Liber
Um ml̓rª viri lenocinio adulAterata fuerit nihil ex dote retinebitur. Cur .n. improbet maritusmores quosᵇ ipſe aut an̄ corrupit.aut poſtea approbauit. ¶ Si tn̄ᵉ exmēte legis ſumet quis. vt nec accuſare poſſit qui lenocinium vxori pͥbuerit audiēdus eſtᵇ. PRulꝰ.Euia marito ſuo inter aliasTres dotis ēt īſtr̄m ſolidoꝝ. x.tradiditᵉ. quoᶠ lucius eidē meuie cauerat datuꝝ ſe cū nuptūᵉ ire cepiſſet. x. ex eo īſtr̄o maritꝰ nihil exegit.qꝛ nec potuitʰ. Queſitum ē ſi cumdos a marito petat̉ⁱ an cōpellēdusſit ēt illā ſummāᵏ q̄ in inſtr̄o cōtinet̉refunde̓. Reſpōdi potuiſſeⁱ ꝗdē eūcui actiōes mādate ſunt. debitoreꝫcōuenire. ſed ſi ſine dolo malo velculpa exige̓ pecuniam non poterit.neqꝫ dotis noīe eū ꝯueniri poſſeᵐ.neqꝫ mādatiⁿ iudicio. ¶ Funduseſtimatꝰ in dotē datꝰ. a creditor̄ an̄cedēte ex cā pignoris ablatusº eſt.Queſitū ē an mulier ſi eſtimatiōeꝫdotis repetatꝰ exceptōe ſummouēda ſit. Aitq .n. ꝓpterea ſe nō teneriʳꝙ pr̄ eiꝰ dotē ꝓ ſe dedit. cuiˢ: hersnon extiterit. Paulus rn̄dit p̄dioeuicto ſine dolo ⁊ culpa viri. p̄ciuꝫpetēti mulieriꝰ doli mali exceptio-
nem obeſſeˣ. Cōſeꝗ .n. eā p̄ciuꝫ fundi euicti euidēs iniꝗtas ē. cum dolus patris ipſiʸ noce debeat.SCeuola.Ieſtimatis rebꝰ in dotē datispactū īterceſſit. ut ex qͣcūqꝫ cādos reddi deberetᶻ. ipſe res r̄ſtiuerētur habita rōne augmēti ⁊ diminutionis viri boni arbitratu. q̄ v̓on̄ extarēt eſtimatioª eaꝝᵇ. Queſitūē cū res q̄dā qͣs maritꝰ vēdideratextarēt. an ẜꝫ pactū ⁊ he ad ml̓ierēꝑtinerēt. rn̄di res qͦ extāt ſi neqꝫ uolenteᶜ neqꝫ ratū hn̄te muliere veniſſentᵇ. ꝑinde reddēdas atqꝫ ſi nullaeſtimatio interueniſſet.H Ermoge.¶ Xtimateᵉ res vſu ēt mulieris¶ A periculo mariti deteriores efficiunturᶠ.T Dē.Aritꝰ dotē quā nō accepit: ſipoſt diuortiūᵍ ꝑ errorē ſoluit. repetet. qꝛ n̄ numeratā pecūiā caueratᵖ.exigi .n. ab eo non potuitⁱ.¶ Ripho.I filioſa. data ē dos. ip̄e ꝗdeꝫdotis actiōe tenet̉ᵏ. pr̄ autē eiꝰde peculioˡ. Nec ītereſt in peculiorē vl̓ pecuniā dotalēᵐ hēat nec ne.ſꝫ quatenus facere pōt. hic quoqꝫˣcōdēnādusº eſt. Intelligiturᵖ autē
quinimo ⁊ filij appellationeotes: ut eo. ti. l. liberorū. §. ſed ⁊ papi. ⁊. l. filij. ⁊ de le. iij. l. vj.ne. ſed ar. ꝯtra. jͣ. de teſt. tu. l. qd̓ ſi nepotes. ⁊ inſti. qui da. tu. poſ.pactum valꝫ ſi p̄decedat mulier: ut hic. ⁊ in aucͣ. de nupſi v̓o conſtāte. non ſi vir: vtliberi.n̄: ut. jͣ. d̓ dote.sͣ. de pac. do. l. ij. ſi aūt fipre. l. i. §. i.Um mulier Siue maCritus excipiat de adulterio vt dotē lucret̉: ſiue crīaliteraccuſet: lenocinij replicationeul̓ exceptiōe repellit̉. Alexan.a ¶ Caſus. Cum mulier ſol.ma. repeteret dotem: vir obijciebat ꝙ non poterat repetere:qꝛ adulterium cōmiſit. ip̄a v̓oreplicabat ꝙ eius ꝯſenſu deliꝗt. certe lex iſta iudicat ꝙ maritus non pōt obijcer̄ ꝯͣ repetitionē dotis d̓ adulterio. Sꝫ nūꝗd eam de adulterio poterit accuſare? vr̄ ꝙ ſic: quia legiſlator dixit ꝙ de adulterio nil p̄ttractari uel obijci cum dos repetit̉. cum fauore dotis ſit hocinductum. poterit igit̉ ẜm hoceam de adulterio accuſare ẜmh. cum v̓o lege nō dicat̉ ꝙ nōpoſſit de adulterio accuſari: ſꝫſolum non poſſe obijci ꝯtra repetitionem dotis d̓ adulterio.ſed rn̄. ꝙ non pōt. ⁊ hoc eſt exmente legis ꝙͣuis n̄ ex v̓bis: ꝗaqͣ rōne non pōt obijci mulierirepetēti doteꝫ d̓ adulterio: quiavir fuit leno: eadem rōne nonpōt accuſari ⁊ mulier quia excepit de lenocinio.b ¶ Quos .ſ. bonos mores corrupit. Et quos .ſ. malos probauit. ⁊ ſic v̓bum ſemel poſitūdiuerſimode ſumit̉: vt ⁊ sͣ. ſicer. peta. l. certi condictio. ⁊ diccorrupit ꝯſentiendo ei. ⁊ probauit ducendo dānataꝫ adulterijvt dicunt vt. C. d̓ adult. l. caſttati. ẜm azo. ⁊. h. immo retinēdo adulterā ſciēs: ut eo. ti. l. ſine metu. in fi. ⁊. jͣ. deadul. l. ſi vxor. §. iudex. ⁊ no. non reprobat qd̓ ꝓbauit: ut. sͣ. de neg. ge. l. pōponius. ⁊. jͣ. de iniur. l. ſed ſi vnius. §. i. in pͥn. azo.c ¶ Si tn̄. videbatur ꝙ nō: qꝛ in lege non cōtinebat̉ niſi de dotē ſuꝑ qͣ repetendadicebat̉ nihil poſſe obijci mulieri de adulterio. vn̄ videbat̉ ſecꝰ eē in accuſatione:qͣſi fauore dotis illud diceret̉. nō tn̄ eſt ita. ⁊ hoc eſt qd̓ ſeꝗt̉: ſi tn̄ ⁊c̄.d ¶ Audiēdus eſt. exceptio gͦ lenocinij repellit accuſanteꝫ de adulterio. ſed cōtra.jͣ. de adul. l. ij. §. ſi publico. ſo. h̓ non erat nomē accuſati receptū inter reos al̓snon repelleret virū: ut ibi. ⁊ eo. ti. l. ſi maritus. §. p̄ſcriptiones. ſed ambo punirētur: ut eo. ti. l. ſi vxor. §. iudex. ſꝫ exͣneus receptus inter reos nō audiret̉ excipiensde lenocinio: ut. e. ti. l. i. §. ꝗ hoc dicit. ⁊ fa. C. de adul. l. ita. ⁊ sͣ. e. l. viro.tūi dotē ſi exigere non potuit ſine ſui culpa. h. d. Pau. de ca.Euia marito. Non īputat̉ marito ſi nō exigit nomen debitoris ſibi dae ¶ Tradidit .ſ. in dotē ex quo vir hꝫ utilē actionē: ut. C. de ac. ⁊ ob. l. ij.f ¶ Quo .ſ. inſtr̄o. g ¶ Nuptū .i. cū iret ad nubēdum ſiue cōtrahēdum ſicdr̄ vado locum ⁊ vado geſtum. ac. h ¶ Nec potuit. uel propter inopiamut. sͣ. de dolo. l. nam is. uel ob aliā cām. ac. i ¶ Petatur. ſo. ma. vel ēt cōſtante in caſibꝰ in ꝗbus peti pōt ēt cōſtan. ma. k ¶ Illā ſūmam .ſ. de decē.l ¶ Potuiſſe. ꝗdē eum .ſ. maritū ſo. ma. m ¶ Cōueniri poſſe. ut ⁊ sͣ. depac. do. l. ob res. §. fi. ⁊ de fundo do. l. ſi fundum in fi. ⁊ de iure do. l. ſi extraneꝰ⁊ sͣ. e. l. nupta. §. i. ⁊ ar. sͣ. mādati. l. ſi ꝓcuratorē. §. fi. ac.n ¶ Mādati. poteſt mulier cōuenire maritum ſoluto matrimonio.Fundus. Si pdiū extimatū in dotē datū ſine culpa euincat̉ non debet̉ extiulieri. h. d. Bar.o ¶ Fūdus. ablatus .i. euictus. p ¶ Repetat. a viro.q ¶ Ait enim .ſ. mulier.r ¶ Nō teneri .ſ. de euictiōe. uel dic. i. non repelli exceptione. ac.s ¶ Cui .ſ. patri.t ¶ Extiterit. mulier.u ¶ Mulieri. a viro. x ¶ Obeſſe. ſed cum poteſt agere vir d̓ euic. dumuos fuerit eſtīata. ut. sͣ. de act. ēp. ſ. creditor. §. prediū. ⁊. C. de iure do. l. auia.qūo excipit? Rn̄. ſi excipiat de euic. nō aget vt h̓. ſed ac. cedet: ut. sͣ. e. l. ſi. ſocer. §.lucius. ſi nō excipit de euic. aget: ut. d. §. p̄dium. ⁊ ſic eligat.Ipſi .ſ. filie cū hēat cām lucratiuam. ⁊ iō dꝫ ſibi nocere dolus pr̄is ſi agat utximꝰ. jͣ. de reg. iur. l. quod ipſis. azo. Itē no. dolū pr̄is nocere filie ſic. jͣ. deiurepa. l. ꝗ cōtra. ⁊ ſi quis ali. te. pro. l. i. §. i. ar. jͣ. de car. edic. l. i. §. ij. in. fi. ac.S p̄or alieſtiatis. Fundus extimatus tali extimatione que nō facit emptioneꝫri muliere volente. h. d. bar. Uel ſic. Si actuꝫ fuit ꝙ res da
dotem extimate reſtituantur: ſi extabunt reſtituende veniūt: ēt ſi fuerīᶠ alienate per maritum dūmodo ſint in rerum naͣ ⁊ ſine ꝯſenſu mulieris alienate fuerint. h. d. pau. de ca. z ¶ Deberet .i. ſi aliquid ꝯtingeret ꝑꝑ qd̓deberet reddi dos: qꝛ ſcit ſolutū mr̄imoniū. a ¶ Eſtimatio. p̄ſtaret̉.b ¶ Eaꝝ .ſ. reꝝ. c ¶ Uolente. maxīe. al̓s ꝯtra. inſti. ꝗ. ali. li. in. prīci.hec .n. eſtimatio ꝓ nullahabet̉: vt hic. ⁊. C. d̓ iure do. l. ſi īter. ēt ꝙͣtū adalienationē: ut. sͣ. d̓ fū.do. l. ꝙ ſi fūdus. azo. ul̓dic hoc caſu poſſe vendiꝯſenſu mulieris: ut. sͣ. d̓pac. do. l. fi. ſecꝰ vbi nulla eſt eſtimatio: uel recidit ad nullā vt dictis. ll.Iteꝫ hodie vr̄ ēt in noneſti mata poſſe vendi cōſenſu mulieris vt ī aucͣ.ut īmo. an̄ nupti. do. ibi⁊ multo potius hec ⁊cͣ. ſꝫillud quo ad cetera idemquod in do. ꝑꝑ nup. nōquo ad alienationem. ⁊fa. sͣ. d̓ iu. do. l. plerūqꝫin fi. ⁊. l. cū pr̄. §. cū resd ¶ Ueniſſent .i. vēditeeſſent a maritoC iſtam. l. ẜꝫ bal. ꝗaXtimate. Notaquotidie ꝯtīgit de fcō inmulieribus ruſticanisremanent vidue: ⁊ remanent ſibi veſtes facte a pͥmo marito vel iocalia:nubunt ſecūdo marito ⁊tradunt iſtas veſtes ueliocalia extimata. maritus āt dimittit illas resapud vxoreꝫ ad eiꝰ vſuꝫq̄ efficiunt̉ d̓teriores: anſoluto matrimonio maritꝰ uel eiꝰ hr̄s liberet̉ reſtituēdo eaſdem res? caſus eſt h̓ ꝙ nō: lꝫ ab ip̄amuliere fuerint deteriorare. Et intelligo qn̄ eſtimatio facit emptionem qd̓ ī dubio p̄ſumitur. Eteſt h̓ vna glo. mirabilis que dicit ꝙ eſtimatio interdum fit ab hoīe īterduꝫcenſetur facta a iure. pau. de ca. e ¶ Extīate res. v̓e .ſ. ab hoīe: ut h̓.⁊ sͣ. de iure do. l. plerūqꝫ. in pͥn. ⁊. l. cū poſt. §. pe. ⁊ d̓ dō̓a. inter vi. ⁊ uxo..l. mortis. §. i. ⁊. C. de iure do. l. cū dotē. uel a lege qꝛ ſūt res q̄ uſu ꝯſumūtur ut. sͣ. de iu do. l. res. ac. f ¶ Efficiūt̉ .i. ſi efficiant̉ ē mariti ꝑiculū.Iritus. Dos cauta n̄ numerata ꝑ erroreꝫ ſoluta repetit̉. Bald.g. Q ¶ Maritus. poſt diuortiuꝫ. ſecus ſi ꝯſtan. ma. qꝛ tunc ēt aceptārepetit ſi reſtituit: ut. C. ſi dos ꝯſtan. ma. l. i. niſi in caſu vt. sͣ. de iure do. l.quēadmodum. aliud eſt ſi mulier uel alius credens ſe debere marito ſoluitut. sͣ. de condi. inde. l. cum is qui. §. ſi mulier.h ¶ Cauerat .i. cōfeſſus fuit ſe accepiſſe: qd̓ nō acceꝑat nec tꝑa exceptioniserant lapſa que ſunt. C. de do. cau. l. fi. ⁊ auc̄. ibi poſita. ac.i ¶ Nō potuit. facit. sͣ. ad mace. l. fi. ⁊ sͣ. de pac. do. l. inter. §. i. ac.I filioſa. Si filiuſfa. recipit dotem ſine iuſſu pr̄is ip̄e obligatur meOro iure inſolidum: pr̄ v̓o de peculio: ip̄e tn̄ propter p̓uilegium maritale non condennatur ultra ꝙͣ facere poſſit. ⁊ dr̄ poſſe facere qͣtenus eſt ī peculio: etiam non deducto qd̓ debetur pr̄i qn̄ ipſe cōuenitur. cū aūt cōuenit̉pr̄ actione de peculio bn̄ deducit an̄ oīa qd̓ ſibi debet̉. h. d. no. l. Et primoponūtur duo dicta: vnū in filio: alterū ī pr̄e: vſqꝫ ibi. nec ītereſt. Scd̓o pontur tria ī filio dūtarat: vſqꝫ ibi. atqꝫ. Tertio ponūtur alia duo: vnumin pr̄e. aliud ī filio. pau. de ca. k ¶ Tenet̉. īſolidū ⁊ iure ciuili. h.l ¶ De peculio .i. peculiotenus ⁊ iure pretorio. h.m ¶ Dotalem hēat .ſ. filiꝰ ꝗ ꝯuenitur. tenetur enī vtrobiqꝫ vir: ſed ītereſtſi q̄ras an teneatur pater: ut. sͣ. de pecu. l. in bonefidei. ⁊ sͣ. commo. l. iij..§. ſi filio. ac.n ¶ Hic quoqꝫ .ſ. filius.o ¶ Condēnandus eſt. inſolidū .i. non deducto qd̓ patri debet̉: ſꝫ tantuminquātum facere pōt ut p̄dixi. Ita non ultra peculiū ut ſubijcit. ⁊ sͣ. de iudi. l. ſi filius. ſꝫ in alia actōe ꝙͣ dotis īſolidū dānaret̉ filiꝰ ēt ultra peculiūut. sͣ. de pecu. l. ſiꝗs cū filiofa. Sꝫ ꝗd ꝓdeſt h̓ cōdēnatio cū pater poſſit ſtatim filio adimere peculiū: ⁊ ſic mulier nihil cōſeꝗt̉; rn̄. ꝓdeſt ad tria. pͥmoqꝛ pr̄ p̄t cōueniri actōe ī ſcm̄ de re iudi. de pecu. ut. sͣ. de pecu. l. iij. §. ſꝫ ⁊ ſifiliꝰ. ⁊ de iudi. l. tā ex cōtractibꝰ. qd̓ pͥus nō erat: lꝫ pͥma ac. ſic. ſcd̓o qꝛ factꝰ pr̄fa. cōueniret̉: nec āpliꝰ exigerēt̉ ꝓbarōes a muliere: ut. sͣ. d̓ cū eo. l.ij. Tertio. qꝛ currūt vſure cēteſime poſt qͣdrimeſtre tp̄s: ut. C. e vſur. reiiu. l. fi. ſi aūt n̄ adimat pr̄ vr̄ fieri nūc executio ī peculio: ut h̓ dr̄. ⁊ sͣ. d̓ mino. l. iij. §. ſꝫ vtrū ibi. ⁊ ꝗdē ⁊c. ac. p ¶ Intelligit̉ aūt. ⁊cͣ .ſ. filius.