Diſt. III. Ca. III.Liber.III.5
ab actibꝰ illicitis. a ẜmonibꝰ ocioſisa leuitatibꝰ ⁊ a ceteris oībus. que nostꝑe orōnis impedire pn̄t. De quo habemus ſanā doctrinā in collatōibꝰ patrū vbi yſaac abbas in prima ſua collatione ſic d̓t. vt eo feruore ac puritate qua dꝫ emitti poſſit oratio. hec ſuntoīmode obſeruanda Primo ſollicitudo reꝝ tꝑalium generaliter abſcindenda eſt. deinde nullius negocij cauſe nenon ſolū cura ſed nec memoria quideꝫpenitus admittenda. detractiones vaniloquia ſcurrilitates quoqꝫ ſimiliteramputande ſunt. Ire pre oībꝰ ſiue triſtitie ꝑturbatio funditus eruenda. concupiſcētie carnalis affectio. ac philatgirie noxius fomēs radicitus euellendus. ⁊ ita his ⁊ ſimilibus vitijs extruſis penitus ⁊ abſciſis taliqꝫ vt diximus repurgij emūdatione p̄miſſa. queſimplicitatis ⁊ innocentie puritate ꝑficit̉. iacienda ſunt primo ꝓfunde humilitatis inconcuſſa fundamēta. que.ſ. turrē pulſaturam celos valeat ſuſtinere deinde ſupponenda virtutū ſpūalis extructio. ⁊ ab omni diſcurſu atqꝫeuagatiōe lubrica aīmus inhibendusvt ita paulatī ad ꝯtemplationē dei acſpiritalis intuitus incipiat ſublimariQuicquid em̄ an̄ orōnis noſtre horaꝫaīa noſtra ꝯcepit mente. eſt vt hoc orātibꝰ nobis ſemꝑ ingeſtionem recordationis occurrat. qͣꝫobrem quales orantes volumus inueniri tales nos an̄ orationis tempus prepare debemus Ex p̄cedenti em̄ ſtatu mēs atqꝫ animus ſuꝑplicatione format̉ eorundemqꝫ actuūꝓcūbentibꝰ nobis ad precem verboꝝquoqꝫ vel ſenſuum ante oculos ymagopreludens aut iraſci nos ſcd̓m p̄cedentem qualitatē faciet aut triſtari aut cōcupiſcentias cauſas ve preteritas retractare. aut riſu fatuo quod etiam pudet dicere cuiuſqͣꝫ ſcurrilis dicti vel fa
cti titillatione pulſari. vel ad primuꝫpriores faciet volūtate diſcurſus. ⁊ idcirco quicquid volumus ne orantibꝰnobis irripiat. an̄ orōnem de abditisnr̄i pectoris extrudere feſtinemus. vtita illud apl̓icū poſſimus implere fn̄eintermiſſiōe orate. Et in oī loco ſeuates puras manꝰ ſine ira ⁊ diſcrepatōeAl̓s nāqꝫ mādatū iſtud ꝑficere nō valebimus niſi mēs nr̄a ab oī vitioꝝ purgata ꝯtagione ꝟtutibꝰ tm̄ velut naturatibus bonis dedita iugi oīpotentis deiꝯtēplatiōe paſcat̉ Etem̄ qͣlitas aīe nōinepte ſubtiliſſime plume ſeu pennuleleuiſſime ꝯꝑat̉ que ſi humoris ꝯcupiaextrīſecus corruptōe vitiata nō fuerſt.vel infuſa mobilitate ſubſtantie ſue tenuiſſimi ſpūs adiumēto velut narutaliter ad ſublimia celeſtiaqꝫ ſuſtolliturSi ꝟo amoris cuiuſpiā aſꝑgine veſ infuſione fuerit p̄grauata nō mō in nullos aereos volatus naturali mobilitate raptabit̉. ſꝫ etiā ad yma terre ꝯcepti hūoris pondere deprimet̉. ita mēsquoqꝫ nr̄a accedētibꝰ curis vitijſqꝫ asgrauata non fuerit. noxieqꝫ libidimshumore incorrupta velut naturaſi puritatis ſue bn̄ficio ſublimica leuiſſimoſpiritalis meditatōis afflatū ſubſimabit̉ ad ſuꝑna ⁊ hūilia deſerēs atqꝫ tetrena. ad illa celeſtia ⁊ inuiſibilia traniſeret̉. Un̄ ꝓprie ſatis p̄ceptis dominicis āmonemur Uidete ne grauent coda vr̄a in crapula ⁊ ebrietate ⁊ ſeciſſaribꝰ curis Et idcirco ſi volumus ordenon ſolum celos ſed etiam ea que ſuꝑcelos ſunt penetrare. curemus menteab omnibꝰ terrenis vitijs expurgatamcunctiſqꝫ emundatam fecibus paſſioꝰnum ad ſubtilitatem perducere naruralem. vt ita ad deum oratio eius nullo vitiorum pondere pregrauata vir tacelorum veſtigia poſſit aſcendere. hecyſaac abbas. Et de eodem dicit be-