Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſt. III. Ca. XV.Liber .III.

vt ſemꝑ reſeruet̉. ſic tormenta agunt̉vt ſemꝑ renouent̉ Iuxta vero qͣlitatēculpe vnuſqͥſqꝫ penā ſuſtinebit gehēne ſimiles culpe rei ſuis ſimilibꝰ iūguntur cruciādi Nihil aliud ibi audit̉ niſifletus luctus gemitus vlulatus plāctus merores ſtridores dentiū nihilqꝫ ibi videt̉ niſi ꝟmes laruales facies tortoꝝ atqꝫ teterrima mōſtra demo. ardebūtqꝫ miſeri in igne eterno ineternū vltra. In carne cruciabunt̉ignē in ſpū ꝑꝯſcīe ꝟmem Ibi erit dolor intolerabilis. fetor incomꝑabilistimor horribilis. mors corꝑis aīe ſine ſpe venie mīe. Sic tn̄ moriunt̉ vtſemꝑ viuant. ſic viuūt vt ſꝑ moriantur. ita ip̄a aīa pctōris aut in inferno pctīs cruciabit̉. aut ī ꝑadiſo hoīsoꝑbꝰ collocabit̉ Nūc alteꝝ ē duobꝰeligamus aut ſꝑcruciari cum impijsaut īꝑpetuū letari ſanctis Bonū ſiquidē malū mors vita an̄ nos ſuntvt ad qd̓ voluerimus manus extendamus ſi tormenta non terrēt ſaltē premia inuitēt. hec bern̄. F Deindevidendū eſt de gloria beatoꝝ quaꝫ ipſipoſt reſurrectionē poſſidebūt De quaprimo notandū vt d̓t thomas de aqui. Beatitudinē ſcōꝝ poſt reſurrectionem augeri quideꝫ extēſiue manifeſtūqꝛ beatitudo tūc erit ſolū in aīa ſedetiā in corꝑe. Aīe etiā beatitudo extenſiue augebit̉ inqͣꝫtum aīa ſolū gaudebit de bono ꝓprio ſꝫ etiā de bono corporis. Corpus namqꝫ qd̓ corrumpit̉in pn̄ti aggrauat aīam Si ꝟo a corꝑeremoueat̉ illud qd̓ actionē aīe reſiſtit. ſimpliciter aīa erit ꝑfectior in tali corꝑe exiſtens qͣꝫ ſe ſeꝑata Quātoaūt aliquid eſt ꝑfectius in. tanto p̄tꝑfectius oꝑari Unde oꝑatio aīe coniūcte tali corꝑi erit ꝑfectior qͣꝫ oꝑatioaīe ſeꝑate. hmōi aūt corpus ē corpusglorioſum. qd̓ oīno ſubdet̉ ſpūi. Un̄

perfectior erit beatitudo anime poſt reſurrectionē corꝑis qͣꝫ ante. Sicut em̄aīa ſeꝑata a corꝑe corruptibili ꝑfectius p̄t agere qͣꝫ ei ꝯiuncta ita poſtqͣꝫ fuerit ꝯiuncta corpori glorioſo perfectiorerit eius operatio qͣꝫ qn̄ erat ſeparata.Omne aūt imꝑfectū appetit ſuam perfectionē ideo aīa ſeꝑata naturaliterappetit corporis ꝯiunctioneꝫ. ꝓpterhunc appetitū imꝑfectione ꝓcedente eius oꝑatio qua qui in deum fert̉ eſtminus intenſa. Et hoc eſt qd̓ d̓t ihero. ex appetitu corꝑis retardat̉ ne totaintentio ꝑgat in illud ſummū bonumHec thomas. Unde ꝯſiderandumaīa poſt reſurrectionem generalem. reſumpto iam glorificato corpore. liberabit̉ ex hac imꝑfectione. qꝛ tunc abſoluet̉ a deſiderio naturalis affectōis quanūc gerit erga corpus per gloriam reſurrectionis. Et ideo ſine omni obſtaculo alicuius impedimēti eternalitertunc feret̉ in amorem dei inebriabitur pleniſſime ebrietate diuine caritatis nec vnqͣꝫ a viſione ſeu amplexū ꝯditoris ſui imperpetuū auellet̉. De hocbeatus bernar. ita d̓t Rediuiuis igiturcorporibꝰ ꝯſumptis in vita mortaliinebriamur mira plenitudine exuberātes poſt reſurrectionē tanqͣꝫ cariſſimi merito inebriantur. qui ad nuptiasagni introduci merent̉ edentes bibetes ſuper menſam illius in regno ſapientie qn̄ ſibi exhibet glorioſam eccleſiam. tūc ꝓrſus īebriat cariſſimos ſuostūc de torrēte voluptatis ſue potet eosqn̄ in amplexū illo artiſſimo ſponſiſponſe fluīs impetus letificat ciuitatēdei. vt delectent̉ in leticia ineternumDe iſta ſuperhabundantia diuine caritatis idem beatus bernar. in libro dediligendo deū ſic ait O amor ſanctus caſtus. o dulcis ſuauis affectus caritatis. o pura deifica intentio volu-