id vm

facium ara ſaluburit uū.

ꝯqͥeſcā. Et ſic ꝯſilio fine facto eneas ad vidēdū helenaꝫ ſe velle dixit accedere. Quare troilū ⁊ anthenorēſecū ducit ⁊ eis intrantibus aulā pulchritudīs/ vbitunc regina heccuba que cuꝫ helena reſidebat in cōitiua multaꝝ nobiliuꝫ mulieꝝ eneas ⁊ troilus niſi ſūtbelenā multis affectuoſis ſermonibus cōfortare quare regina heccuba/ vtputa ſapiens ⁊ diſcreta eos adtuitionem perſonaꝝ ip̄oꝝ ciuitatis troie ⁊ fregis priami ſatis deuotis eloquiis fuit bortata. Greci vero īter ſe de damnis eoꝝ ⁊ ſuoruꝫ nece a troianis nequiter occiſorum nimiū tacito murmure ꝯquerunt̉ ⁊ dicunt ſe fuiſſe maxima fatuitate detentos/ qui ad tamgrauia diſpendia perſonaꝝ eoꝝ ⁊ rerum ſe ſubmittere voluerunt. a quibus potuerunt tunc ſe ſalubriterabſtinere. Eadem aūt nocte aer obductus multa caligine tenebrarum multas aquoſas diffudit pluuias īmultorū inbriū tēpeſtate veluti ſi nunqͣꝫ pluuias effudiſſet/ vel quaſi forte du vellent terris effunderedencalionis diluuium iterato. Et quod fuit ip̄o graui-ea nocte ventorum rabies tāta ⁊ tā grauis īualuit ꝙoīa grecoꝝ tentoria violenter a ſoli ſtatione defixit.propter que grecis magna doloris ⁊ laboris ſuperuenit anxietas. Sꝫ demuꝫ notte fugata fugerunt tēbre ⁊predicte earum ſocie tempeſtates cū aduenientis dieiſplendor ſerenus apparuit qui totam terre faciem illuſtrauit. Tunc greci armis eorum protinus induunt̉ ad bellum procedere feſtinantes. Achilles autēprimus īter grecoꝝ acies campū petit. Deīde diomedes agamēnon menelaus ⁊ athenaꝝ dux. Ichillesautem primus in hupon grandem giganti ſimilem