Liber.

familiaª: pactis videlicet dotalibꝰ:que īter eos ab initio nuptiaꝝ initafuerīt: ī ſuo ſtatu durātibꝰ: ⁊ alterius expectātibꝰ ſanitatem ⁊ mortiseuētū. ¶ Itē pr̄ furioſe vtiliter intēder̄ ſibi filieue ſue reddi dotē p̄t:qͣꝫuisᵇ .n. furioſa nūciū mittere nōpoſſit pr̄eꝫᶜ eius tm̄ poſſe certū eſt.¶ Si ſoluto mr̄imonio pr̄ furioſus ſitᵇ: curator eiꝰ voluntate filiedotē peter̄ poterit. aut ſi curatoriscopia non ſit agere filie permittendū erit: caueriqꝫ oportebit d̓ rato.Idē dicēdū ē: ⁊ ſi ab hoſtibꝰᶜ captus ſit pr̄ puelle dādā actionē dedote repetēda. ¶ Tranſgrediamurʸ nūc ad articulū hunc: vt q̄ramꝰ aduerſus qͦs ꝯpetit d̓ dote actō⁊ aduerſus ip̄ꝫ maritū cōpete̓ palā ē: ſiue ip̄i dos data ſit: ſiue alijsex volūtateᵍ mariti vel ſubiecto iuri eiꝰʰ vl̓ n̄ ſb̓iecto. ¶ Sꝫ ſi filiuſf.maritꝰⁱ ſit ⁊ dos ſoceroª data ſit:aduerſus ſoceꝝ aget̉. ¶Plane ſifilio data ſit ſiꝗdē iuſſu ſoceri: adhūc abſoluteⁱ ſocer tenebit̉. ¶ Ꝙſi filio data ſit non iuſſu pr̄is ſab. ⁊caſſiꝰ rn̄der̄t nihilominꝰ cū pr̄e agioportē̓. Uideri .n. ad eū perueniſſedoteꝫ penes quē ē peculiū. ¶ Suffic̄ᵐ āt ad id dānādūⁿ qd̓ ē ī peculio

vl̓ ſi ꝗd ī rē pr̄is v̓ſuꝫ ē. Sinaūtᵇ ſocero dotē d̓derit: cū marito nō poterit exꝑiri: niſi pr̄i hēs extiteritʰ.¶ Si mulier ī ꝯditōe mariti errauerit: putaueritqꝫ eē libeꝝ: cū ẜuuseētq ꝯcēdi oꝫ qͣſi pͥuilegiūʳ ī bonisviri mulieri videlꝫ: vt ſi ſint ⁊ alijcreditores: p̄ferat̉ circa d̓ peculioᶠactionē. Et ſi forte dn̄o aliꝗd d̓beat ẜuꝰ nō p̄ferat̉ mulierᵗ: niſi ī histm̄ rebꝰ q̄ vel in dotē date ſuntᵛ: vl̓ex dote cōparateˣ ſunt: qͣſiʸ ⁊ he dotales ſint.Aulus.Tſi quid in eam dotē impen¶ Aſum eſtꝰ: nec a muliere reddatur: per doli mali exceptionem ſeruabiturª.¶ XpianusI conſtante matrimonio ꝑꝑinopiam mariti mulier agere volet: vndeᵇ exactionē dotis initiū acciꝑe ponamꝰ. Et ꝯſtat exīdedotisᵉ exactionem competere exquo euidētiſſime apparuerit maritiᵈ facultates ad dotis exactionemnon ſufficereᵉ. ¶ Si exheredatomarito mulier agat de doteᶠ: magis ē vt ex die adite patris hereditatis incipiat ei dotis exactio.Quotiens mulieri ſatiſdāduꝫeſt de ſolutioneᵍ dotis poſt certumtempus: ſi maritus ſatiſdare non

a ¶ Familia. al̓s filia.Froteꝝ pageI. Pªleτ poleſt agere pro ſe ⁊ flia furioſa: ⁊ pro ea repudiumb ¶ Quanuis. iſte ver. reſpicit qd̓ dixit. sͣ. §. ſi maritus in principio.c ¶ Patrem. ut ⁊ sͣ. de diuor. l. iul. ac.ffoq̄a. lplaSi pater eſt futorem: agit curator cuꝫ voluntate filie: ſed ſinō habet agit filia cū cautiōe d̓rato. h. d. Pau. de caſt.d ¶ Furioſus ſit. ſecus quando pater ſapit ⁊ filia fuerit furioſa: tunc enī repetit pater neccauet filiam ratam habituraꝫlꝫ caueat ea abſente: vt. sͣ. e. l..ij. §. fin. azo. ⁊ facit ar. jͣ. de iniur. l. ſed ⁊ ſi vniꝰ. §. filiofa. ſol.vt. sͣ. e. l. ij. §. fi.e ¶ Ab hoſtibus. facit. sͣ. de ritu nup. l. ſi filius.Sos falighẜſtiamihur? vtalij de uoluntate mariti contramaritum repetitur. ſed ſi maritus erat ī poteſtate pr̄is dos repetitur contra patrem īſoliduꝫſi ſoluta fuit patri: uel maritoiuſſu pr̄is. Si auteꝫ ſine iuſſupatris: tūc conuenitur pater depeculio tm̄. ⁊ qn̄ dos fuit ſoluta patri filius non tenetur: niſi ſit heres patris. h. d. vſqꝫ ad.§. ſi mulier Alex.f ¶ Tranſgrediamur. dixit ꝗbus cōpetat actio de dote nunccontra quos. ac.Ex voluntate mariti. qꝛ nhil intereſt mihi vel alij ſoluatur voluntate mea: vt ⁊ sͣ. deiu. dot. l. etiam ſi alij. ⁊. C. deſol. l. nihil. ⁊ de pi. ac. l. ſolutu.§. ſolutā. fallit. jͣ. de ſo. l. fugtiuus. Itē videor gerere. qd̓ ꝑaliū gero: ut ⁊ jͣ. de admi. tu.l. ita aūt. §. geſſiſſe. fallit. C. d̓theſau. l. i. li. x. §. ī alienis. ⁊. jͣ. de vi ⁊ vi ar. l. eū fūdū. §. q̄ſitū. ac. h ¶ Iurieius .i. poteſtati: puta filio vl̓ ẜuo. i ¶ Sꝫ ſi maritꝰ. ſupradicta habēt locumqn̄ maritꝰ erat ſui iuris: nunc qn̄ erat in poteſtate patris.k ¶ Socero .i.patri viri.¶ Plane. abſolute. diſtingue tn̄: an ꝯtēplatione eius: volenstn̄ illuꝫ ſibi obligare dederit: vel ſolum marituꝫ vel utrūqꝫ. ut ſic vel uterqꝫ: uelalter tm̄ teneat̉: ut al̓s ſubdiſtinguere ſolemꝰ: vt. sͣ. de neg. ge. l. ſi pupilli. §. i.m ¶ Sufficit. īmo qn̄qꝫ nō ſufficit: puta ſi res dotales extant. uel pr̄ ī eis dolummiſit: ut. sͣ. de pecul. l. in bonefi. Itē ſi non eſt ſoluta dos: que fuit promiſſa amuliere: qꝛ a tota obligatione debet eā liberare ſocer: vt eo. ti. l. depoſui. §. i.n ¶ Dānādū .ſ. pr̄em. o ¶ Sinaūt ſocero .i. ſuo noīe tm̄ non alieno. ac.Extiterit heres. hoc autem ꝙ ſit heres actor probat: ut. C. ſi vt ſe ab here. abſti. l. i. ⁊ de iure deli. l. i.¶ Sumplier. Doti putatiue cōcedit̉ pͥuilegium dotis uere ꝯtra oēs preter ꝙͣtiōe de peculio cui dn̄o mulier ī dote nō prefert̉: niſi ī rebus in dotē datis: uel ex dote emptis: ⁊ extātibus: que tn̄ ꝑꝑ impēſas pn̄t retineri. h. d. cum.l. ſequē. alex.q ¶ Seruꝰ eēt. qꝛ difficile pōt noſci liber homo a ſeruo ⁊cͣ.vt. sͣ. de ꝯtrahē. emp. l. qꝛ. ⁊ facit. sͣ. de pac. l. in perſonā. §. qui pecuniam. ac.r ¶ Quaſi priuilegiū. bn̄ dicit qͣſi qꝛ nullū mr̄imoniū ē v̓e: ſed ꝯtuberniū: vt inauc. de nup. §. ſi v̓o decretū ē ⁊. §. ſi v̓o ab initio. ⁊. §. hoc aūt. ⁊. §. ſi v̓o ipſe. h.s ¶ De peculio actionē. nā dabitur cōdictio ob cāꝫ de peculio: vt. sͣ. de cōdi. ca.da. l. i. qꝛ actio de dote dari nō pōt: cui nō ſit dos que nō pōt eſſe ſine matrimonio. ſed mr̄imonium ſic ſine dote: ut. C. de do. an̄ nup. l. fi. in prin. ⁊ ita hēbit ꝑuile. inter ꝑſonales actiones. ſꝫ ēt tacitā hypothecā dicā eaꝫ habere ⁊ p̓uilegiatā:ut noͣ. sͣ. de p̓uil. cre. l. ij. in fi. h. ⁊ facit. sͣ. de iu. do. l. ſi ſponſa. ⁊. C. e. l. ſi ignorans.t ¶ Mulier. ut ⁊ sͣ. de pecul. l. ex facto. h.u ¶ Date ſunt .i. exiſtunt: vt ſit tertium adiacens: ſic ponitur. jͣ. de leg. i. l. cumres. ij. rn̄. ⁊ ẜm hoc puncta ibi date ſunt.x ¶ Comparate ſunt .i. exiſtunt. vt ⁊ modo dixi. ⁊ facit ad hoc. sͣ. de dona. intervi. ⁊ vx. l. vxor marito. ⁊ de iu. do. l. res. ⁊. jͣ. de admini. tu. l. circa.¶ Quaſi ⁊ he ⁊cͣ. ⁊ v̓e ſunt dotales: ut. sͣ. de iu. do. l. ita. ſed hoc non admitto:qꝛ illud ē cū tenet matrimoniū: ⁊ ita eſt dos. h̓ nō. ⁊ ideo dicit quaſi: vt ⁊ sͣ. dixitquaſi priuile. Item ſecus vbi matrimoniū eſſet verum: qꝛ tunc etiā in his rebusque non extarent prefertur ceteris. h. ut. C. qui po. in pig. ha. l. fi. ac.T ſi quid. impenſuꝫ eſt. a ſeruo: uel domino ad perpetuā vtilitateꝫ rei nōI fructuū gratia tm̄. alioquin contra. ut. sͣ. e. l. diuortio. §. impendia.a ¶ Seruabit̉. quaſi loco pignoris. ſic ⁊. jͣ. de acqui. poſ. l. ſiquis rem in fi. aliudaūt eſt in vera dote: que ob eam cauſaꝫ non differtur ſolui: vt. C. de rei vx. ac. §.

ſed nec ob impenſas. ⁊. jͣ. de dote pre. l. dote. nō aūt dicas ꝙ hic corrigatur. Item nec dicitur hic ꝙ fiat cōpenſatio que de quantitate ad ſpecieꝫ locum non hꝫ: vt. sͣ. de pig. ac. l. ſi conuenerit in prin.Propter mariti inopiaꝫ etiā cōſtante matrimonioS dos exigipot?dāmō appareat facultatem viri ad doris reſtitutioneꝫſufficientē non eſſe. h. d.iſte. §. Alex.b ¶ Unde .i. a quo tꝑe.c ¶ Dotis. ⁊ hypothece pro dote. ac.d ¶ Mariti. ꝗd in ſocero. ſi ipſe vergat ad inopiaꝫ: ⁊ receꝑit dotē: hicquidā: uel alibi nō exprimit̉: niſi de marito vergente ad inopiam: ⁊ al̓sgeneraliter ꝓhibet̉ agicōſtā. ma. vt. C. de pre..xxx. an. l. cum notiſſimi.§. illud. puto tn̄ ideꝫ inſocero qd̓ in marito ſeruari: qꝛ eadē rō equitatis interuenit .ſ. vt mulieri cōſulat̉: vt. C. ad. l.fal. l. fi. Iteꝫ quid ſi maritus: ⁊ ſocer teneant̉: ⁊alter tantū ad īopiā vergat; rn̄. ẜm has. ll. nonpoſſe agi cōſtan. ma. qꝛvtriuſqꝫ vl̓ alterius bonaͣ ſufficiūt: ⁊ iō nō agit̉vt hic: ſed hodie ageturqꝛ negari nō pōt cepiſſemale geri res ꝓ dote aſtrictas. Itē ꝗd ſi n̄ mulier ſꝫ pr̄ eiꝰ velit agere;rn̄. idē: cuꝫ ⁊ ipſe teneat̉eaꝫ denuo dotare vt. C.de rei vx. ac. l. i. ⁊ aucͣ. ſꝫ⁊ quāuis. Iteꝫ ꝗd ſi exͣneꝰ dedit ꝓ muliere: ⁊ ēſibi pactꝰ: videt̉ pactusin caſu ſoluti mr̄imonijtm̄: vt. sͣ. d̓ iu. do. l. poſtvn̄ aleret̉ ipſa: ⁊ vir ⁊ filij. qd̓ eſt qn̄ ei reddit̉ ut. C. de iu. do. l. ubi in fi. pediuortiū. Itē iā no eſſettet gͦ mulier: qͣſi in hunc caſuꝫ non ſit pactꝰ. ut. C. de rei vx. ac. §. accedit.Itē nec eſt h̓ caſus reddēde dotiſ oīno: cum adhuc ẜuiat oneribus matrimonij. Itē ꝗd ſi aliꝰ recipit doteꝫ ⁊ ſe obligauit qd̓ fieri pōt: ut. C. de do.ca. l. fi. rn̄. idē qꝛ eadē eꝗtas. ac. e ¶ Nō ſufficere. vt creditoribꝰ ⁊ mulieri ſatiſfiat. ſatiſfieri tn̄ mulieri pōt: al̓s nullū eēt legis ꝯſiliuꝫ. ⁊ ſic nonobſtat. C. de iu. do. l. ubi adhuc. ubi plene poterat ſatiſferi. hodie v̓o moxcum incipit male uti. ut in aucͣ: de eqͣ. do. §. illud. Itē dic facultates .i. bona: ſic. sͣ. de iu. do. l. ſiue general̓. ⁊ tn̄ cū temperamētis ſumas iſtud quaſi facultas. ut īſti. de ac. §. itē ſi de dote. ⁊ adde qd̓ noͣ. C. de iu. do. l. vbi.iexhereco. Mortuo eo: ꝗ ad dotis reſtitutiōem tenet̉: ⁊ eiushereditate iacente nō pōt ſoluto mr̄imonio agi de dote niſi eiꝰ hereditateadita. h. d. ẜꝫ pͥmā lec. glo. quā approbāt Dy. Ange. ⁊ Ro. hic. uel ſicẜm lec. bar. quā approbāt bal. ⁊ cōiter reliꝗ. Inopia ꝯtingens ꝑꝑ exheref ¶ Si exheredato. agat pro dote. quā ſocer recepit. ⁊ dic caſum ꝙ mulierdationem incipit eſſe euidēs a die adite hereditatis. h. d. Alex.dēdit dotē ſocero: ꝗ poſtea cōſtā. ma. obijt filio exheredato alijs heredibꝰinſtitutis: an̄ tn̄ ꝙͣ adiret̉ hereditas ſolutū eſt mr̄imoniū. q̄rit̉: an mulierpoſſit agere ꝯtra heredes ſoceri ꝓ dote; ⁊ dicit ꝙ nō: ſꝫ demū adita hereditate īcipit agere poſſe: nec gͦ ꝯͣ eā currit pͥſcriptio: vt. C. d̓ pͥſ. xxx. an. l. cuꝫnotiſſimi. §. illud. ⁊ de an. excep. l. i. in fi. ꝯtra maritū āt nō pōt agere: qꝛnec fuit ei dos data: nec ſucceſſit ei cui fuit data. ſꝫ ſi adhuc conſtaret ma.poſſet filiꝰ eā petere ac. fa. her. directa ſi eſt heres cū alijs: al̓s utilis ut. jͣ.de dote pre. l. ij. §. ſi tamen hic dotē. Sunt .n. quedā q̄ filios ſequunt̉ mortuo pr̄e ēt ſi heredes nō ſint: ut. sͣ. fa. herc. l. ſi maritꝰ. ⁊. l. ſi filia. §. i. ſedR. dicit hūc. §. loꝗ cū adhuc ꝯſtabat mr̄imoniū: ⁊ ꝑꝑ īopiā mariti. nōlebat mulier dotē repetere. qd̓ non placet: qꝛ aut maritus receperat dotē: ⁊ tunc quare diceret aliꝗd de adita hereditate. aut ſocer: ⁊ tunc ꝑꝑ inopiā mariti: nec plus nec minus. Qn̄ aūt naſcit̉ actio de dote hic non dr̄ſed dixi. jͣ. de bo. dā. l. v. in fi. ⁊ facit. jͣ. de dote pre. l. ij. §. per cōtrarium⁊. §. idem iul. ⁊ plenius. C. de iu. do. l. in rebus. §. oīs autem. ac.Si ꝑ maritū nō ſatiſdet̉ cū poſſit: ſtatī īſolidū cōdemnat: ſed̓ n nō bōt ſatiſdare: īteruſuriū medij tꝑis incōtinenti deducct̉. necmulier pōt ſuā volūtatē mutare. h. d. alex. g ¶ Quotiēs d̓ ſolutōe.faciēda īſolidū: ſi ad meliorē fortunā ꝑuenerit: ut. C. de rei vx. ac. l. vnica. §. cū aūt in fi. ẜm quoſdā qd̓ nō placet: qꝛ huic caſui n̄ pōt lr̄a adaptari: qꝛ ibi nō eſt certuꝫ tēpus: ⁊ qꝛ cōmodum medij temporis tunc eſtima-