Soluto matrimonio.XXIIII

poſſit: tūc deducto ꝯmodo medijtꝑis: cōdēnatio reſidui repn̄tatur.¶ Sꝫ ſi cū maritꝰ ſatiſdare poſſitnollet īſolidū eū ꝯdēnandū melaait: nō habita ratione ꝯmodi tꝑis.Iudicis igit̉ officio ꝯuēit vt autſatiſdatione interpoſita abſoluatʰmaritū: aut hīta rōne cōpēſatiōiseū ꝯdēnetᶜ. qd̓ ꝗdeꝫ hodie magisvſitatūᵇ ē. ¶ Nec ferēdaᶜ ē mulierſi dicat magis ſe velle dilationeꝫpati qͣꝫ ī repn̄tatione d̓ductionem.¶ Siue aūt maritiᶠ ſiue vxoris ꝑiculo dos fuerit: nihilominus legitimoᵉ tꝑe dꝫ ſolue̓ maritꝰ. ¶ Sivirº volūtate mulieris ẜuos dotales manumiẜit: ſiꝗdē dōare ei mulier voluit: nec d̓ oꝑis libtatis cā īpoſitis eisᶠ p̄ſtādis tenebit̉ᵏ. ¶ Ꝙſi negociūʳ īter eos geſtū ē vtiqꝫ tenebit̉ᵐ vt officio iudicis caueatⁿ reſtitutuꝝ ſe ml̓ieri ꝗcꝗd ad eū ex bonis libti vl̓ ex obligatiōeº ꝑuēiſſet.¶ Si maritꝰ ſeuꝰ ī ẜuos dotalesfueritꝰ: vidēdū ē an d̓ hͦ poſſit ꝯueniriq: ⁊ ſiꝗdē tm̄ ī ẜuos vxoris ſeuꝰfuerit: ꝯſtat eū teneri hoc noīe. Siv̓o ⁊ ī ſuos: nālisʸ ē: adhuc dicēdūē īmoderatā eius ſeuitiā hoc iudicioª coercēdā. ¶ Quāuis .n. diligētiā vxor eā demuꝫ ab eoᵗ exigatquā rebꝰ ſuis exhibꝫᵛ: nec plus poſ

ſit: attn̄ ſeuitiā q̄ ī ꝓprijs culpādaē in alienisʸ coercēda ē. hoc ē in dotalibꝰ. ¶ Si vxor viri rē cōmodau erit: eaqꝫ ꝑieritᶻ: vidēdū ē ancōpēſationēª hoc noīe pati poſſitᵇ.Etputo ſi ꝗdē ꝓhibuerit eā maritꝰcōmodare ſtatim deductioneꝫ fieriᵉ. Si vero nō ꝓhibuitᵈ eā cōmodar̄: arbitrio iudicis modicū tp̄sei indulgeri cautionem prebentiᶠ.¶ Si bona mulieris ꝓ parteᵍ ſintpublicata ſuꝑeſt mulieri reliq̄ partis dotis exactio. ¶ Plus puto ⁊ſi poſtlitē ꝯteſtatāʰ publicata ſit ꝓꝑte dos: ſufficiet arbitrium iudicisad pr̄is ꝯdēnationeꝫ faciendā. Ꝙſi totaⁱ dos publicata ſit expirabitiudicium.P Aulujs.II filiofa. dos data ſit īiuſſuᵏpr̄is d̓ peculioʸ quidem aget̉.¶ Sꝫ ſiue ꝑꝑ īpēſas a filio ꝗdē familias fcāsᵐ ageret: ſiue ꝑꝑ res donatas a filiofa. vl̓ amotasⁿ ab vxore res peculiares: h̓ ip̄o ꝙ hꝫ actionē pr̄ ex ꝑſona filij: maius peculiūºſit: ⁊ ſic totū ē p̄ſtādūᵖ mulieri qd̓ ēī peculio: qꝛ adhuc ſit qd̓ vxori d̓beat̄. ¶ Maritū ī reddēda dote dedolo malo ⁊ culpaq caue̓ oꝫ. Ꝙſi dolo malo fecerit quominus reſtituer̄ poſſit: dānādū eū quāti mulier in litē iuraueritʳ: qꝛ inuitis no-

ri nō pōt. dic ergo de ſolutōe facienda annua bima trima die vel hodie īfra annū in rebus mobilibus: vt. C. de rei vx. ac. l. i. §. exactio. ⁊ ſic dicestpͥs certū ſtatutuꝫ a lege. vl̓ dic pcō ꝯtrahētiū: vt. sͣ. de pact. do. l. de die.⁊ .jͣ. attilicinꝰ. ⁊ hec ē rō ꝙ ſatiſdet̉: qꝛ iudiciū eſt bōefi. vt īſti. de ac. §. fuerat. ⁊. C. de rei vx. ac. l. i. §. ſꝫ nō igͦramꝰ. ⁊ ſic p̄ſtāda: vt. sͣ. de iudi. l. ī oībus. Itē ꝯͣ hoc. C. ne fide. do. dēt̉. l. i. ⁊. l. ij. ſꝫ h̓ſolu. ma. ibi ꝯſtante.a ¶ Mella ait. qd̓. jͣ. corrigitur. ẜꝫ. R. per illudqd̓ ꝗdem ⁊c̄. ſed hoc falſū eſt oīno: qꝛ ſic nō puniret̉ ꝯtumacia: cū vtrobiqꝫ fieret d̓ductio quodeſt falſum: vt. jͣ. de col.bo. l. i. §. ſi cū duobꝰ. ac.b ¶ Abſoluat. ab obſeruatione iudicij. ac.t ¶ Cōdēnet. qn̄ .ſ. ſatildare non poteſt. azo.d ¶ Un̄tatum .i. in vſuhabetur. vt. jͣ. d̓ vſuc. l.ij. ⁊ tunc magis pōiturcōparatiue nō electiue:qꝛ frequētius contingitſatiſdationem ex inopianon pͥſtari ꝙͣ ex maliciaeam denegari ⁊ ideo dicit magis. h.e ¶ Nec ferenda. qꝛ nontm̄ gratia mulieris ſedēt viri eſt introductū .ſ.vt repreſentetur pecūia⁊ fiat deductio preſente ⁊volente marito. ꝓ quo ē.jͣ. de le. ij. ſi ita relictum.§. pegaſus. ⁊ de v̓. ob.eū ꝗ calēdis .§. quotiēsvel dic vius h̓ loqui cuꝫerat lata ſnīa ꝯtra maritū ⁊ ſcā deductio volētemuliere. nō ergo p̄t mutare volūtate: vt h̓: ⁊ sͣ.e. l. ſi cuꝫ dotē. §. eo. tꝑe⁊ .jͣ. de v̓. obl. l. ſi ꝗs itaſtipuletur pꝫ ex predictiꝙ aut ſatiſdat̉ ⁊ differt̉ ſo. dotis. aut non ſatiſdat̉ cum poſſit ⁊ cōdēnaturſtatī inſolidū. aut non p̄t ⁊ ſit ꝯdēnatio ⁊ deductō in quo eſt ꝯtra. sͣ. mā.l. ſi mādauero tibi. ij. rn̄. ſo. ſpeciale in dote. vel dic vt ibi. Item facit. C.de pre. imper. of. l. vniuerſa. ſed ar. contra. C. qui bo. ce. poſ. l. fi.¶ Siue autem. Dos reſtitui dꝫ tꝑe legitimo cuiuſcunqꝫ ꝑiculo fuerit: ⁊ cui iura donantur: vidētur donari ⁊ ꝯmoda. ſecus vbi ꝗs vt mīſtereligit̉: nec toleratur ſeuicia viri in ẜuis dotalibꝰ lꝫ toleret̉ in ꝓprijs. Et ꝗꝑꝑ dolū rē reſtituere tenet̉: ſtatī ꝯdēnat̉. Qui v̓o ꝑꝑ culpam: dilationemconſequitur ad eam rem perquirendam. h. d. uſqꝫ ad. §. ſi bona. Alex.f ¶ Mariti. quando eſt eſtimata. al̓s ꝯtra: vt. jͣ. e. l. eſtimare. ⁊ sͣ. de iure do. l. plerunqꝫ. Itē quando ſunt in ꝙͣtitate. vt. sͣ. de iu. do. l. res. Iteꝫquando per pactum: vt. sͣ. de pac. do. l. pomponius.g ¶ Legitimo tꝑe. qd̓ eſt aliud olim: aliud hodie: vt. sͣ. ꝓxi. §.Si uir. Uir tenet̉ reſtituere ꝗcꝗd hꝫ vel hr̄e ſperat a libero dotali niſi aīodi vl̓ ꝯpēſandi ſibi ꝑmiſſū fuerit māumittere. h. d. Bar.h ¶ Si uir. a marito: ꝗ māumittebat. īpoſuerat tn̄ eis vt darēt ſibi certūquid oī anno. i ¶ Gis .ſ. māumiſſis. k ¶ Tenebit̉ .ſ. vir vxori. tenuit .n. donatio tali caſu: vt. jͣ. e. l. dotalē cū tribus. l. ſe. ⁊. jͣ. de dōa.inter vi. ⁊ vx. l. quod aūt. §. fi. ⁊ duabꝰ ſequē. l ¶ Negociū. qꝛ fuitpacta vxor cū viro vt redderet ſibi uir: qd̓ fuerit ꝯſecutus a libertis.1 ¶ Tenebit̉ .ſ. uir. n ¶ Caueat. C. de pac. do. ⁊. l. fi. ꝯtra ſol. ibi.rōne pambuli ꝯtractꝰ: hic ꝑmittit̉ caueri. nā mandato mulieris uir māumiſit: uolēs uxori dōare ius l berti. ſic. sͣ. de ac. ēp. l. ſi ꝗs ẜuū. ⁊ facit. C.d̓ ſer. pi. da. ma. l. i. o ¶ Ex obligatiōe. fcā a lib̓tis d̓certo ꝗd dādo.gligēs in ſuis. h. d. Bal. p ¶ Si maritꝰ. fuerit. ita ꝙ eos deteriopͣi maritus. Nō excuſat̉ vir a negligētia in dotalibus eo ꝙ ſit nerauerit: modica tn̄ caſtigatio ei ꝑmittit̉: qꝛ ⁊ fructuario: ut. sͣ. de uſufru..l. ſed ſicuti. §. qm̄. q ¶ Qōueniri. ab vxore. ſo. ma. r ¶ Naturalis .i. eiꝰ ẜuus. qd̓ ex inſtinctu nature ꝓcedit. s ¶ Iudicio .ſ. dotis. ac.u ¶ Exhibet. ⁊ oēm. ut. sͣ. de iu. do. l. in ret ¶ Ab eo. viro.bus. nec .n. ſalua fide ⁊cͣ. ut. sͣ. depoſi. l. ꝙ nerua. ⁊ facit inſti. pro ſol. ī fi.⁊ sͣ. fa. her. l. heredes. §. non tantū.x ¶ Culpāda. nō tn̄ ut eo noīe conueniatur: vt. sͣ. e. l. ēt. §. i. ⁊ ar. sͣ. nau.cau. ſta. ſ. fi. §. ẜuorū. qn̄qꝫ tn̄ in ſuis coercet̉. qd̓ dic ut inſti. de his ꝗ ſuntſui uel ali. iur. §. fi. Iteꝫ noͣ ꝙ in bono .ſ. diligentia exigit̉. ⁊ ſufficit ꝑitasin ſuis ⁊ ī dotalibus: ſꝫ in malo nō nō tollerat̉ ꝑitas. nā ſeuicia ī ſuis tole

rat̉ qd̓ nō ſit in dotalibꝰ. ⁊ hoc ſi in faciēdo. ſi aūt in negligēdo idē ſi mō eſt magna. nā ꝙͣuis in ſuis ſit negligēs vltra naturā hoīs: nō ſic dꝫ eē in dotalibꝰ: ut.sͣ. depoſi. l. ꝙ nerua. ⁊ jͣ. ad treb. l. mulier. §. ſꝫ ⁊ ſicut. ſꝫ ſi leuis ur̄ toleranda:ēt in dotalibus. nec ob. sͣ. e. l. ēt. §. i. qꝛ ēt in faciendo pōt loꝗ: nec illa in rebus: qꝛ⁊ illa in faciendo pōt loꝗ. ꝓ qͣ diſtinctiōe eſt. sͣ. de uſuf. l. ſicut. §. d̓ pͥteritis. ſꝫ tutiꝰ eſt ut oīs leuis dl̓pa ueniatut. sͣ. ꝯmo. l. ſi ut certo. §. nuncuidendum. ⁊ ſic intellige. jͣ. e.l. ſi filio. §. maritum. ac.y ¶ In alienis .ſ. ī ſpe. ⁊ hic ſubijcit hoc eſt ⁊c̄. ſic. sͣ. e. l. diuortio. §. ſi fundꝰ. ⁊ ſic no. ꝙ pn̄titꝑe īſpecto uiri ſūt: ut. sͣ. de iure do. l. ꝙͣuis. ſed ſpe futuri ſūtmulieris. Itē facit. sͣ. de ac. ēpl. pe. ⁊. C. d̓ iu. do. l. ī rebꝰ. ac.¶ Si uxor Qui ꝓpter dolū tenet̉ reſtituere rē nō ꝯſequitur dilationē ad eā ꝑquirendāal̓s ſecus. h. d. Bar.z ¶ Si uxor. ꝑierit .i. ꝑiſſe dicetur. alioquin fruſtra diceret̉ .i.cautionem. preſtari. Azo.¶ Cōpenſationē. ad dotem.b ¶ Poſſit. vxor.c ¶ Fieri. de dote tātū quantuꝫvxor viro dꝫ ꝑ hoc factum. dꝫaūt ſimplum eſtimatiōis rei cōmodate ꝑ cōdi. fur. Iteꝫ dꝫ duplū ꝑ actioneꝫ furti. nam lꝫ furtū factū ſit durāte mr̄i. tn̄ demū eo ſoluto ſit h̓ compēſatio.⁊ ſic nō ob. C. rerū amo. l. ii. ſꝫ.h. dixit venire ſimplum tm̄ incōpēſatiōe p̄. l. illā. Itē an̄ hodie hēat locū hmōi cōpēſatio?vr̄ ꝙ non ẜm Azo. ꝑ. l. C. derei vx. ac. l. i. §. taceat. ſed certeh̓ caſus non eſt ibi. ac.d ¶ Nō ꝓhibuit. ⁊ ſic ꝑ ꝯn̄s cōceſſit: ar. C. ad vell̓. l. ſi ſine. §.ꝙ ſi patientiaꝫ. ⁊ sͣ. de euic. l.quidam.e ¶ Tp̄s. x. dierū. vt. sͣ. de conſti. pe. l. ꝓmiſſor. ul̓ triū dieꝝ.vt. C. de erro. aduo. l. fina. velduoꝝ mēſium: ut. C. de fideiuſ. l. ſancimus. ⁊. l. pe. uel trium mēſium: vt. C. deedifi. priua. l. de operis. immo arbitrio iudicis ut hic dicit: ⁊ ar. jͣ. de iure deli. l. i.n fi. alij quatuor menſium: ut. sͣ. de iudi. l. ſi debitor. h.f ¶ Prebenti. ut inueniat ſi poſſit ⁊ reſtituat: ut inſti. de of. iu. §. ſed ſi in pn̄ti. vl̓actionem cedat: ut. sͣ. de pecul. l. quod debetur. ⁊ facit. C. de fur. l. fi. h.¶ Si bona. Quatenus bona mulieris ꝯfiſcata ſunt eatenꝰ ei deſinit actio dedote cōpetere: qꝛ in fiſcū trāſit: ⁊ ꝓ illa ꝑte iudiciū inchoatū extinguit̉. Et ſufficitſnīam ferri pro alia parte: que non uenit in confiſcatione. h. d. Alex.¶ Si bona. ꝓ ꝑte. puta ꝓ tertia legis iul̓. de ui. pͥ. ut. jͣ. ad. l. iul̓. deui pͥ. l. fin.h ¶ Conteſtatā. in actione de dote. i ¶ Qd̓ ſi tota. qd̓ accidit in. v. legibus:ut. jͣ. de bo. dā. l. quinqꝫ legibus. h. ⁊ dic ut ibi. ⁊ facit. sͣ. ad exhi. l. tigni. §. fi.Ifiliuſfa. In peculio filij dr̄ eē ꝗcꝗd ex ꝑſona filij pr̄ petere poſſet: iō ſi illud petit pōt ſibi obijci cōpēſatio de eo qd̓ filiꝰ dꝫ. Et maritꝰ cū dotē reddit tenet̉ cauere de dolo ⁊ culpa ſua. ⁊ ſi dolo fecit quominꝰ reſtituere poſſit iurat̉ ꝯtraeū in litē. ⁊ deterioratio ꝯtingēs poſt morā mariti ſpectat ad ipſum. ⁊ ſi culpa eiꝰẜui dotales ī fuga ſunt cogit̉ cauere d̓ ꝓſequēdo ⁊ reſtituēdo. h. d. uſqꝫ ad. §. Siuir in ꝗnquēnio. alex. k ¶ Iniuſſu. i. ſine iuſſu. ſic. sͣ. de ori. iu. l. ij. §. qꝛ. aꝫ.l ¶ De peculio ꝗdem. ⁊ qn̄qꝫ in plus: ut. sͣ. de pecul. l. in bonefidei. ⁊. l. depoſui.§. i. ⁊ noͣ. sͣ. e. l. ſi cum dotem. §. tranſgrediamur.m ¶ Factas .ſ. aget pr̄ mādati ul̓ ne. geſ. ut. C. de rei ux. ac. §. ſꝫ nec ob īpenſas.n ¶ Uel amotas. ⁊ ſemꝑ dic ꝯſūptas ut hēat locū qd̓ ſequit̉ de cōpenſatione.o ¶ Maius pecul. qꝛ iura ī ſe ꝯtinet. ut. sͣ. de pecul. l. quā tuberonis. §. pe. ⁊ fi. ⁊.l. peculiū naſcit̉. ſic ⁊ ecōtrario: ut. sͣ. de iudi. l. ſi fideicōmiſſū. §. tractatū. Azo.p ¶ Preſtādū .ſ. ꝑ cōpēſationē. ſꝫ hodie huiuſmodi cōpenſatio eſt prohibita: ut.C. de rei ux. ac. §. ſed nec ob impenſas. ⁊ facit. jͣ. e. l. ſi filio. ac.q ¶ Maritū. ⁊ culpa .ſ. lata ut noͣ. sͣ. e. l. ſi mora ẜm Azo. ⁊ ꝓ eo. sͣ. d̓ pig. ac. l.creditor. ⁊ sͣ. man. l. ſi ꝓcuratorē. §. fi. ſꝫ ī utroqꝫ ſubaudi ⁊ culpa. Itē ꝓ eo. sͣ.de rei uē. l. ſi pꝰ ſed ibi nō tenebat̉ cuſtodire poſſeſſor. Tū gͣ dicas ⁊ d̓ leui: ut no.sͣ. e. l. ſi ꝯſtāte. §. ſi maritꝰ. nā cū dicit h̓ d̓ dolo ſubau. ⁊ lata culpa. cū gͦ ſubijcitculpa de leui intell̓r: ar. jͣ. de le. i. l. ſi qn̄. pōt .n. eſſe culpa ſi ceſſauit ẜuitutibꝰ uti⁊ ſic amiſſe ſunt. ut in. d. l. creditor. ⁊ in alijs: ut. sͣ. de edil. edic. l. redhibere. §. i.r ¶ Iurauerit. ex hoc notant ꝗdā ꝙ actio ex ſtipulatu ē arbitraria. lꝫ ſit bonefi. ut.C. de rei ux. ac. §. ſed ⁊ ſi nō ignoramꝰ. ſed hoc nō ſequit̉ ꝙ iō ꝙ iurat̉ in litemſit arbitraria. qꝛ in oībus bonefi. iurat̉: ut. sͣ. de in litē iurā. l. in actionibus. ⁊ tn̄ꝯſtat ꝙ nō ſunt arbitrarie. nā oīa arbitraria ſunt ſtricti iuris. uel ẜm quoſdā eſtſpecies ꝓpria actionū: ut al̓s noͣ. Az. inſti. de ac. §. preterea. Item ſunt h̓ ⁊ alia