Liber .III.Diſt. III. Ca. X. ſ
te inferius ſuſtinens. interius ſine extenuatione penetrās. exterius ſine extenſione circūdans Eſt itaqꝫ ſuꝑior ⁊inferior ſine loco. eſt amplior ſine latitudine. eſt ſubtilis ſine extenuatione.quo em̄ exitur ab eo qui dum ꝑ moleꝫcorꝑis nuſqͣꝫ eſt ꝑ incircūſcriptā ſubſtantiā nuſqͣꝫ deeſt. hec greg. R Un̄ẜm dictū beati aug. diuine dignitatisexcellētia tanta eſt ꝙ mens de deo cogitans deficit cū ſit incōprehenſibilisſenſus nō ꝑcipit cū ſit inuiſibilis. lingua non explicat cū ſit ineffabilis tꝑseū non mēfurat cū ſit interminabilisſcriptura non notificat cū ſit ineſtimabilis. virtus nō tangit cū ſit inacceſſibilis. deſideria ⁊ vota tranſgredit̉ cuꝫſit incomꝑabilis. hec augu. Et gͦ vt d̓tdamaſcenus ſolus deus ꝑfectus ſuijpſius ꝯtemplator eſt. lucē em̄ habitat inacceſſibilē quā nulla cognitio valet attingere pure viꝫ creature. L Un̄ tenendū eſt ꝙ deū invia cognoſcere poſſumus qꝛ eſt. in patria ꝟo ſicut eſt. ſednec hic nec illic id qd̓ eſt. Nam id qd̓deus eſt non ſolū hoīm ſed etiā angelorum ſuꝑgredit̉ intellectum De hoc auguſti. in libro ſoliloquiorum ſic d̓t Nemo nouit patreꝫ niſi filius ⁊ eoꝝ ſpūsSoli quidē tibi ſola trinitas integranota es. Sancta trinitas ſuꝑnaturalis ſuꝑinenarrabilis. ſuper inſcrutabilis. ⁊ ſuꝑinacceſſibilis ⁊ ſuꝑincōprehenſibilis ⁊ ſuꝑintelligibilis ⁊ ſupereſſentialiter exuperans oēm ſenſum.oēm rationem. oēm intellectum. oēmintelligētiam. oēm eſſentiam ſuꝑceleſtium animorū. quā neqꝫ diſcere neqꝫcogitare neqꝫ intelligere neqꝫ cognoſcere poſſibile eſt etiā angeloꝝ oculisHec aug. M Dicit etiā de hoc hilarius ꝑfecta ſcīa eſt ſic deum ſcire vtlicet non ignorabilem tamen incōprehenſibilem ſcias. Eſt em̄ ꝓgenies inge
niti vnus ab vno virtutis virtus ſapiētia ſapīe gloria glorie. generatōis huius ſacramentū ego neſcio nō requiro⁊ ꝯſolabor me. qꝛ archangeli neſciūtangeli non audierūt. ſecula non tenet̉ꝓpheta non ſentit. apl̓s non interrogauit. filius non dedit. hec hilarius/ Oportet ergo vt d̓t gloſa ſuꝑ dioniſiumde diuinis noībꝰ deo attribuere tanqͣꝫſibi ſoli cognitā ſuꝑſbālē de ſeip̄o ſcīaꝫq̄ ē ignorantia noſtra reſpectu ſubſtantialitatis que eſt in abditis ꝓpter inacceſſibilem quā inhabitat lucem ſupeſomnem rōnem ⁊ intellectum ⁊ ſubſiatiam exiſtentē. Igit̉ qͣꝫuis iſte moduscognoſcendi impoſſibilis ſit omni creature tn̄ ẜm cognitionem viatoris modo ſuo poteſt eſſe poſſibilis Ideo autoritas dyoniſij qua d̓t ip̄ius ſuꝑeſſentialis ⁊cͣ. intelligenda eſt de cognitionevie. qua intellectus viatoris videt̉ deum ꝑ aliquā formā qꝛ illa forma deficit a repn̄tatione diuine nature ⁊ ꝑ eanon poteſt videri. ſed tm̄ cognoſcit qeſt deus ſuꝑ illud qd̓ de ip̄o intellecturrep̄ſentat̉. vnde illud qd̓ eſt remanetoccultum. Et hic eſt nobiliſſimus nōdus cognitionis ad quē poſſumus ꝑuenire in via ⁊ ideo nō cognoſcimus qͥdeſt ſed quid non eſt. N Et nota nidū ꝙ ſanctus dioniſius tractaturus dediuinis ad ſuꝑexcellentē nō attigit beritatem homini poſſibilē ꝯtentus cognitione trinitatis. al̓s terminis diuinaprouidentia hoībꝰ adhuc exultantibꝰꝓuiſis. qꝛ nulla creaturaꝝ ſpecies ftaeius ſimilitudini approximat vt id qd̓vere deus eſt expreſſe ⁊ ẜm ꝓprietatemoſtendat. Non ergo verum deum dicimus dum per aliquid eoꝝ que ſunt. eūeſſe affirmamus. nulla ſiquidem eſſentia eſt. nulla bonitas quia ſupereſſentialis eſt ⁊ pluſqͣꝫ bonitas ⁊ ſuper omnequod dicitur aut intelligit̉ exaltatus