priamus ſtatuit eo die non eē bellandum/ ſed pro q̄buſdam ſecretariis ſuis miſit/ hectore viꝫ paride troilo deiphebo polidamā anthenore ⁊ enea vt ad ip̄maccedant. Quibus venientibus ⁊ exiſtentibus cora:eo rex priamus eis dixit hec verba. Hoſcitis qualiterregē thoas carcer noſter tenet incluſum qui in ml̓tafuroris audacia non offenſus a nobis in nrē ciuitatis exterminium ⁊ vrāruꝫ perſonaꝝ excidium irreuerenter acceſſit. Quare iuſtū mihi videt̉ ut per nos iniquā morte periret qͥ voluit nos perire vt uel ſit furca ſuſpenſus vel alio mō nequiter detruncatꝰ. Quidinde vobis videt̉ per vos mihi ꝯſilio ſalubri pādatur. Eneas aūt qui primus ad verba rn̄dit hūiliterdixit regi. Abſit a vobis domine mi rex/ vt ad tantūfacimus veſtra nobilitas ꝓtrahat̉. cum rex thoasſit de melioribus grecie multis ſuffultus ꝯſanguineis⁊ amicis. ⁊ vos cum habeatis multos qͥ cari ſunt vobis poſſet eoꝝ aliquis a grecis intercipi/ quē greci ſimili pena afficerent carū vobis/ quod forte ꝓ maxima mundi parte vos ſic factum eē aliquatenus nōvelletis Et ſic magis reuera ſalubre ſit regem thoascaptum ſalubriter conſeruare. qui pro aliquo veſtrorum in bello ſimiliter intercepto poſſet recuperatoīsbeneficio cōmutari. hector aūt enee conſilium. vtpote laudabile ſatis probat. Sed rex priamus adhuc īſuorum verborum intentione perſiſtens iterum dixiteis. Si ſic decreueritis faciendum iam greci putabūt⁊ dicent nos ſic eē repente timore concuſſos. ꝙ de offendentibus non habemus audaciam faciendi iuſticiam nec ulciſci qͣꝫuis de hoc totꝰ ī vrī ꝯſilii iuditio

.iliix31x ii.551.jxxiixxixijixiſIube ī ſueruꝫ īminiū ndto n-Imnutina femtatyiuapeſonaꝝ īIiquibus potuttim iūt nocit ⁊rim mnultas aquemri tipeſtatrpdu-ni forte dū velenumn ittrato. Inurim cabita tātninara v̓Apntt nagua dͥvbituuū nottmriuit impiſtatltru iperū