De liberis ⁊ poſthumis.XXVIII

5 5

Xea ſcriptura que ad teſtamē¶ A tum faciendum parabatur: ſinullo iure teſtamentum perfectumeſſet: nec ea que fideicommiſſorumverba hn̄t peti poſſeª. ¶ Ex hisverbisᵇque in ſcriptura pater fami. addidit: videri eumvelle voluiſſe omnimodo valereea que reliquit etiam ſi īteſtatus deceſſiſſet.¶ Dem.Ingulos teſtes qui in teſtamē☞ toᵉ adhibentur proprio chyrographoᵇ annotare conuenit. quis⁊ cuius teſtamentum ſignauerit.¶ DemIus bonaᵉ qui ſe imperatoArem facturum heredeꝫ eſſe iactauerit: a fiſco occupari non poſſunt.¶ De liberis ⁊ poſthumis heredibus inſtituendis vel exheredandisvel preteritisᶠ.UXpianus.Uid ſit nominatimꝰ exheredare videamus.⁊ cognomenˣ eius diNomenʰ ⁊ ꝓnomenꝰcendum eſt. an ſufficitvel vnum ex hisⁱ; ⁊ conſtat ſufficereᵐ.¶ Dem.

Ominatim exheredatus filiZus ita videtur. filius meus exheres eſto. etſiⁿ nec nomenº eius expreſſum ſit: ſi modo vnicus ſit. Nāſi plures ſint filijᵖ benigna interpͥtatione potiꝰ a pleriſqꝫ rn̄dct̉ exheredatū nullūq eſſe.T Dem.Z ſi peperceritq filium dicereex ſeiaʳ aūt natū dixerit: recteᶠexheredat. Et ſi cum conuitio dixerit non nominādus: vel non filiusmeꝰ. latro. gladiator. magis eſt vtrecte exheredatus ſit. Et ſi ex adulterioᵗ natū dixerit. ¶ Pureᵛ autēfiliū exheredari iul̓ putat qͣ ſnīa vtimur. ¶ Filius aūt inter mediasˡquoqꝫ heredū īſtitutiones recte exheredatur: ⁊ erit a totoʸ gradu ſubmotus: niſi forte ab vnius perſonaeum teſtator exheredaueritᶻ. Naꝫſi hoc fecerit vitioſa erit exheredatio. Quemadmodumª ſi ita eumexhe̓dauerit: quiſquis mihi hereserit: filius exheres eſto. Nam vt iulianus ſcripſit huiuſmodi exheredatio vitioſaᵇ eſt: quoniam poſtaditam hereditatem voluit eū ſubmoueriᵉ: qd̓ eſt impoſſibile. ¶ Ante heredis inſtitutionemᵇ exheredatus ab omnibus gradibus ſub-

cōſultiſſima. in pͥn. ⁊. l. iubemus. ⁊ aucͣ. ibi poſita. nec obſtat. C. de tabu..l. generali li. x. quia hic nō eſt publica ſcriptura: cum ⁊ ipſe teſtator poſſitſcribere. ſed poſtea publicatur: vt. C. e. l. ij. ac.Xea. Ex ſcriptura nō lecta vel publicata corā teſtibus non probat̉Q teſtm̄. h. q. Quando teſtamentum eſt nullum rationeimperfecte vocodicillaris nihil oꝑat̉.ſed alia rōne ſic: qꝛ ſacitvt relicta in tali teſtō debeant̉ a venientibus abinteſtato. h. d. tota lex. ⁊in vtroqꝫ dicto eſt notabilis. Et primo loꝗt̉ qn̄rōne īperfecte voluntatꝭquia lꝫ eſſet ſcripta nonfuit publicata coraꝫ teſtibus. Secundo quandoalia rōne quia non erātteſtes ſufficientes numero. ⁊ ex primo dicto ſuppletur lex ſi is qui. sͣ. eo.Pau. de ca.a ¶ Poſſe. vt. C. de codicillis. l. fi. in pͥn. ⁊ d̓ fideicō. l. ſi veritas. ⁊. C.e. l. ſi vnꝰ. ⁊ sͣ. e. l. ſi is.⁊. C. de ma. te. l. ſi iure.⁊ .jͣ. de le. iij. l. xi. §. i. ⁊.jͣ. de iure coōdi. l. i. h.¶ Ex bis. Clauſulaſi nō valet iure teſtamēti valeat iure cōdicillorū: importat vt debeartur relicta a venientibusabinteſtato. Hoc dicit.Uel ſic ⁊ magis ad litteram. Teſtm̄ qd̓ non valet iure teſtamenti trāſitin vim codicillorū ſi hecſit intentio teſtatoris dequa intentiōe apparerepōt quibuſcunqꝫ uerbisad hoc aptꝭ. Io. d̓ imo.b ¶ Uerbis. forte taliaerant in greco. legata que reliqui ⁊ fideicō. dari uolo ab oī herede meo etiam ab inteſtato: ut. C. de fideicom. l. eam. uel talia ut. jͣ. de lega. ij. l. cumpater. §. filius. uel talia vt. jͣ. de codicillis. l. fina. h. uel dic ut. jͣ. de iniuſteſtamen. l. poſthumus. §. fina. ſed nunquid tota hereditas debetur abheredibus uenientibus ab inteſtato inſtituto in tali non perfecta uoluntate? Reſpon. ſic. ut arg. jͣ. de iniuſto teſtamē. l. poſthumus. §. fin. ⁊ ad trebel. l. ſiquis priore. nam ⁊ totum appellatione relicti cōtinetur: ut ī aucͣ.de here. ⁊ fal. §. ⁊ hoc quidem. ſed argu. contra. sͣ. de inoffi. teſtamen. l.ticia. ſed ibi eſt alia ratio. ac.itos. Subſcriptio non pōt committi alteri. ⁊ ideo tabellio nōO pōt ſubſcriptionē ⁊ ſigillum alteri demādare. h. d. Bar.c ¶ Teſtamento. in ſcriptis. ac.d ¶ Chirographo. ideſt in propria ſubſcriptione in qua nomen ſuum ⁊teſtatoris deſignetur ut hic. ⁊ quādoqꝫ nomen heredis ſimiliter: ut. C.eo. l. iubemus. apparet hic ꝙ non ſubſcribit vnus pro alio niſi in teſtamento ruſtici: ut. C. eo. l. hac conſultiſſima. §. fi. ſed forte idem eſt nuncupatiuum licet ſcriptum. ⁊ facit. C. eo. l. hac conſultiſſima. §. fi. ⁊ sͣ. eo. l.ad teſtium. §. ſiquis. ac.Q hoc dicit Bar.us. Uerba prolata cauſa iactantie non inducunt diſpoſitionem.e ¶ Bona. ⁊ facit. C. de teſta. l. nolumus. ⁊. C. de cadu. tol. l. i. §. fin. ⁊. l.ex imperfecto. ⁊ inſti. qui. mo. te. infir. §. fi. ac.¶ De liberis ⁊ poſthumis ⁊c̄. Poſt teſtamenta incipit de inſtitutione⁊ exheredatione liberorum natorum ⁊ non natorum. ſed. jͣ. de heredi. inſti. generaliter de omnibus inſtitutis dicit. ⁊ noͣ ꝙ dicit preteritis non pretereundis: quia hoc faciendum non eſt: ſed inſtituendi vel exheredandi:ut. jͣ. eo. l. antepe. ac.d ſit. Illud dicitur nominatim fieri quod ita ſit explicite ⁊¶ Oclare ut nequeat de eo dubitari. hoc dicit Iomnnes de imola ⁊Alexander.g ¶ Nominatim. quod erat olim opus in maſculis non in feminis. hodie econtra. ut. C. eodem. l. fina. ⁊ inſti. de exhere. liber. circa principium.⁊. §. noſtra. ac.h ¶ Nomen. proprium.l ¶ Pronomen. ab euentu. al̓s prenomen. ⁊ eſt idem.k ¶ Cognomen. a cognatione.l ¶ Ex his. ſcilicet tribus.m ¶ Sufficere. etiam vnum ſi modo per eum poſſumus eſſe certi: vt

.sͣ. ſi certum petat̉. l. cum certum. ⁊. jͣ. de heredi. inſti. l. quotiens. in principio.ſed ar. contra. sͣ. de tranſac. l. cum hi. §. ſi pretor.tiꝫ. Qn̄ nomen appellatiuum congruit vni tm̄ equiualet nomiQni proꝯmſecus ſi pluribus. h. d. Bar.1 ¶ Etſi .i. ꝙͣuis. ac.o ¶ Nomen. proprium. ac.p ¶ Nā ſi plures. filij. ⁊ dixit filiū meū exheredo. ac.q ¶ Nullū eſſe. ꝑꝑ odiuꝫ exheredationis. eſt enim odioſa vt.jͣ. e. l. cū ꝗdā. ſecus vbi eſt fauor: et. sͣ. d̓ teſt. tu. l. ſiquis ita.§. ſiꝗs filio. ⁊. jͣ. de adimē. le..l. iij. §. ſi duobꝰ. ⁊ d̓ le. i. l. ꝗ filiabus. §. i. ⁊ de li. le. l. ij. ⁊. jͣ. d̓accep. l. pluribus. q̄ ſunt ar. cōtra. ſed in eis eſt fauor ⁊ iō prorogādus. vt. d. l. cū ꝗdā. ⁊ facit. sͣ. de cōſti. pͥn. l. fi. ⁊ facit. sͣ.de rei uen. l. ſi in rē. §. lꝫ. ⁊. §. ſiveſtimēta. ⁊. l. pōp. in fi. ⁊. C.eo. l. iij. ⁊. jͣ. d̓ le. i. l. filiuſfa. §.diui. ⁊ de rebꝰ du. l. ſi fuerit. ⁊.jͣ. de ma. teſt. l. cū ex pluribꝰ.⁊ sͣ. de teſta. tu. l. duo. ac.I ſi. Adiectio matris q̄Q facit videri nominatiꝫ exheredatū: ⁊ adiectio cōuitij exheredationē non vitiat. Bar.q ¶ Peꝑcerit .i. noluit dicere.r ¶ Seia. vxore. al̓s īepta eſſetexheredatio: vt. jͣ. de ver. ob. l.ꝗdam. Iteꝫ vnus ex ea erat natus. al̓s contra. sͣ. l. proxi.s ¶ Recte .i. ẜm ordinē iuris.t ¶ Ex adulterio. valet exheredatio lꝫ ſit cōtra. jͣ. de car. edi..l. i. §. idē ait. cum ꝗdaꝫ cōtra.So. illud verū ꝙͣtuꝫ ad carbonianum: ſꝫ ꝙͣtū ad hoc vt uereſit exheredatus necne diſtinguitur. aut credebat eum ex adulterio natū: ⁊ nō erat: ⁊ tunc nōvalet: ut. jͣ. e. l. ſi poſthumꝰ. §.fi. ſi v̓o ſciebat filium tūc valetvt hic. Itē contra. jͣ. de le. i. turpia. So. hic ſtetit in genere ibi in ſpecie: qꝛ talemhominē occidit: vt. jͣ. de here. inſti. l. his verbis. §. i. ⁊. l. quotiēs. §. ſiquis. Itemfacit hic ad finem vt. sͣ. de inoffi. teſta. l. ſi inſtituta. ac.Durę. Exheredatio debet eſſe pura non autem conditionalis vel in dieꝫ.Choc dicit Io. de imo.u ¶ Pure. non ſub conditione: vt. jͣ. de here. inſtituē. l. ſi ꝗs ſempronium in fi.iam diu. ⁊. jͣ. de cōtra ta. l. ſub conditione. niſi in caſu vt cum filius inſtituit̉ſub conditione caſuali. ⁊ in defectum eius exheredat̉: ut. C. de inſti. ⁊ ſub. l. ſi pater. ⁊ dicta. l. iam diu. Item in alio: vt. jͣ. de ven. in poſ. mit. l. i. §. ſed ⁊ ſi incertum. uel dic vt ibi noͣ. h.¶ Filius. Clauſula poſita inter vnum capitulū ad illud tm̄ refert̉: ſed poſitainter plura capitula vel ante omnia vel poſt omnia: ad omnia refertur. Iteꝫ exheredatio facta a tertia perſona vel ſub cōditione nō valet. h. d. vſqꝫ ad. §. ſꝫ ita.Dy. iſtū. §. diuidit: qꝛ primo loquit̉ quādo exheredatio eſt facta intra gradum.Secundo quādo a certa perſona. Tertio qn̄ poſt aditam hereditatem. Quartoqn̄ ante oēs gradus. Quinto quando inter gradus. Sexto quādo poſt gradus⁊ intra gradus. Secunda ibi. niſi forte. Tertia ibi. quēadmodū. Quarta ibi. ante heredis. Quinta ibi. ſed etiā inter. Sexta ibi. in eo. Bar.x ¶ Inter medias .i. īter vnū inſtitutū ⁊ aliū inſtitutū ⁊ ſic inter gradum. hoc caſu etiā loquit̉. jͣ. §. fi. ⁊. jͣ. ti. i. l. iij. §. fi. nō autē eſt hoc inter gradus. lꝫ quidā contra: ut. jͣ. ti. i. l. pe. ⁊. jͣ. eo. l. pe.Toto. illo nō alijs gradibus. qd̓ dic ut. jͣ. ti. i. l. pe. §. pe.z ¶ Perſona eum. exheredauerit. hoc adiecto vt. jͣ. de contra ta. l. nō putauit pͥtor. §. ſi ab vno. qd̓ in dubio nō erit credendū ne quis eligat viam ad impugnāda ſua iudicia: vt. jͣ. de mili. te. l. iij. ac.a ¶ Quēadmodū. in hoc eſt ſimile: qꝛ vtrobiqꝫ non valet exheredatio.b ¶ Uitioſa. ut ex eo gradu non obueniat tunc hereditas iſta. quippe conditionalis eſt: ut. jͣ. de vulga. ſubſtitutio. l. qui liberis. ergo nulla: vt. sͣ. proximo. §.dixi. h.c ¶ Submoueri .i. exheredatū eſſe ſub conditione .ſ. ſi adiret̉ hereditas. an̄ ergo īueniebat ſe preteritum: quare ipſo iure teſtm̄ nulluꝫ eſt. Et noͣ ꝙ expreſſa nocēt:non expreſſa non. nam hic non expreſſo ita demum tenet exheredatio ſi inſtitutus ſit heres. nec tamen hoc debet exprimi: ut hic. ⁊ jͣ. de here. inſti. l. ſiquis ſemper. §. fi. ⁊. jͣ. de contra ta. l. pe. §. ſed cum exheredatio. ⁊ eſt ar. jͣ. de condi. ⁊ demon. l. nonnunꝙͣ. ⁊ de reg. iur̄. l. actus. ac.d ¶ Ante heredis inſtitutioneꝫ. Primus gradus eſt inſtitutorum. Secundusſubſtitutorum. exheredatus ante omnes ab oībus videtur exheredatus: ut hic.idem ſi poſt omnes: ut. C. eod. l. i. Idem ſi inter primum ⁊ ſecūdum gradum vi