Liber .III.Diſt. II. Ca. IX.

Ed nec hoc pretereundū eſt ꝙ apl̓s ponit. xij.ſtūctus ſpūs inter quos primatū tenꝫtatitas. De quibꝰ fructibꝰ ipſe d̓t adSalath. v. Fructus aūt ſpūs eſt caritas. gaudium ⁊cͣ. Circa ergo varietatem iſtoꝝ fructuum eſt notandū ꝙ catitas inter ipſos precedit tanqͣꝫ caputpittutuꝫ Unde d̓t beatus hiero. Queilla ꝟtus inter fructus ſpūs habere debuſt primatū niſi caritas ſine qua alievittutes non reputant̉ virtutes eſſe. ⁊ex qua naſcunt̉ omnia bona. Caritasergo eſt primus. Lignū vero vite eſt ipſa pita ſpūalis que regnum dei per gratiam in ſe ꝯtinet. iuxta illud Luc̄. xvij.Negnum dei intra vos eſt. Fructus autem caritatis multiplicem hꝫ virtutē.mmaxime ꝙ ipſa ſanet omnem infirmitatem ſpūalem. Qui enim caritatemnon habet huic non ſapiunt virtutes.qua ſi infirmo. ſed caritas eſt diſpoſitōduſtus ſpūalis. habenti enim caritatēſapiunt res ꝓut ſapere debent. Eſt em̄tat itas amor ordinatus quo precioſahabent̉ que vere precioſa ſunt ⁊ diligūtut. vt ſunt virtutes ⁊ res ſpūales. ⁊pilia reſpuunt̉ que vere vilia ſunt .ſ. tētoraſia ⁊ carnalia Hec itaqꝫ virtus ſanſat languorem qui ꝓpter peccatuꝫ aniiſſe eſt inflictus. Unde petrus in canoin. ſua. j. Caritas operit multitudineꝫfeccatorū. Operire peccata eſt facereua ſi nunqͣꝫ peccata fuerunt. Nam vtbi beatus ber. Plene ⁊ miſericorditertemittit deus. non damnat vlciſcēdo.rec ꝯfundit improperādo. nec minusalnat imputando. ſic fructus iſte ſanatbmnes infirmitates ſpūales quaſi nūqꝫ fuiſſent X Secundus fructusibus eſt gaudium. qui eſt dulciſſimuscccī. xxx. Non eſt oblectamentū ſuꝑcordis gaudium. In tribꝰ aūt excedit

gaudium cordis moduꝫ carnalis gaudij. Primo in ꝯtinuitate. homo enimcarnalis non ſedet ſꝑ ad menſam corporalem. ſed ſecura mens qͣſi iuge conuiuium ꝓut d̓r ꝓuer. xv. Scd̓o in hocꝙ guloſus multas hꝫ amaritudīes annexas gaudio ſuo. vt eſt afflictio ex dilatione diuitiaꝝ quas vehementer appetit ⁊ defectū quem in eis que ſibi apponunt̉ inuenit. Unde dicit aug. Ubicunqꝫ caro querit refectionem inuenitdefectionem. preterea excedit moduꝫin ſumendo delectabilia. vnde ledit cōſcientiam ⁊ corporis naturam. Tercōin hoc ꝙ gaudiū cordis eſt tm̄ de magnis bonis ⁊ veris. Unde d̓t glo. ſuꝑ illud verbum. fructus ſpūs eſt caritas.gaudiū .i. non eſt gaudenduꝫ de his q̄indigna ſunt gaudio. innuens gaudium ſpūale de his de quibꝰ eſt dignumgaudere. Et notandū ꝙ gaudium ſpūale facit hominem de diabolo triūphare. Unde augu. Unica ratio vincendiinimicum eſt leticia ſpūalis. qn̄ enimdyabolus videt in aliquo gaudiū ſpūale multū diſplicet ei. qꝛ ſcit adeſſe deum. Unde. j. Reg. iiij. dixerunt philiſtei qui tenent figuram demonum. Uenit dn̄s in caſtra. ve nobis. non em̄ fuit tanta exultatio heri ⁊ nud iuſterciusA Sequit̉ de tercio fructu. ſcꝫ depace. quem ꝯſtat precioſiſſimū ex hocꝙ filius dei voluit eū ita freqn̄r eſſe inore ſuo. Unde ipſe d̓t Iohannis. xiiijPacē relinquo vobis. pacē meam dovobis. Uoluit etiam vt apl̓i hunc fructum haberent in ore ſuo cū dixit Mathe. xx. Intrantes domū primū dicitepax huic domui. Fructus iſte .ſ. pacishꝫ triplicē virtutē. Primo filio dei aſſimilat. Mathe. v. Beati pacifici. qm̄filij dei vocabunt̉. filij inqͣꝫ ꝑ imitatōꝫ.Tale officiū hn̄t in terra qͣle filius deipacificauit em̄ nos deo patrixecūto

N. ij.