multis de ſuis fidelibus nō fuiſſet acceptuꝫ tam longas debuiſſe inducias indulgere. Interi briſeida contra ſui patris voluntatē videns diomedē in lecto iacentē ex uulnere ſibi facto frequenter accedit. Que licet ſciuiſſet ip̄m a troilo duduꝫ dilecto ſibi ſic grauiter vulneratum multa tn̄ in ſua mente reuoluit q̄ dūdiligenter attendit de ſe iungenda cū troilo nullā ſupereſſe ſibi fiduciā totū ſuuꝫ aīm tanqͣꝫ varia ⁊ mucabilis (ſicut ē proprium mulieꝝ) in diomedis declinat ⁊ ꝯuertit amorem ꝓponens in corde ſuo āplioribꝰ expectationibus nolle diomedē retrahere ſed qͥprimū ꝯualeſcentiā fuerit adeptus abſolute facer̄ uelle ſuū cuꝫ ī eiꝰ amore tota deferueat ⁊ flagrāti deſiderio penitus incaleſcat. Rex vero agamēnō īfra tēpus induciaꝝ ip̄aꝝ ſe contulit ad achillem in ducisneſtoris comitiua quē acbelles vultū iocūdo recepiTunc agamēnō ip̄m alloqͥt̉ vt ad bellū āmō veniat⁊ grecos ſuos perire āplius nō dimittat. Satis ergaachillē tunc īſiſtit agamēnō Sed achilles ī duro cordenoluit aliqua prece moueri. Verum pro eo ꝙ achilles agamēnonem ſanceriter diligebat. omnes mirmidones ſuos abſqꝫ ſe in bello ſibi habere conceſſit.de quo agamēnon ⁊ neſtor multas ſibi aſſurgunt adIrates. Demū agomēnon ⁊ neſtor ab achille queſitalicentia ad eoꝝ tentoria redierunt. Elapſis vero p̄dictis īductis agamēnon cum ſuis ad p̄liuꝫ ſe accīgitAchilles aūt vniuerſos mirmidones ſuos armari mādauit quos ipſe ad armanduꝫ adiuuit aſſignās vnicuiqꝫ ipſorum quedam rubea interſ. gnia ⁊ in rore lacrimarum egrediendi ad belluꝫ licēciā eis dedit Tūc

.x. 1iſIIIIuirt in t̓2iiſmutiiliereIipm a manirium tos eſleruitilimmtficutilia fratirirſt ingaſſit ī

lipa