Liber .III.¶ Diſt. III. Ca. XI.

qui iocūditate exterioꝝ bonoꝝ rapit̉.hec in libro de ſpū ⁊ anima. Qualiteraut hij ſenſus interiores reforment̉ etceparent̉ de hmōi impedimentis. Dehoc ſciendū ꝙ primum impedimentūſcꝫ corruptōem nature tollit xp̄us qn̄ſuam ſapīam ⁊ grām infundit cordibus ⁊ per eam exterminat ꝯcupiſcentiā malā ⁊ ꝯſequenter intellectū hoīs⁊ affectū purificat ⁊ cordis palatuꝫ ſanat. De hoc beatus bern̄. ſuꝑ canti. ſicait. Sapīa aſſidue vincit maliciaꝫ .i.ꝯcupīam in mentibꝰ ad quas intrauecit. ſaporē mali quē illa inuexerit ſapoce meliore exterminans. Intrat enimſapīa dum ſenſus carnis infirmat̉. intellectū cordis purificat. palatū ſanat⁊ reꝑat. ſanato iā palato iam ſapit bonum. ſapit ⁊ ipſa ſapīa quā in bonis ēmhil melius. hec bern̄. Contra impediiſſentū ſecundū .ſ. noſteā negligentiaꝫniecē eſt vt ſenſus exteriores ſopiant̉ ⁊a ſua vagatōe reſtringant̉. qꝛ tunc ſenius exteriores excitant̉ ⁊ exercitanturAnde d̓t beatus greg. Si exterius euagatio ſenſus claudit̉ interior ſenſus aperit̉. Cuius ratōnem reddit hugo deſco victo. in li. de archa noe ita dicēsUſentes quas cure carnales exagitātſion̄ ꝯprehendunt ſapidā ſapīam. ſedqui minorat̉ actu ille inuenit eā. qꝛ dūammus ab exterioribꝰ abſtrahit̉ ⁊ adſemetip̄m colligit̉ ⁊ robuſtior ad eternſa ꝯtemplanda ſubleuat̉ ⁊ cum a delectatōe carnali abſtrahit̉ ⁊ ad ſeipſumcolligit̉ nccē eſt vt ſtatim inde aliquidaaudij ſpūalis preguſtare incipiat. neſi mens omnino a delectatōe remanſecit aliēa. quaſi in ſe ſit arida ⁊ ſine humore ad germen ſapīe non poſſit ꝯuaſeſcere. Fit ergo diuina gratia aſpirāte vt mens ſic abſtracta ⁊ a terrenis deſiderijs exuta ſtatim quaſi inſolita leticia perfundat̉. ⁊ amplius amarū cog

noſcit eſſe quod deſeruit. quo magisdulce ſentit quod inuenit. hec hugo.Ex quibꝰ colligere poſſumus ꝙ quanto magis ſenſus exteriores a carnalibus deſiderijs retraxerimus. tanto validius ſenſus interiores ⁊ ſpiritualesad guſtandum diuina ⁊ celeſtia conualeſcunt.Filius.Eſidero etiaꝫ ſcire quot modisſpecies ſiue qualitas ꝯtemplationis varietur.¶ Ca. XI PaterTCire debes qd̓tribꝰ modis ꝯtemplatōis variatur qualitas. Primo enim mō contemplatio agit̉ mentis dilatatōe. Secundo mentis ſubleuatōe. Tercio modo mentis alienatione. Mentis auteꝫdilatatio eſt qn̄ ſpūſſanctus cor hominis ingredit̉. ⁊ per ſuam gratiam omnes affectiones carnales. ſiue ſeculares de ipſa mente eliminantur. ⁊ cormagno ardore amoris dei inflammatur ac etiam dilatatur. moduꝫ tamenhumane induſtrie non ſupergreditur.Mentis vero ſubleuatio eſt quando intelligentie viuacitas diuinitus irradiata humane induſtrie metas tranſcēdit. nec tamen in mentis alienatōemtranſit. ita vt ⁊ ſupra ſit qd̓ videat ⁊ tn̄ab aſſuetis penitus non recedat. Mentis autē alienatio eſt qn̄ preſentiū memoria menti excidit ⁊ in peregrinumquendam humane induſtrie ſtatuꝫ diuine tranſfiguratione tranſit. UPrima ſpecies ꝯtemplationis agiturmentis dilatatōne Excluſis namqꝫ vitijs de cubiculo cordis ⁊ decenter virtutibꝰ adornato ſubintrat dilectō dei.Qui vero deū diligit. ⁊ mandata eiusſeruat videlicet peccatis reſiſtendo ⁊ ꝟtuoſe viuendo. illius mentem libenter