Netrux ſancta quam ipſe ih̓s ſibi baiulauit exiens in eum quidicaluarie locū. ſicut teſtat̉. Ioh̓. 19. Iſte ergo angelus id ē ih̓usxp̄us clamat quatuor angelis id eſt illis ſpiritibus qͥ ad vindictam illoꝝ deputati ſunt qui peccant in quatuor plagis huiꝰmundi. Ait inqͣꝫ. Nolite nocere terre ⁊ mari neqꝫ arboribꝰ .i.nolite finali ꝑcuſſione nocere auaris qui per terram figurant̉.quia terrena ſemꝑ querunt. nec etiam luxurioſis qui ꝑ libidi-nem deſpumant vt mare. nec etiam arboribꝰ id eſt ſuperbis.qui per elationem ſemꝑ tendunt ad alta quo vſqꝫ ſīguemus.ẜuos dei noſtri in frontibus eoꝝ .i. donec omnes qui ſaluādiſunt ꝑ fideꝫ trinitatis ⁊ humanitatis mee ſignati ſunt. vt hocſigno a reprobis diſcernant̉ De tercio nota ꝙ ſtole albe quibus electi ſunt amicti. ē innocentia ⁊ vera pnīa. Quia ſine al-tera iſtaꝝ venerit mittet̉ in tenebras exteriores. vbi erit fletus⁊ ſt ridor dentium. non em̄ habet veſtem nuptialem. De iſtisſtolis dr̄. Apotol̓. 22. Beati qui lauant ſtolas ſuas in ſanguine agni. vt ſit poteſtas eoꝝ in ligno vite. ⁊ ꝑ portas intrentin ciuitatem viꝫ iheroſolimā ſuꝑnam. De quarto nota ꝙ pal-me quas in manibꝰ ferunt ſignificant ſeptemplicē victoriamquam ſancti obtinuer̄t ſeptemplice duce exercitus dyaboli deuicto. ⁊ hoc per adiutorium ſpūs ſeptiformis ¶. Septeꝫ quippeſūt duces exercitus dyaboli. viꝫ. ſuꝑbia. ira. inuidia. auaritiaaccidia. gula. ⁊ luxuria. Qui hos ſeptem duces deuicerint pal-mas que ſunt ſigna victorie in manibꝰ ſuis glorioſe portabūtī celis. De his ſeptem ducibus ac eoꝝ exercitibꝰ dicit dn̄s adIob .39. Nunquit prebebis equo fortitudinem qui ꝓcul odo-rat̉ bellum exhortationeꝫ ducū ⁊ vlulatū exercitus. Per equūintelligit̉ robuſtus miles xp̄i. qui gl̓ificat ⁊ portat deū in cord̓⁊ corꝑe ſuo. Iſte ꝓcul odorat̉ bellum qd̓ dyabolus adu̓ſus euꝫſuſcitare ꝓponit. p̄parat enim aīam ſuam ad temptationem. etꝯtra exhortationem mutuam ducū exercitus dyaboli inuocatin adiutoriū auxilium ſpūſſancti ¶ O De quinto nota videlicet electos ab agno tale bn̄fitiuꝫ conſequi qd̓ deducit eosad vite fontes aquaꝝ. Vn̄ legit̉ Apo. 7. cū ioh̓es vidiſſet illāglorioſam turbam agno aſſitentem dixit ei vnus de ſenioribꝰHi qui amicti ſunt ſtolis albis qui ſunt ⁊ vnde vener̄t. Rn̄ditioh̓es. Dn̄e mi tu ſcis. Cui dixit ſemor. Hi ſunt qui venerūt detribulatione magna. ⁊ lauerunt ſtolas ſuas ⁊ dealbauerunteas in ſanguine agni. ideo ſunt ante thronum dei. ⁊ agnus qͥin medio throni eſt reget eos. Et deducet eos ad vite fontes