Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber .III.Diſt. III. Ca. XIIII.

excoquit̉. his dictuꝫ intellige qd̓ inpͣs. habes Beati quoꝝ remiſſe ſunt iniquitates. Alij magna deuotiōe adꝯfeſſionē veniūt omni ſtudio ſolicitudīe ſatiſfactionē ſoluūt turpitudinē ſuā caritatis oꝑbꝰ virtutū varietate obducūt. ſit itaqꝫ in eis qd̓ al̓s legis. Caritas oꝑit multitudinē pctōꝝ.In his adimplet̉ illud pͣs. Beati quorum tecta ſunt pctā Plures poſt multa flagitia blaſphemias de iudeisgentibꝰ veniētes in xp̄o regenerat̉. quibus tn̄ p̄teritis malis nihil ſatiſfactionis iniungit̉. qꝛ renatis in xp̄o de an̄actis pctīs nihil īputat̉. talibꝰ eſſedictū puta Btūs vir cui imputauitdn̄s pctm̄ Et ſunt nōnulli qui ꝓfunde intime penitent tanto deuotōisardore in ip̄a ſua pm̄a feruent. tm̄ dedn̄i pietate p̄ſumūt. vt hocip̄m in eisad pctōꝝ ſuoꝝ expiationeꝫ ſufficiatdn̄m ſibi oīa placabilē reddant. Teſtat̉ hoc tam ſero penitēs latro ille quiſtatī audire meruit. Hodie mecū erisin ꝑadiſo Eiuſmodi quelibet in eoruꝫcurrit numerū quibꝰ a dn̄o imputatur pctm̄ ſed dimitunt̉ eis pctā multaqm̄ diligunt multū. hec richar. PUbi etiā ꝯſiderandum in pctō duoſunt remittenda culpa viꝫ pena. Culpa remittit̉ ꝑꝯfeſſionē cordis ꝯpunctionē Sꝫ culpa dimiſſa adhuc remanent pctā remittēda qͣꝫtum ad penamad cuius remiſſionem requirit̉ ſatiſfactio. que fieri ſolet bonū opus caritate formatū. Et hoc ẜm plus minusꝓut vnuſquiſqꝫ in pctīs facinoribꝰexceſſit Q Et notandū remiſſioculpe aut nulla eſt aut totalis Sed remiſſio pene ſit per partes non tota ſimul de coī curſu licet aliqn̄ fiat tota ſimul ꝓpter feruorē penitentis ex liberalitate dei. Et hoc ſit maxime op̄sdeus cor hoīs ꝑgrām ꝯpunctōnis ac-

cendit. feruentes lacrimas ꝓprtīseffundere facit que ita habundātespn̄t pctā oīa ſolū qͣꝫtuꝫ ad culpaverūetiam quantū ad penā valent abluere Un̄ maria magdalena ex feruidacordis dilectione lacrimis ſuis xp̄i rigauit pedes. ideo ab ip̄o dn̄o audire meruit dimittunt̉ tibi pctā tua nonſolum quātum ad culpā ſed etiaꝫ quatum ad penam ꝓpter vehementē amorecaritatis dei qm̄ dilexit multuꝫ Simile etiam legit̉ de beato petro. qui poſtnegationem trinam egreſſus foras eſt fleuit amare. cui ſtatim dimiſſum eſttotum peccatum in ſignum huius dominus poſt reſurrectionem ſuā dignatus ē ſibi ſiugulariter apparere in eadem apparitione ip̄m mirabiliter conſolari Ex quibꝰ colligere poſſumusad ꝑfecte delendum peccatum qͣꝫtumad culpam quantum ad penam mhilita efficax eſt quemadmoduꝫ lacrimoſa ꝯpunctio. que ex feruido humiſicorde ꝓcedit. Quod exhortando affitmat beatus bern̄. ſic dicens. O homovna lacrima de puro corde contritoꝓcedens plus purgat animam tua qͣꝫignis purgatorij infra ſpacium decemannoꝝ. hec beatus bernar. Un̄ vere penitentes non ſolū emendant vitam ſuam virtuoſe religioſe viuendo veruetiam dn̄m deprecantur vt gratia compunctionis lacrimaꝝ illis donet via ſuis exceſſibꝰ in pn̄ti vita perfecte ablui mereantur. Quam etiam gratiamſe obtinere a domino confidentes cumpͣs. dicūt. Cibabis nos pane lacrimarum potum da nobis in lacrimis inmenſura. ac ſi dicant. Tantam ſufficientiā equipollentem lacrimaꝝ desbis vt ſufficiāt ad delendū ꝑfecte peccatū. qͣꝫtum ad culpā quantum ad fenam. vt purgati mūdati poſt hacgrinationem ſine impedimento ad te