Diſt. II. Ca. XIIII.Liber .III.

hmōi affectus tirannideꝫ digne deſcribat. qm̄ oē deſideriū expellit. oē ſtudiūexcludit. oē exercitiū violenter opprimit qd̓ ſue ꝯcupiſcentie non ꝓſpicit.Quicquid agat. quicquid regat. quicquid cogitat. inutile ymo intolerabile videt̉ niſi in vnū deſiderij finem concurrat. Cum aūt frui poteſt eo qd̓ diligit aīa pariter ſe habere credit. ſine illo aūt abhorret oīa. corꝑe deficit. corde tabeſcit. ⁊ langueſcit. ꝯſilium nō recipit. rōni nō acquieſcit. nullā ꝯſolationem admittit. ſed clamat cū ſponſa.Nūciate dilectio. qꝛ amore langueo.H Languor aūt amoris nihil aliudeſt niſi tedium qd̓dam impatiens deſiderij quo afficit̉ mens vehemēter amātis eo abſente quē amat. Ualde nāqꝫꝯſternat̉ aīmus ſubtracto ſibi tanto ſolatio nec poteſt mitigari doloris amaritudo niſi pn̄tem habeat quē ſic amatDe hoc beatus bern̄. ſic ait Quanto pitas ꝯſternat̉ aīmus ſtupore ſubtractoſibi ſolatio. Subtractio em̄ rei amateaugmentū deſiderij eſt Et qd̓ ardentius optat caret magis egre. Et hic languor amoris non eſt aliud niſi tediumimpatiens deſiderij. quo nccē eſt afficimentē vehementer amantis. eo abeūte vel etiā abſente. quē amat. nullo igitur ſolatio humano mitigat̉ ſecreti doloris ſacra amaritudo. qd̓ dilectus ꝯſiderans quippe quid eundē ſanguoreminſpirat ex eo occaſionē habeat redeūdi reuertit̉ loquiturqꝫ ei verba amatoria. verba ineffabilia. verba que nonlicet hoīm loqui. hec bern̄. I Sciendum aūt ꝙ hic languor ex tribus affectibꝰ ꝯtemꝑat̉ .ſ. ex dolore ex pudore⁊ ex odore qui a ffectus confluentes ⁊oīa diligentes faciunt hunc languorēPrimo iſte languor naſcit̉ ex dolore.timet em̄ ꝙ deus ex indignatōe receſſerit. ⁊ offenſus nolit ei de cetero ſuam

preſentiam indulgere ⁊ hic dolor affligit amantem vehementer. Dicit emī dehoc beatus bern̄. Anima que didicerit⁊ acceperit ſemel a domino intrare adſeipſam ⁊ in intimis dei pn̄tiam videre ⁊ ſuſpirare ⁊ querere faciē eius. talis inqͣꝫ neſcio an gehennā ip̄aꝫ experiri ad tempus horribilius pena ſua ducat. qͣꝫ poſt ſpiritalis ſtudij huius ſemel guſtataꝫ ſuauitatem exire de vno.ad illecebras ⁊ moleſtias carnis. Dico ergo vobis nihil eſt qd̓ intantū formidet. quiſquis hoc beneficiū ſemel atceperit retineat ne gratia derelictus neceſſe habeat egredi de vno ad carnalesꝯſolationes. ⁊ rurſus carnaliū ſenſuūſuſtinere tumultus. hec be. Secūdo hiclanguor ꝯtingit ex pudore. naꝫ ſubitacta gratia ⁊ dei pn̄tia ex cuius virtuleoīa ſerena fiunt ⁊ fuerūt ⁊ ad vota oīaꝓuenerunt homo miſer relinquit̉ ſibi⁊ vitia pariter ⁊ defectus. q̄ prius oīalatitabant ꝓgredi incipiunt ⁊ exit mūſeria illius multa nimis. quibꝰ cogmtis hec rubore perfundit̉. ꝙ tam vilis⁊ abhominabilis apparet coram debUnde audi beatum bern̄. ſubtracta gratia querulantem atqꝫ dicentem Cuttebam bene ⁊ ecce lapis offenſionis in viam impegi ⁊ corrui ⁊ dominus decirnauit in ira a ſeruo ſuo. hinc eſt iſta ſicrilitas aīe mee ⁊ indeuotionis. quampatior. quoniam ita exaruit cor meū.factum eſt ſicut terra ſine aqua. nec cōpungi ad lacrimas queo. nō ſapit p̄ſalmus. legere non delectat. orare non ſibet. orationes ſolitas non inuenio. vbilla inebriatio. vbi mentis ſeremtasgaudium ⁊ pax in ſpiritu ſancto. Hebber nardus. Tercio hic languor ſurgiex odore. deus enim ſubtractus eſt amme dilecte. reliquit poſt ſe virtutis ſueodorem. qui vrget animum vt diſeciabſentiam impatienter ferat. clamas