De contra. ⁊ vti. ac. tu.De eo qui pro tutore.XXVII.
7
cā que tꝑe finit̉ obligatio aliqua fuit: tutele ꝯͣriū iudiciū eſſe ei opinor¶ Hāc actōeꝫ dādā placet: ⁊ ſi tutele iudicio nō agat̉. eteniꝫ nōnūqͣꝫpupillꝰ iccirco agē̓ tutele non vult:qꝛ nihil ei debebat̉: īmo plus in eūīpēſuꝫ eſt: qͣꝫ qd̓ ei abeſt. nec īpediēdus eſt tutor ꝯͣrio agē̓ᵇ. C Alia.Onge magis dādū ēᵉ: ⁊ fiderōibꝰ diſtrahēdis actio intendaturᵛ.ELpianus.Aid ergo ſi plus in eum īpēdit qͣꝫ eſt in facultatibꝰᵉ; videamꝰan poſſit ꝯſeꝗ hoc. ⁊ labeo ſcripſitpoſſe. ſic tn̄ accipiēdū eſt ſi expeditpupillo ita tutelā admīſtrari. ceteꝝſi n̄ expedit dicēdū ē abſolui pupillū oportere. neqꝫ enī in hoc adminiſtrant̉ tutele ut mergant̉ pupilli.iudex igit̉ ꝗ ꝯtrario iudicio cognoſcit vtilitateꝫ pupilli ſpectabit: ⁊ antutor ex officioᶠ ſūptꝰ fecerit. ¶ Cōtrariū iudiciū an ad hoc qͦqꝫ cōpetat vt ꝗs a pupillo exigat liberationēᵍ vidēdū eſt. ⁊ nēo dixit in hͦ agēquē ꝯͣrio poſſe vt tutele iudicio liberet̉: ſꝫ tm̄ d̓ his q̄ ei ꝑꝑ tutelā abſūtCōſequit̉ aūt pecuniā ſi quam d̓ſuoᵖ ꝯſumpſit etiā cū vſuris: ſꝫ ueltriētibꝰⁱ ul̓ his q̄ in regionibꝰ obſeruāturª: vel his quas mutuatus eſt:ſi neceſſe habuit mutuari vt pro pupillo ex iuſta cā ꝓrogaret: ul̓ his aꝗbꝰ pupillū liberauit: vl̓ quibꝰ caruit tutor: ſi nimiuꝫˡ ꝓfuit pupillo pecuniā eſſe exolutā. ¶ Plane ſi tutor forte aliꝗd pecunie debuit fenerari: aliꝗdᵐ ip̄e ꝓ pupillo ſoluit: necipſe vſuras ꝯſeꝗtur: nec pupillo pͥ.ſtabitⁿ. ¶ Quare ⁊ ſi in vſus ſuosꝯuertit deīde aliꝗd īpendit ī rē pupillarē: qͣꝫtū īpēdit vertiſſe d̓ſinitᵇ:⁊ exinde vſuras nō p̄ſtabit. Et ſian̄ impēdit in reꝫ pupillarē mox invſus ſuosʸ v̓tit: nō videbit̉ uertiſſeqͣꝫtitatē: q̄ ꝯcurrit cū qͣꝫtitate ſibi d̓bita vt eiꝰ ſumme nō p̄ſtet vſuras.¶ Uſuras vtꝝ tādiu ꝯſequet̉ tutor qͣꝫdiututor eſt. an etiā poſt finitā tutelā videamꝰ. an ex mora tm̄.⁊ magis eſt vt qͦad ei reddat̉q pecunia ꝯſequat̉. Nec .n. dꝫ ei ſterilis eēpecunia. Si tātū fuit ī ſubſtātiaʳ prpilli vn̄ ꝯſeꝗ poſſet: dicēdū eſt nōoporte̓ˡ eū vſuras a pupillo exige̓.¶ Quid ergo ſi de re pupillari nōpotuit ſibi ſolue̓: qꝛ erat d̓poſita adp̄dioꝝ ꝯparatiōeꝫ. ſiꝗdē nō poſtulauerit a pͥtor̄ vt ꝓmat̉ pecunia ul̓
hͦ minꝰ depōat̉: ſibi īputet. Si v̓o h̓deſiderauit nec īpetrauit:ᵗ dicēdū ēnō deperire ei vſuras in ꝯͣrio iudicio. ¶ Suffic̄ tutori bn̄ ⁊ diligēternegocia geſſiſſe: ⁊ ſi euētūª aduerſūhūerit qd̓ geſtū ē ¶ Iudicio ꝯͣriotutele p̄ſtat̉ ⁊ id qd̓ in rē pupilli v̓ſūeſt an̄ tutelāᵗ ul̓ poſt tutelāʳ ſi negocijs tutele tꝑe geſtis ꝯnexuꝫ ꝓbat̉.Et qd̓ an̄ᶻ īpēſū eſt: ſiue ꝓ tutore negocia geſſit: ⁊ poſtea tutor ꝯſtitutꝰeſt: vl̓ uētri erat curator. ¶ Sꝫ ſi n̄ꝓ tutore negocia gerebat: dꝫ uenire qd̓ an̄ īpenſūª eſt. ¶ Deducūturenī in tutele iudiciū ſūptꝰ quoſcūqꝫfecerit in rē pupilli: ſic tn̄ ſi exbonafideᵇ fecit. ¶ Hāc actiōem ꝑpetuāeſſe palā eſt: ⁊ hēdiᵇ ⁊ in hē̓dem dari ceteroſqꝫ ſucceſſores ⁊ ad quos¶ Ul̓.ea res ꝑtinet ⁊ in eos.Autela remotꝰᶜ eo loco haberi dꝫ: quo eēt finitaᵇ tutela. ⁊ ſicut actiōes patit̉ ꝑinde ac ſi pupillꝰpubes factus eēt: ita ꝯͣrio iudicio ſiꝗd ei aberit ꝑſeꝗ d̓bebit. Nihil enīꝓhibet ſuſpectū tutorē eē qͣꝫuis cōplura in reꝫ pupilli īpenderit: q̄ euꝫamittere nō oportet. UEp̄ia.Eredem tutorisᵉ ſi eam ſūmāI L ſoluerit ī qͣ obligati pupilli fu.erint: actiōeꝫ ꝯͣriā aduerſus eoſ haberę poſſe reſpondi. P Aulus.Itutor pro pupillo ſe obligauit habet contrariā actionē ⁊anteqͣꝫ ſoluatᶠ.¶ De eo ꝗ pro tutore ul̓ curatorenegocia geſſitᵍ. T Lpianus.Rotutele actiōeꝫ neceſ-ſario p̄tor ꝓpoſuit: nāqꝛ plerūqꝫ īcertū ēʰ utrūꝗs tutorˡ an v̓o quaſi tutorª ꝓ tutore adminiſtrauerit tutelā: iccirco in vtrāqꝫ cāꝫ actōeꝫ ſcripſitª: vt ſiue tutor ē ſiue n̄ ſit ꝗ geſſit actiōe tamen tenet̉. Solent eniꝫmagni errores intercede̓ vt diſcerni facile nō poſſit vtrū ꝗs tutor fuerit ⁊ ſic geſſerit: an v̓o nō fuerit. ꝓtutore tamen munere functus fit.¶ Pro tutore aūt negocia geritqui munere tutoris fungiturⁿ in reimpuberis: ſiue ſe putet tutoreꝫ: ſiue ſcit n̄ eē: fingit tamē eē. ¶ Proinde ⁊ ſi ſeruꝰ quaſi tutor egerit diuus ſeuerus ſcripſit dandum ī dominum iudiciū vtileª. ¶ Cum eoqui pro tutore negocia geſſit. etiaꝫan̄ pubertatē agi poſſe tutele nulladubitatio ēʰ: qꝛ tutor n̄ ē. ¶ Quar̄
pupilli cōpetebat. ⁊ eſt ar. ad. l. C. d̓ in litē dā. tu. l. iii a ¶ Tꝑe finit̉.redhibitoria quā nō exercuit nec ſibi exegit ꝑꝑ vtilitatē pupilli. ac.Hanc actionem. Licet exceptio nō poſſit opponi vbi non agit̉ tn̄ontraria actio poteſt poni. h. d. bal.p. l. in cōmodato. §. i. ⁊. l. in rebꝰ. §. fi. ⁊h ¶ Contrario.C. e. l. fi. ac.¶¶ Onge dādū ē .ſ. ꝯͣriū iudiciū tutele.¶ Intendat̉. ꝯtra tutorē ⁊ dic̄ magis iō qͣſi liceat ſibi vēdicare. ad qd̓eſt. jͣ. de bo. lib. l. ꝗ cuꝫmaior. §. ſi libertus. ac.Uid gͦ. in facultaLubus .i. in facullare ſoluendi. al̓s qūo pupillus redderet. ſic exponit̉. jͣ. d̓. v̓. ſig. l. neposꝓculo. vl̓ dic ꝙ lꝫ plusexpēdat cūdēnabit̉ pupillus: ⁊ exigetur qn̄ eritſoluendo. ac.¶ Ex offō. i. ex pietate: vt. jͣ. e. l. §. pe. ⁊ fa. sͣ.ac. l. ſi ẜuos. ac.qrraTōtrariū.ria actio tutele nō ꝯpetit ad liberādū ſꝫ ad ſoluendū qd̓ debet̉ tutori.h. d. bal. g¶ Liberatōeꝫ. finito offō quā mlti hodie extorquēt cū iuramēto: q̄ ſi nō fraudettꝫ: ut. C. ſi aduerſus reirē. auc̄. ſacr̄a puberuꝫ.¶ De ſuo. ſic. sͣ. degeſt. l. ii. ⁊ sͣ. mā.l. ſi do nō remunerandiſi mihi.¶ Triētibꝰ. ſi tales ẜꝫꝯdi. ſue ꝑſone ei debentur: ut. C. d̓ uſur. l. eosſuper.k ¶ Obẜuāt̉. ſi ſint mnores legitimis: vt. d. l.C. de vſur. l. eos. §. ceperos. ac.¶ Si nimiū .i. plus ꝙͣcolligāt he vſure: vt. sͣ.ſur. l. ⁊ in ꝯtraria.Plane Sūme actutorē ꝑuēte ⁊ de ſuo expenſe adinuicē compenſentur. h. Balm ¶ Aliꝗd. de ſua ꝓpria pecunia. ac¶ Preſtabit. ip̄o iurefacta cōpēſatione: ut. sͣ.de cōpen. l. cū alter.o Deſinit. ſic. sͣ. de inv̓. l. ſi ꝓpr̄e. §. v̓ſuꝫ.Uſus ſuos. de peuuia pupilli. ac.q ¶ Uſuras. reddat̉. etita durāte tutela vt poea ac.¶ ¶ In ſubſtātia pupilli. durāte officio. ac.¶ ¶ Nō oporter̄: vt ⁊ sͣ.de admi. tu. l. quotiens§. ſicut. ac.t ¶ Quid gͦ īpetrauit .i.obtinere nō potuit: ſꝫ qͣre iniuriā ſibi factā v̓titin pupillū? Rn̄. qꝛ pupillo fuit ſcā. nec tutorbuit cāꝫ: ut. jͣ. d̓deiuſ.one.¶ Sufficit. Nō ſunt cōmēdāda q̄ cōmēdat fortuna: ſꝫ q̄ rō cōmēdat.h. d. bal. u ¶ Et ſi euētū. qꝛ nō potuit ꝑfici. vel dic euētū ꝑſeuerātꝭvt ⁊. sͣ. d̓ ne. ge. l. ſꝫ an vltro. §. i. ac. x. ¶ Iudicio an̄ tutelā .ſ. finitā.y ¶ Et poſt to.ſ. finitā ſi negocijs ⁊cͣ. vt. sͣ. ti. i. l. ſi tutor poſt.
z ¶ Qd̓ an̄ .ſ. tutelā inchoatā. qd̓ eē pōt. ſi nego. ⁊cͣ. a ¶ An̄ īpēſſuꝫ .i. an̄ tutelā inchoatā. nec forte diſtinguit̉ cōnexum vl̓ nō: lꝫ poſt eā finitā diſtinguatur.qꝛ ⁊ qd̓ an̄ debuit vertit̉ in actioneꝫ tutele directā: ſic ecōtra qd̓ ei debet̉ v̓tit̉ in cōtrariā. ſed qd̓ incipit deberi ex negocio nō cōnexo poſt finitā tutelaꝫ non venit indirectā. gͦ ⁊ ſiꝗd īpendit ī tali negocio nō ꝯnexo non venit in ꝯͣriā vt h̓ dicit. ac.b ¶ Bōa fide. h̓. sͣ. e. circa pͥnci. dixit ex offō. a ¶ Hancactionē ꝑpetuā: qꝛ ſic eſt in directa. vt. C. e. ti. l. tutores. ac.b ¶ Her̄di. qꝛ ſic ē ī directa: ut.sͣ. ti. i. l. i. §. hanc actioneꝫ. ac.¶ Tutela. Idē oꝑatur remotio iudicis quod expiratio tꝑis. ⁊ lꝫ quis ſit a tutelaremotus: tn̄ qd̓ īpēdit dꝫ reculęrare. h. d. bal.¶¶ Remotꝰ. vt ſupectus. ac.Finita .ſ. pub̓tate pupilli.nā ⁊ h̓ finita ē: vt ⁊ sͣ. d̓ ſuſpe.tu. l. decreto. ⁊ inſti. ꝗ. mo. tu.fi. in fi. ſecus vbi ſuſpecto ē adiūgēdꝰ curator: vt. sͣ. ti. i. l. ſi tutor. §. pe. ⁊ fa. sͣ. e. l. i. §. finito.Eredē tutoris. ſic. sͣ. māU da. l. heredem.Itutor. Officialis pōtC agere etiaꝫ ſi non diu ſtetit in obligatione. h. d. bal¶ ¶ An̄ꝙͣ ſoluat. quia vr̄ ei abeſſe qꝛ eſt obligatus: vt. sͣ. d̓ nego. ge. l. ſiꝗs mādato. ⁊. l. i. ⁊ii. ⁊ sͣ. mā. l. ſi mādato. in pͥr.ſecꝰ in fideiuſſore: vt. C. man..l. ſi pro ea. ⁊ que eſt rō dixi ind. l. ſiꝗs mandato.g ¶ De eo qui ꝓiutore vel ⁊cͣ.Una pars eſt protutore: ut. C.de neg. ge. l. ꝗ pupille. ſic̄ bonoꝝ poſ. vt. jͣ. de bo. poſ. l. iii.§. hereditas.Rotutele. Cum eoEqui. Sicut tutela pu¶ tatiua nōbꝫ principium ſui eſſe ita non hꝫterminum eſſe: ⁊ iō non eſt ſpectanda pubertas. h. d.h ¶ Incertum ē. pupillo quōdā: nunc adulto. ac.Quis tutor .ſ. v̓e exn̄s. ac.k ¶ Quaſitutor .ſ. cum nō ſittutor. ¶¶ In vtranqꝫ cāꝫ.ideſt ſi v̓e fuerat tutor ſiue venon fuerat. ac.m ¶ Actionē ſcripſit nō aperit quā vn̄ dic qn̄ tutor vere fuerit. diſtinguit̉ an̄ ſciuerit: ⁊ tūctutele. an ignorauerit ⁊ tunc ꝓtutel̓: ut. jͣ. e. l. q̄ro. ⁊. jͣ. e. l. §. ſicurator. Si v̓o non erat tutortūc indiſtincte ſciuerit vl̓ nō dūmō geſſerit vt tutor habeat locū actio ꝓtutele: ut. jͣ. e. l. §. ꝓtutore. ⁊ qd̓ ſb̓ijc̄ actiōe tn̄ ⁊c̄.altero caſu cū diſtinctiōe tutele ⁊ ꝓtutele. altero indiſtincteꝓtutele vt dcm̄ eſt. ⁊ h̓ ẜm aꝫ.vel dic hoc principium loꝗ qn̄adultꝰ eſt incertꝰ: admīſtrauerit verus tutor exn̄s: aut nō eriſtens. ⁊ ꝙ dic̄ in vtroqꝫ caſu i.ꝗcūqꝫ caſus ſit dū tn̄ dubiū ē.dic dari tm̄ ꝓtutele. Si aūt certus eſt de v̓itate hēat locū p̄dicta diſtinctio. ⁊ ad hāc lr̄aꝫ fac̄qd̓ ſeꝗt̉. ſolēt. n. ⁊cͣ. Itē ꝙ dicitſiue tutor ē ſiue n̄: ſubdā tn̄ dubiū ē. ac. n ¶ Pro tutore.fungit̉. in hoc cāu dat̉ ei actioneg. ge. in eū ꝗ ſpōte gerit. Sed cū dicat ꝓti tore agere: gͦ neg. ge. hꝫ locū vt h̓.⁊. C. d̓ teſta. tu. l. iij. ī fi. 6 ¶ Utile .i. actionē ꝓtutele vtilē de peculio: ut. sͣ. d̓pecu. l. ex fcō̓. Itē ar. ꝯͣ. jͣ. e. §. ſi ꝗs qͣſi. Itē fa. C. e. l. i. p ¶ Cū eo. nulla dubitatio eſt: vt. sͣ. titu. i. l. i. §. finito. ⁊ jͣ. rē pupil. ſal. fo. l. nō quafi. §. ſed ⁊ in co.