedebat; rn̄. non conſtabat alium deceſſiſſe inteſtatū: vt. jͣ. de here. abin. §. cū aūt. Idē ſi filius non fuitpure īſtitutus: ſed ſi ſub cōd. que vltimo vite ſpiritu potuit impleri ⁊ hocſubijcit. alij dicunt filius .ſ. primi decedentis. ⁊ hoc cuꝫ fuit inſtitutus ſubconditione illa ſi in capitoliū aſcenderit. azo.n ¶ Euenire ſolet. al̓s vbi nepos non interuenit. ⁊ dic differri a princi.uel ibi pure hic ſub conditione: vt ibi dixi. uel ẜm alios diuerſificat vt ibino. ⁊ facit. jͣ. e. l. filius a patre. in prin. ⁊. jͣ. de here. inſti. l. ſuus. §. ſed ſi filio. ⁊. l. ſe. ⁊. jͣ. de condi. inſti. l. fi. ⁊ de ſuis ⁊ leg. here. l. i. §. ſciendum. ⁊C. de inſti. ⁊ ſub. l. iiij.Ilii etiam hoc modo. Exheredatio poteſt fieri per verba preſentis preteriti tꝑis ⁊ futuri. h. d. Pau. de ca. ⁊ Io. de īmo.o ¶ Filij. erit. Item ⁊ ſic ille filius meus alienus mee ſubſtantie ⁊cͣ. ut. Ce. ti. l. iij. ⁊ facit. C. de teſta. l. quoniam. ⁊. jͣ. de here. inſti. l. bis verbis. ⁊l. i. §. fi. ac.ti Exheredatio ſit qn̄qꝫ ꝑꝑ bonū. h. d. Bar. Uel ſic ExheredaAio pōt interdū fieri ad cōmodum filij ⁊ non ad incommodū. h. d.Pau. de ca. ⁊ Io. de imo. ⁊ baldus. p ¶ Note .i. infamie. ac.¶ Eis. exheredatis. ⁊ facit. jͣ. d̓ bo. li. l. ſi pr̄onus teſtō. §. ſi ꝗs nō mala.

⁊. l. paulus. ⁊ de cōtra ta. l. ſi emancipatus. ⁊. C. de inof. teſ. l. ſiꝗs in fi. ⁊. l. filiꝰmatrem. ⁊ sͣ. de vſur. l. in fideicommiſſi. §. cum pollidiꝰ. ⁊. jͣ. de vulg. ⁊ pu. ſub.l. cum ex filio. ac.Am quidam. Odia reſtringi: fauores cōuenit ampliari. Bar. Uel ſic.Nō valet exheredatio facta a re certa vel quota ſꝫ inſtitutio ſic qꝛ trahit ad ſereſiduum tanꝙͣ fauorabilisſed exheredatio nō tāꝙͣ odioſa.h. d. Pau. de ca.r ¶ In tertia. al̓s in certa. al̓s ītertia quod idem eſt.s ¶ Recte. in re certa non valꝫexher̄datio. Itē nec a perſonacerta ſed a gradu toto ſic. ut. sͣ.e. l. iij. §. filius. ac.t ¶ Acceperet̉. ⁊ valꝫ: ut. jͣ. d̓here. inſti. l. i. §. ſi ex fundo. ⁊. C.de here. inſti. l. quotiēs. ac.u ¶ Adiuuāde. nō ſauorem etodium. Io. ꝙ odia reſtringenda: fauores ampliādi. ſic ꝓbatur. ij. legibꝰ. jͣ. d̓ adim̄. le. l. legatis. ⁊. l. fi. ⁊ sͣ. de trāſa. l. cuꝫhi. §. ꝗ trāſegit. ſic. sͣ. de in iusvo. l. q̄ſituꝫ. ⁊. l. ſed ſi hac lege.§. fi. Itē ⁊ sͣ. de mino. l. iij. §.minorē. ⁊. jͣ. de diuer. ⁊ tēp. pͥſ.l. ī vſuca. ⁊. C. de edic. di. adri.tol. l. fi. in fi. ar. ꝯtra. sͣ. de hisꝗ noͣ. infa. l. quod ait. §. exercitium. aꝫ. ⁊ facit. sͣ. e. l. ij. ⁊. jͣ. depenis. l. interpretatione.¶ Ub conditione. Ut ꝗsꝘ ſit ſuus heres patri requiritur ꝙ non ſit in poteſtate alterius tꝑe mortis ⁊ cōditionis exiſtentis. h. d. Bar.x ¶ Sub cōdi. poteſtatiua. uelcaſuali vel mixta. ſꝫ in eius defectū exheredat̉. alioquin ſtatimipſo iure eēt nullū: vt. C. de inſti. ⁊ ſub. l. ſi pater. ⁊. jͣ. de her̄.inſti. l. ſuus. ac.y ¶ Dederit. in vita teſtatorisẜm quoſdā. ſed tūc dr̄ adoptio.vt. sͣ. de adopt. l. ij. niſi dicasꝙ erat emācipalꝰ a pr̄e naturali cū ſe d̓dit ī arrogationē eo viuo. ſꝫ certe tūc iō nō eēt neceſſarius qꝛ emācipatus. ſed pōt rn̄deri arrogationē ꝓ adoptioneponi. dic gͦ melius ꝙ poſt mortē teſtatoris fuit arrogatus. ⁊ ſi dicas. ſed nonneſufficit ad hoc ꝙ ſit neceſſarius ꝙ fuerit in poteſtate tꝑe mortis: vt inſti. de here.qua. ⁊ dif. §. ſui? Rn̄. non cum ē inſtitutꝰ ſub conditione: qꝛ oꝫ ꝙ non ſit in ptātealterius tꝑe quo defert̉ hereditas .ſ. ꝯditione exiſtēte: ut īſti. de here. iſti. §. ſeruꝰ.⁊. §. alienus. eſt ēt ⁊ alia rō h̓ qͣre non eſt neceſſarius: qꝛ nec aliquo momento eſthr̄s: īmo arrogator in cuius ptāte eſt: ut. jͣ. de acqui. here. l. placet. lꝫ hodie ſecūsvt inſti. de acꝗſi. per arro. §. i. ⁊ inſti. de here. inſti. l. ſuus. §. fi. ac.I filium. Ultīa voluntas eſt ẜuanda: qꝛ vltima derogat precedenti. h. d.M Bar. ⁊ pau. de ca. Et hoc qn̄ vltima eſt fauorabilis ⁊ p̄cedens odioſa.z ¶ Si filium. nominatim. quod eſt opus ut inſti. de exhere. li. in prin. ac.a ¶ Erit. qꝛ poſteriora derogant primis: ut. jͣ. de codicil. l. diui. §. licꝫ. ⁊. jͣ. d̓ vulza. ſub. l. ſiquis eum. in prin. fallit qn̄qꝫ vt. jͣ. de le. iij. l. ſiquis. in prin. ⁊ de le. i.l. ſi mihi ⁊ tibi. §. fi. ⁊ fac̄. C. de pac. l. pacta. ⁊. C. famil. herci. l. in ipſius. ⁊. C. defideicom. l. fideicommiſſum.Um poſthumus Sufficit ꝙ a tempore natiuitatis filius ſe inſtitutum¶ Creperiat. h. d. Bar.b ¶ Sub cōditione. poteſtatiua caſuali uel mixta. h.c ¶ Extiterit. ſecus ſi defecerit. Item ſecus ſi pendet: ut. jͣ. e. l. poſthuma. aꝫ. ⁊ facit. jͣ. de condi. ⁊ demō. l. ij. ⁊. l. ſuam. ⁊. jͣ. de le. i. l. cetera. §. ij. ⁊. jͣ. d̓ verbo. ob.l. ſi in rem meam.Ilio. Quando veritaſ ⁊ fictio tendunt ad vnum finem veritas preualet fiF cūioni. h. d. Bar.d ¶ Filio. ſecus in extraneo exheredato ⁊ poſtea arrogato qui non rumpit teſtm̄vt. jͣ. de ꝯtra ta. l. nō putauit. §. ſiquis emancipatum. ac.e ¶ Iteꝝ .i. in ptāteꝫ ſuam iterū redigat: quod fieri poteſt de filio naturali vt hic:⁊ sͣ. de adoptio. l. ſi pr̄ filium. nō ſic de adoptiuo: ut. e. ti. l. adoptare. §. eum. ac.ſ ¶ Imagine .ſ. adoptionis. que eſt fictio inducta ad ſimilitudinem nature. Naꝫeſt adoptio legalis actio per quam quis ſit velut filius qui non eſt: pene naturaꝫimitans. Item nota veritatē preualere fictioni: qn̄qꝫ ſecus: ut. sͣ. e. ti. l. ſiꝗs poſthumos. §. ſiquis filium. ibi ⁊ diuerſum ⁊cͣ.g ¶ Sed redditus. ſic. sͣ. de pac. l. ſi vnus. §. quod in ſpecie. ⁊ sͣ. ſi ſer. ven. l. ſivelcuti. §. ſed ſi q̄ratur. ⁊ sͣ. de teſta. l. heredes. §. ſi quid poſt. ⁊ sͣ. qui. mo. pi