vobis potius videt̉ ⁊ nobis querere pacē a grecisntreſtituat̉ helena menelao pro qua tot ſunt nobiles īterfecti. cuꝫ paris qui eā pro uxore tenebat clauſeritdiē extremum. ⁊ ꝙ reſtituant̉ oīa grecis que per paridem ablata ſunt in inſula citherea Tunc āphimacꝰregis filius naturalis exurgēs multū dictis anthenoris ꝯtradixit ⁊ ei exprobrās q̄ dixerat dixit anthēori. Quā ſpem de te rex ⁊ nos āmō gerere poſſumꝰ quicū deberes erga tuū regē ⁊ ciuitatē tuā aīm firmū habere ⁊ pedes omni firmitate ſubnixos. nunc te videmus penitus vacillare. ⁊ ad lapſum dirigere pedestuos. ⁊ qui mori nobiſcū ⁊ viuere deberes affectiōefirmiſſima. nunc reuoluto mātello perſuadere nobisirreuerenter intēdis. ꝙ rex noſter grecoꝝ pacem appetat in tante ſue declinatiōis obprobrio quē deberestue probitatis virtute in ſua debilitate fulcire? Sanequia durus ē hic ſermo quē proponere ſtuduiſti prius viginti milia hoīm deſtruent̉ qͣꝫ contingat perfici ſermo cuus cum non ex fidelitatis zelo proceſſerit.ſed deteſtabil̓ ꝓditōis errore. Multa igitur alia obprobrioſa uerba ꝯtra anthenorē ꝓtulit āphimacꝰSꝫ eneas niſꝰ ē ml̓tū uerbis dulcibꝰ āphimacū refrenare. Dicēs poſtrēo āmō nobis aliqua ſpes nō ē cōtra grecos īire ꝯgreſſus nec audere cītatis nr̄ē portasaperire hoſtiliter ꝯtra eos. Alia igit̉ via deīceps nobis ē utilior exquirēda q̄ nō niſi per pacē p̄t ſalubrius ꝓcurari. Rex vero priamꝰ ad hec aī ſui motū tēperare nō valēs multā alias prumptꝰ ad irā ꝯtra āthēorē ⁊ eneā eos īcrepādo ſic dixit. Quomodopoteſtis erga me in tante crudelitatis ⁊ infidelitatis

Iupudore veranuite fictn̄ autqri dſiū ſimn-uipda ndiſtiIIitprrdē n̄uruhiiprus in tanta in-fuſi ꝯſilū moyid tante p̄ſumniut enta qn̄ te-rutulilū pridvuboe regnumvin qui ſi tuntſa bd ena mu-vineci ⁊ pꝰ tanrreutrenter aij riſicmō eſt tale