Liber .III.Diſt. II. Ca. XV.

quas potes ⁊ dic eis. hūc amemus ipſe fecit hec ⁊ nō eſt longe. nō em̄ fecit ⁊abijt. ſꝫ ex illo ī illo ſunt Ecce ibi ē vbiſapit veritas. intimus cordi eſt deus ſꝫcor errauit ab eo. Redite preuaricatores ad cor ⁊ inheret illi qui fecit vos.State cū eo ⁊ ſtabitis. requieſcite ineo ⁊ quieti eritis Quo itis in aſꝑa quoitis. Bonū qd̓ amatis ab illo eſt. Sedquantū eſt ad illū bonum eſt ⁊ ſuaui. ſꝫamoris erit iuſte qd̓ iniuſte amat̉ deſerto illo ergo cū adheſero tibi deus ex oīꝑte mea nuſqͣꝫ erit mihi labor ⁊ dolor⁊ viua erit vita mea tota plena te Nūcaūt qn̄ quē imples tu ſubleuas eū. qm̄tui pletius ſum. non oneri mihi ſum.Sed ꝯrea ſpes mea non niſi in magnavalde mīa tua eſt. da qd̓ iubes. ⁊ iubeqd̓ vis. imꝑans nobis ꝯtinentiam. ꝑꝯtinentiam quippe colligimur ⁊ redigimur in vnum. quo in multa defluximus. minus em̄ te amat. qd̓ non ꝓpterte amat. O amor qui ſemper ardes ⁊nūqͣꝫ extingueris Caritas deus meusaccende me iubes certe vt ꝯtineaꝫ a cōcupiſcentia carnis ⁊ ꝯcupiſcentia oculoꝝ ⁊ ambitione ſeculi. da qd̓ iubes. ⁊iube qd̓ vis. hec aug. Debet gͦ quilibetfidelis ⁊ maxime religioſus ſe exercere invirtute hac nobiliſſima caritatisdeū videlicet ſuꝑ oīa diligēdo ꝓximūvero in deo amando ⁊ ſibi in aduerſistam ſpūalibꝰ qͣꝫ corꝑalibꝰ ꝯpatiendoIn ꝓſperis aūt quibuſcūqꝫ eidē ꝯgaudendo. ⁊ inqͣꝫtum facultas reꝝ ſuppetit ſubueniendo. Inimicū etiam ꝓpterdeū diligēdo ⁊ ſi ex affectu eundē ꝓutamicū amare non p̄t qd̓ eſt ꝑfectionisdebet ab odio illius ꝑ quē offenſus eſtſe ꝯtinere. ⁊ de gr̄a dei ac gloria ⁊ ceteris que ad ſalutem illius ꝑtinent. ſiueſint ſpūalia ſiue corꝑalia ꝓut aīe eiusexpedit fauere ⁊ non inuidere. vt premīa eterna caritatem habentibꝰ prepa

rata valeat aſſequi ⁊ eternaliter poſſidere. Si vero aliqui ita pauperes ſuntꝙ non poſſunt aliquod beneficium corporale impendere. ſicut religioſi vel ceteri pauperes. quibꝰ deeſt facultas rerum tꝑalium hi tales debent habere cōpaſſionē ⁊ bonam voluntatē erga ꝓx imos. illis ſi poſſent in neceſſitate ſubuenient qꝛ deo nihil offert̉ ditius bonavoluntate. ſed bona volūtas nunqͣꝫ plene ꝑficit̉. niſi huius mundi cupiditasperfecte deſerat̉. Unde viri ſancti viꝓximos poſſint ꝑfecte diligere ſtuduerunt in hoc ſeculo nihil amare De iſtabona volūtate ⁊ qͣlis eſſe debeat beatusgre. in quadā omel̓. oſtendit ſic dicesAnte dei oculos nūqͣꝫ ē vacua manusa munere ſi archa cordis plena ſit bona voluntate nil quippe offert̉ deo ditius bona voluntate. Uoluntas aūt bona eſt ſic aduerſa alterius ſicut noſttapertimeſcere. ſic de ꝓſperitate ꝓximiſicut de noſtro ꝓfectu gaudere. ⁊ gatulari Aliena damna noſtra credere Aliena lucra noſtra depictare. amicū nonꝓpter mundū ſed ꝓpter deum diligete.Inimicū etiam amādo tolerare nuliꝰmalū qd̓ pati nō vis facere. nulli qd̓ tibi iuſte impendi deſideras denegate.neceſſitati ꝓximi iuxta vires ſuccurtere. ſed ꝓdeſſe etiā vltra vires velle Dbone volūtatis ſacrificiū nūqͣꝫ plene ꝑſoluit̉. nec mundi huius cupiditas hfecte deſerit̉. nos quicquid in eo ꝯcupiſcimus hoc ꝓculdubio ꝓximis inbdemus Uidet̉ em̄ qꝛ nobis deſit. qd̓ ater aſſequit̉ ⁊ qꝛ ſemꝑ inuidia a bonvolūtate diſcordat. mox vt hec menteꝫceꝑit illa diſcedit. Un̄ ⁊ ſancti vt poſſent proximos ꝑfecte diligere ſtuduerūt in hoc ſeculo nihil amare. nihil vniqͣꝫ appetere. hec gregorius. Et ſic patet de dilectione proximi. Habemusitaqꝫ nūc de gemina dilectione dei vi-