Liber .III.Diſt. III. Ca. IIII.

plunt. ſed expletis precibꝰ cum vitioꝝiuggeſtione pulſant̉. nequaqͣꝫ ꝓ eternitegni deſiderio ſe fleuiſſe meminerūt.Uirtutis ergo pondus oratō nō habetſſua nequaqͣꝫ ꝑſeuerantia ꝯtinui amocis tenet. Ueraciter etiā orare eſt amotes ꝯpunctionis gemitus ⁊ non ꝯpoſita verba ſonare. hec greg. Qui etiā patit temptatōem quocunqꝫ mō vt d̓t yſiS. ille totiens orōnem ſuā fundat. qꝛſcequens orō impugnatōem vitioꝝ exfinguit. hec yſido. Dicit etiam beatusambro. Bonū ſcutū eſt orō quo aduerſarij ignita ſpicula repellunt̉ Un̄ dn̄smonet di. Uigilate ⁊ orate ne ītretisin temptatōem. vigilate inqͣꝫ viriliterimpugnatōes repellendo. ⁊ orate diuiſſū auxiliū implorando. vt nō intretisin temptatōem pctō ꝯſentiendo Quotiens etiā vt d̓t criẜ. in orōe ſumus poniti. nō voce clamoroſa d̓s eſt orandusſed ꝯſcīa pura ⁊ recta placandus. ꝙſſo eſt vocis ſed cordis auditor. Orāsinhil nouū faciat. vicꝫ aliquos geſtusſſotabiles ꝙ aſpiciant hoīes. nec voceciamet. nec manus exꝑandat. nec ocuſos tollat vt notabilis fiat. Orō eī eſtquaſi qd̓dam tributum ſpūale qd̓ aīabffert de viſceribꝰ ſuis. Quanto ergodlorioſior eſt. tanto cautius ſeruandaſſe ꝓpter hoīes videlicet per vanā gloram vileſcat. hec criẜ. H Non autem ſolum ꝓpter vanā gloriā euitādātū filentio eſt orandū. ſed etiam ꝓpteralſas cās quas ꝯmemorat cyprianusita dicens. Non clamoroſa voce oremſus deum ſed tacito corde ꝓpter tria.Primo. qꝛ non vocis clamoroſe eſt aubitor ſed magis cordis. ⁊ ergo ꝯſcīapura ⁊ recta in orōne eſt pulſandus.Scd̓o qꝛ ſecretas petitōnes tuas nonotortet alteꝝ ſcire niſi te ⁊ deū. Tercōe clamoroſe orans nō ꝑmittis alteꝝtuxta te orare. hec cypri. Debemus er

go clauſo oſtio ⁊ cum ſilentio patrē ⁊dn̄m noſtꝝ exorare Et qūo hoc fieri debeat yſaac abb. in collatio. patꝝ declarat ſic dicens. Sane ante oīa illud p̄ceptū euangelicū diligētius eſt obſeruandū. vt intrantes in cubiculū noſtꝝclauſo oſtio oremus prēm noſtꝝ. qd̓ anobis tunc implet̉ ſi intra cordis cubiculū ſupplicemus ⁊ cū ab omni cogitationū ſiue ſolicitudinū ſtrepitu cor noſiꝝ penitus amouentes ſecrete quodāmodo ⁊ familiariter p̄ces noſtras dn̄oreferamus Et clauſo oſtio oramus cūſtrictis labijs omniqꝫ ſilentio ſupplicamus non vocū ſed cordium ſcrutatoriIn abſcondito oramus qn̄ corde tm̄ ⁊intēta mente petitōes noſtras ſoli deopandimus. ita vt ne ipſe quidē aduerſe valeant ptātes genus noſtre petitionis agnoſcere. ꝓpter qd̓ cū ſummo eſtſilentio orandū. non ſolū ne frēs orantes noſtris ſuſurrijs vel clamoribꝰ auccemus ⁊ orantiū ſenſibꝰ obſtupamusſed vt ipſos quoqꝫ inimicos nr̄os quiorantibꝰ nobis maxime inſidiant̉ lateat nr̄e petitionis intentio. hec yſaacabbas I Hoc etiā ſciendū ꝙ. iiij.ſunt q̄ orōem deo appropinqͣre ⁊ ad ipſum ꝑuenire faciunt. Primū requirūtur vite merita Un̄ actu. x. Orōes tue⁊ elemoſine aſcēderunt an̄ deū. ⁊ datſpūales alas precibꝰ quibꝰ ad deū ſcāorō ꝓuehat̉. Scd̓o mentis mundiciaqꝛ quanto mens purior. tanto oratiodeo ꝓpinquior. Unde beatus aug. ſuꝑillud pͣs. Clamaui in toto corde exaudi me. ſic d̓t. Tūc in toto corde clamatur. qn̄ in orōne non aliunde cogitat̉.Tercio orandi inſtantia. qꝛ quaſi diffidit qui inſtare obmittit. Unde dominus dicit. Quicquid orantes petitiscredite qꝛ accipietis Dicit̉ aūt Iaco.v. Multū valet dep̄catio iuſti aſſiduaQuarto cordis humilitas De hoc d̓t