Liber .III.Diſt. III. Ca. II.

ſomo quaſi filius patri per omnia patere ⁊ placere affectans patrem deuote orat vt eū a voluntatis ſue beneplacito in nullo diſcrepare patiat̉. in actibus. involuntatibꝰ. in moribꝰ ſibi itaꝯformē. vt nihil in eo pater nos ocl̓osbnendat. hoc ſolū ſibi reputat ſolaciūt ſꝑ defiderans vt pater celeſtis tm̄ ſiam cum eo voluntatē perficiat. ſiue execcendo in aduerſis. ſiue ꝯſolādo in ꝓſperis. vel quocūqꝫ alio modo ſibi madis placet. vere filialis ⁊ fidelis affectus. nulla que ſua ſunt querere. nō cōmoda. non honores. non ꝯſolatōnesſed ſolum placitū pij patris. Magnūeſt hoc a deo petere. ⁊ magnū obtinerept tales nos in hoc peccati corpore faciat. vt illi ſumme veritati placeamus⁊ ab eius directionis regula nō deuiemus. nihil melius. nihil vtilius in mūco poſſet nobis ꝯferre ſummus paterqꝫ tales nos facere vt ei per oīa placeamus. hoc igit̉ petimus cū dicimus Fiat voluntas tua. vt ſicut illi ſuperni ciues ad voluntatē tuam diſpoſiti ſunt.tia ⁊ nos ꝓ modulo ad voluntatis tuebeneplacitū diſponamur B Incibit quarta petitio. Panem noſtꝝ quotid ianū da nobis hod ie. Suꝑ quo verbo Tho. de Aquino ſic d̓t. Panis quihic petit̉ eſt deus qui eſt cibꝰ angeloꝝerefectio beatoꝝ. qui de celo dat̉ ⁊ interra comedit̉. quo ſi quis vſus fueritmortē in eternū non guſtabit. Nā ipēait. Ego ſum panis viuus qui de celodeſcendit. ſi quis māducauerit ex hocpane viuet in eternū. hec ille. Quia igitur per pctm̄ vulnerati ſumus ⁊ quotible vulneramur. nccē eſt vt medicināip̄ūalē noſtris vulneribꝰ adhibeamusUedicina vero ſumma eſt venerabileſact̄m corporis dn̄i noſtri iheſu chriſtiDe hoc d̓t beatus bern̄. Qui vulnus hꝫiſſedicinā querat. vulnus eī habemus

dum ſub peccatis ſumus medicina eſtvenerabile ſacr̄m. qd̓ ſi quotidie acceperis quotidie curaberis. hec ber. Hocintelligendū eſt de illis qui carent peccatis mortalibꝰ ⁊ in ſtatu gr̄e exn̄tes.ſecus vero faciētes pctm̄ ⁊ indigne accedentes non ſalute ſed damnatiōemincurrunt. Un̄ orandus eſt dn̄s vt panem hunc vite det nobis cum pura cōſcientia ſic in pn̄ti vita ſumere. vt ꝑticipes illius in eterna patria exiſtere valeamus. De hoc yſaac abbas ſic ait.Panem noſtꝝ ſuꝑſubſtantialē da nōbis hodie .i. dum in hoc ſeculo ꝯmoramur preſta nobis hunc panem. Nouimus em̄ his qui eū meruerinta te ⁊ infuturo eſſe preſtandū. ſed rogamus vteū nobis hodie largiaris. qꝛ niſi eū ꝑcipere quis in hac vita meruerit. in alia eius ꝑticeps eſſe non poterit. Hecyſaac abb. Debet ergo quilibet deuotꝰquaſi mendicus ⁊ pauꝑ corā diuite ⁊benigno patre ꝓcumbens ⁊ inopiā ſuāon̄dens flagitare ab ipſo. vt panē gr̄eamplioris quo ꝯfortet̉ quo ꝯſoletur ⁊ſuſtentet̉ ad reſiſtendum malis ſibi p̄ſtare dignet̉. Triplici namqꝫ pane indigemus quem nobis a domīo deo noſtro inſtanter poſtulare debemus hoc ēceleſti. ſpūali ⁊ tereſti. Celeſtis eſt corpus xp̄i. de quo ipſe dn̄s ait. Pr̄ meꝰdat vobis panē de celoveꝝ. Spūalis ēverbū dei ⁊ gr̄a interna mentē ab eterna inedia virtutum ⁊ donoꝝ alimentoreficiens. De hoc d̓r per pͣs Et paniscor hoīs ꝯfirmet Terreſtris eſt virtus⁊ alimentum quo hoc corpus neceſſehabet ſuſtentari. De quo dicit criſoſt.Poteſt hic panis ſumi materialiter.quem non ſolū petimus vt habeamuseo ꝙ communis eſt iuſtis ⁊ peccatoribus. ſed vt quod manducamus de manu dei accipiamus. quod eſt tm̄ bonorum. nam illi deus dat panē. qui cū iu