Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ADiſt. III. Ca. X.Liber .III.

indignos perceptione tante gratie iudicātes potius noſtris remedia vulneribꝰ expetamus Alioquin nec anniuerſaria quidē digna p̄ſumenda eſt coīovt quidā faciūt qui ita ſanctoꝝ celeſtium dignitatē ſanctificationē mentiunt̉. vt eſtimēt ea niſi ſanctos immaculatos debere p̄ſumere non potius vt ſanctos mūdoſqꝫ nos ſua ꝑception ꝑficiant Qui ꝓfecto maiorē arrogantie p̄ſumptionē quā declinare ſibivident̉ incurrunt. qꝛ tunc ea ꝑcipiunt dignos ſe eoꝝ dijudicant ꝑceptione. Multo aūt iuſtius eſt vt cordishumilitate credamus fateamur illaſacroſancta miſteria nunqͣꝫ meritonos poſſeꝯtingere. qͣꝫ vt vna ꝑſuaſiōecordis elati vel poſt annum dignos eorum ꝑceptōne nos eſſe credimus. heccaſſianus. Debent etiā hi quiſtudio ꝯtemplationis intendūt curaremagnoꝑe vt mentem in hūilitate ſemper cuſtodiāt nunqͣꝫ ſe de gratia queinfundit̉ extollant. Quia hi qui vereſpiculatores ſunt ſemꝑ ſenſum in humilitate cuſtodiunt atqꝫ ad eoꝝ mentes intelligentia ꝯtemplationis intratſed iactantia elationis non intrat. qꝛ aꝑta eſt in mentibꝰ gratia qua rēplētur. tn̄ aduerſarium ingredi ſuperbiam non ꝑmittūt Nullum etiā donūſe veri luminis habere eſtimet priuatūqui in eo qd̓ ſe habere precipuum eſtimat ſepe alter ditior eſt. quem habereapud ſe boni aliquid putat. hec gregorius.FiliusUm itaqꝫ ꝯtemplatio ſicut excedētibꝰ intelligo ſit quedā mentis directio ſiue intuitus in deum. nūcergo deſidero vt de deo trino vno velis mihi aliqua enarrare.Ca. .35. Pater OEdeo trino et

vno vt informatōnem habeas. primoſcire debes ſumma ꝯtemplationumgenera ſunt duo. Primū verſat̉ circadiuinitatis vnitatem. Secundum ꝟocirca ꝑſonaꝝ trinitatē De hoc richarde ſancto victore d̓t. Summa ꝯtēplatōnis genera ſunt duo. duo cherubindeſignata. qui extenti fuerūt ſuꝑ ꝓpiciatorium Primū eſt ſuꝑ rōnem nec tnpreter rōnem Secundum vero eſt ſuꝑrationem tn̄ videt̉ eſſe p̄ter rōnem.Primū verſat̉ circa diuinitatis vnitatem. Secundum aūt circa ꝑſonaꝝ trinitatem Illa ſane ſupra rōem ſed preter rationē non ſunt. que qͣꝫuis patitur eſſe. nulla tn̄ humana ratione inueſtigari poſſunt. vt eſt de vnitate deitatis. Illa aūt dicimus ſuper rōemeſſe quibꝰ videt̉ oīs humana ꝯtraire qualia ſunt ea que de trinitatis vmitate credimus. multa que de corꝝxp̄i ſunt in dubietate ratōis. fide i auctoritate tenemus. em̄ in vna ſimplici eſſentia triplex perſona ſit veſvnū idēqꝫ corpus eodem tꝑe in diuetſis locis eſſe poſſit nulla hūana pattur. his aſſertionibꝰ oīs abſqꝫ ratiocinatione reclamare videt̉. hec fichar. P Nūc igit̉ videndū ē de primo genere ꝯtemplatōis viꝫ de d̓imfatis vnitate. De hoc idem richar. iiij.libro de ꝯtēplatione ſic ait Primū ginus ꝯtemplationis verſat̉ circa diuimitatis vnitateꝫ. Deus em̄ eſt ſimplex reſumme vnus ī illo vno ſimplici bi eſt omne bonū. qͣꝫtum ad eſſentiaꝫnihil illo ſimplicius. qͣꝫtum ad efficaciā nihil illo multiplicius Deus quitpe omp̄s eſt vbiqꝫ poteſt. Potentialiter vbiqꝫ vbi locus ē vbi locusnon eſt. Si vero potentialiter eſſeſitialiter quia non eſt alia eius potentia alia eius eſſentia. Eſſentiaſiterergo eſt intra omnia. extra omna-