inſeuit ⁊ multos ex troſanis interficit vulnerat ⁊ ꝓſternit. Sed troilus qui vidit diomedē quē bene co-nouit ꝯtra troianos ſic acriter inſiſtentē ī veloci curſu equi ſui ⁊ lancea ſua protenſa in diomedem irruitquē diomedes aīoſe excepit. Diomedes āt in troiluꝫlanceam ſuā fregit nō tamen offendit eū aliqua leſione. Sed troilus ſic fortiter ī diomēdē impegit ꝙ ipſum p̄cipitē deiecit ab equo. et mortaliter vulnerauitadeo ꝙ quaſi mortuus peruenit ī terrā. Troilus ātamorem briſeide diomēdi opprobrioſis verbis īproperat. Sꝫ greci diomedē cū multo labore quaſi mortuū ab equoꝝ pedibus abſtraxerūt ip̄m in ſcuto adſua tentoria deferentes. menelaus āt vt vidit diomēdē ſic grauiter vulneratuꝫ. ⁊ ab equo deiectum equūſuū coegit in curſuꝫ ⁊ ꝯtra troiluꝫ irruēs troilū ab equo deicere fuit inniſus. Sꝫ troilus eadē lancea quavulnerauerat diomedem cū nōdū ſenſiſſet viciuꝫ fractionis menelaum percutit ſic ꝙ ip̄m deiecit ab equo.⁊ letaliter vulnerauit quē ſui a pedibus equoꝝ violenter abſtractū ſcuto ad ſua tentoria detulerunt. Agamennon igitur videns ſuos in bello quaſi deficer̄coactis multis alijs ipſe cum ſuis viriliter in troiāosipſos viriliter graſſatur ⁊ multos interfecit ex eis.Sed troilus in agamennonem irruit/ ipſuꝫ ab equoproſternit non ſine vulnere/ licet non letaliter vulneratum. Agamennon autem ſuorum adiutorio equūaſcendit. ⁊ maiorum ſuorum timendo iacturā eo diebello finito a rege priamo ſex menſium inducias pernuncios ſuos expoſcit. Sꝫ rege priamo habito conſilio ſuper eo rex ipſe inducias ipſas indulſit cum