Liber .III.¶ Diſt. III. Ca. XI.
diligentibꝰ te. hec aug. Ubi ꝯſiderandum ꝙ ſancti viri cū viſitantur ꝑ graciā dei intm̄ interdū dulcedinē ⁊ iocūditatē ꝑueniunt vt gaudia ſeu premianollēt reciꝑe potiora. De hoc beatusIhero. ſic d̓t. Hanc deus dulcedinemin tuos filios demonſtraſti ꝙ tuo tactidono ⁊ gratia ad tantam interdū mouētur dulcedīs voluptatē. vt premiaſeu gaudia iam nollēt reciꝑe potioraqͣꝫ ſemꝑ eſſe in dicta dulcedīs redundancia qͣꝫ in illa ſancta ſenſerāt horahec ihero De hac etiā dulcedine ſpūali. beatus aug. ſic dicit. Tantaꝫ animemee diuine cuiuſdā dulcedīs inciditdelectatio. que ſi iam beata vita nō eſttunc neſcio quid eſt. hec aug. Beatusetiaꝫ bern̄. ſemꝑ deſiderans ardere indei amore a quo iſta ſpūalis dl̓cedo ꝓcedit ad dn̄m ſic colloquēdo ait. Uerbum mihi ad te eſt. o rex ſecretoꝝ criſte Iheſu auſu caritatis alloqͥ p̄ſumitte factura manus tue. ⁊ adire gementi deſiderio cordis mei. vſqꝫ quo ſuſtinebo abſenciā tuam. expectationē faciei tue. qͣꝫto tꝑe feram vſqꝫ quo ingemiſcam ⁊ ſtillabit poſt te oculus meuſAmabilis dn̄e vbi habitas vbi eſt diuerſoriū tuum. in quo letus recumbisinter cariſſimos ⁊ ſacias eos manifeſtatione glorie tue. Quā felix qͣꝫ ſanctus qͣꝫ appetendus eſt ꝯcupiſcentia locus iſte deifice voluptatis. locus ꝑhennium deliciaꝝ n̄ acceſſit oculus meusnec appropinquauit cor meuꝫ vſqꝫ admultimodam dilectōnē dulcedīs tuequā intrinſecus abſcondiſti filijs. ſolo eius od ore foris intuſqꝫ ſuſtentorSpiramē ſuauitatis tue de lōginquovenit ad me. ⁊ eſt mihi ſuꝑ odorē balſami ⁊ flagranciā thuris ⁊ mirre ⁊ cōcupiſcentias mundas parit in me qͣꝝeſt aduſtio delectabilis. Quid em̄ mihi eſt in celo. Quis eſt theſaurus meꝰ
in illa celica cella. q̄ eſt hereditas meain terra viuenciū. Nōne criſtus dn̄smeus vnica ſalus mea totū bonū meūplenū gaudiū meuꝫ. ⁊ quō ꝯtinere potero cor meū dn̄e vt nō amet te. Si ſiamauero te quid amabo. Si tranſtulero amorem meū a te vbi illuꝫ dignecollocabo. Deſiderabilis dn̄e vbi extra te requieſcēt deſideria mea. Si viqꝫ extra te pedeꝫ extenderit amor meus pollutus eſt. Si ad te non declinauerit deſideria mea vana erunt. nonnetu amabilis ⁊ deſiderabilis es ſuperomnia que amari poſſunt ⁊ deſideratiAbs te eniꝫ hꝫ oīs creatura quicquidhꝫ decoris Tu inqͣꝫ ſolē excellenti claritate veſtiſti ⁊ clarior ſole tu es. ymoquid eſt ſol quid omnis creatura quidip̄a lux niſi tenebre ad tui ꝯꝑationemQuid ergo melius quid amabilius ſeeſtimaui. vt abſtraherem cor meū a tead ꝯtemplandū quid quā ī mūdo abite Cur amaui quare ꝯcupiui in omnivita mea quicqͣꝫ preter dn̄m iheſū meum. Quare diſtuli quare intermiſi vlo tꝑe te Iheſuꝫ verſari in corde meote tota mente ꝯplecti ⁊ delectari ī tuadulcedine oīa interiora ſpūs mei. v̓bierā qn̄ tecū mente non eram. Quo defluxerunt qn̄ te ſolum nō audierūt deſideria mea. Deus vite mee qͣꝫ vanecōſumpta ſunt qͣꝫ infructuoſa illapſaſunt a me tꝑa mea que dediſti mihi vifacerē voluntates tuas in eis ⁊ nō feciSed iā ex hoc nunc omnia deſideriamea incaleſcite ⁊ exfluite in dominūmeum Iheſum criſtum. currite ſatis.hactenus tardaſtis. Deꝰ cordis mei ipars mea iheſu criſte deficiat obſectoper te cormeum in ſpū ſuo caro mea aꝯcupiſcentijs ſuis. vt viuas tu in meet ꝯualeſcat ī ſpū meo carbo amoristui ⁊ excreſcat in ignē ꝑfectū foueat ⁊enutriat illuꝫ in me gr̄a tua vt ardeat