FLiber .III.Diſt. III. CA. III.

⁊ multum miſericors. abundat enimiinquitas mea. abundet ⁊ mīa tua. hecaug. Non ergo valde ꝯtriſtandū eſt ſiquis in orōne diſtrahit̉ Sed ſicut aitlohannes abbas montis ſinay. Certainquit ⁊ lucta mentē rōnem ⁊ intentōſſem meditando ad te ip̄m ꝯgregās indeſinenter ꝯgregare ⁊ eaſdē reuocarediſtractas ⁊ recuruatas ne ceſſes. nōemm in diſtractā ⁊ in recuruatā deusab obedientibꝰ requirit orōnem. nonꝯtriſteris in orōne diſtractōes mētispaſſus ſed bono animo eſto intellectūſꝑ reuocans ⁊ ad xp̄m leuans. angeliem̄ ſolius eſſe eſt imp̄dabile. Agoniſaergo meditatōem ſurſum ferre ⁊ menlem recludere in ꝟbis orōnis. ⁊ qͣꝫuisartonita ꝓpter puerile cadat. iteꝝ eamſurſum age. qm̄ ꝓprium eſt mētis inſtabilem eſſe. ſed in deo eſt vniuerſa poſſeſtabilire. Si igit̉ ſemꝑ ſtudueris mentem a deo non elongare ⁊ in menſe aꝑoſitōe ꝓpe tecum erit Si aūt ſine ꝓhibitōe errat nunqͣꝫ tecū permaenre valebit. Et quid ſublimius bonū qͣꝫ adhecere dn̄o ⁊ indeſinenter apud deuꝫ inpmone ꝑſeuerare. hec iohannes abb.Quia igit̉ corde ſtabiles eſſe nō poſſumnus. nec mens noſtra in eodē valet ſꝑꝯſiſtere. interim tn̄ qͣꝫdiu in hac peregrinatōe ſumus ſalte ab immoderatadiſtractōne corda noſtra colligamusvt eo expeditius ⁊ deuotius preces adon̄m fundere poſſimus De his referthugo de ſancto victo. in. iiij. lib. de artha nōe ſic dicens. Dū igit̉ corda noſtra ad appetitum terrenaꝝ reꝝ immocerate laxamus. aborta mox inaniumcogitationū turba ita in diuerſa mēsſſoſtra rapit̉. vt ipſe quoqꝫ naturalisdiſcretionis ordo ꝑturbet̉. nam qꝛ resinundane quas inordīate appetimusinfinite ſunt R Cogitatōes quogͦ quas ex ipſaꝝ memoria reꝝ intrin-

ſecus ꝯcipimus finite eſſe nō poſſunt.nam dum per ſingula momēta alie exalijs oriunt̉ multipliciter ꝓdeunt. vtnec ipſa ꝯprehendere valeamus. quoordine vel quo modo ad corveniūt. auta corde recedunt. ꝓinde ſi ordinatas⁊ ſtabiles ac quietas cogitatōes habere volumus ab hac immoderata diſtractione corda nr̄a cohibere ſtudeamusHoc aūt fieri poterit ſi certas quaſdaꝫ⁊ determinatas res nobis ꝓſcribam⁊in quibꝰ aſſidue intentō cordis noſtriꝟſari ⁊ meditatio exerceri poſſit Triaenim ſunt .ſ. per infinita diſtrahi. in ecdem ſemꝑ perſiſtere. moderate vagariquoꝝ vnum habere nō poſſumus. vnūhabere debemus. ⁊ ideo hoc ſolū ſupereſt vt qꝛ vere corde ſtabiles eſſe nō poſſumus. interim ſaltē ab immoderatadiſtractōe corda noſtra colligamus vtdum ſꝑ nitimur minus inſtabiles fieri. ſemꝑ magis ac magis viam ſtudeamus veram per hoc imitari. Omnipotens enim deus cui nihil impoſſibile ēpoſſet vtiqꝫ ſi vellet eis quibꝰ miſereriꝓpoſuit de laboribꝰ ⁊ erumnis ⁊ ꝑiculis pn̄tis vite que temptationibꝰ plena eſt ſubito ⁊ abſqꝫ dilatōe ad eternevite ſtabilitatē tranſferre. ſed vult vtelecti ſui ꝑ varias tribulatōes ⁊ temptatōes plurimas purgandi tranſeant⁊ cū per multos dolores ad eū redeūt.diſcant qͣꝫ longe ab eo peccādo diſceſſerunt. hec hugo. S Et notandūꝙ ad mentis ꝯpoſitōem multū valꝫ viante tꝑs oronis a curis reꝝ temꝑaliuꝫ⁊ a cogitationibꝰ immūdis ⁊ inordinatis nos cuſtodiamus. qꝛ in quibuſcunqꝫ mens nr̄a ante horā orōis ſe occupauerit. hec eadē nobis orantibꝰ ꝑrecordatōem ſe ingerunt ⁊ orōem impediunt. vn̄ quales orantes volumusinueniri tales ante orōnis tempus preparare debemus. vicꝫ abſtrahere nos

R. iiij.