Liber. III.Diſt. II. Ca. IIII.

continuo concurrunt ſibi ⁊ cooperat̉in bonum. Unde volūtas neglecta fac̄cogitationes ocioſas ⁊ indignas deocorrupta ꝑuerſas que ſeparant a deorecta neceſſarias ad vſum hꝰ vite. piaefficaces ad fructum ſpūs ⁊ ad fruendum deo. hec ber. C Et uotanduꝫꝙ ſpūſſanctus ſemꝑ fugit corda peccatis mortalibꝰ ſauciata venialia veropeccata quāuis nō excludant ſpūmſāctum a corde hoīm quantum ad habitum. non tn̄ requieſcit in eis quantuꝫad actualeꝫ deuotōꝫ. qꝛ tales ꝯtriſtātin ſe ſpūmſanctum ⁊ idcirco ꝯſolationes ipſius accipere non merent̉. Hecteſtat̉ beatus grego. ſic dicens. Nō requieſcit ī eo ſpūſſanctus qui domumcordis ſui puluere venialiū peccatorūaſpergit. tales em̄ ſpūmſanctum quieſt in eis ꝯtriſtant ideo ꝑfectam leticiam ⁊ ꝯſolationeꝫ ſpūſſancti nō merētur. Si ergo vt beatus Auguſtinus dicit. cupimus ꝓmereri gratiā ſpūſſancti ⁊ tanti viſitatoris ingreſſum mundemus primū domuꝫ anime noſtre abindignis carnalibꝰ ꝯcupiſcentie paſſionibus a ſuꝑbie dn̄atōe a fetore iactancie. p̄paremus hanc domū quottidie ad ſacri regis aduentū. eamqꝫ diuerſis ꝓbabiliū morū floribus adornemus. Repleamus eā iocundis ⁊ p̄cioſis odoribus caſtitatis fidei ⁊ ꝯpunctionis incenſo balſamo beniuolentie⁊ timiamate caritatis vt amputatisvicijs. ⁊ virtutibus inſertis. deſtructa in omnibus habitatōe dyaboli mutemur in templū dei. vt tam beatus hoſpes mundo delectatus hoſpicio ſtabilem ac ꝑpetuā ī nobis faciat manſiōꝫꝓpter hoc em̄ ad nos ille deſcendit. vtnos ad illum poſſimus aſcendere. hecAugu. Cum vero homo in cor ſuū tamfelicem ſuſceꝑit hoſpitem vicꝫ ſpiritūineſtimabile gaudiū ex eius pn̄cia in-

tra ſemetipſum ꝯcipit. Un̄ bea. Aus.O qͣꝫ ineſtimabile gaudiū ex eius preſentia intra ſemetipſum concipit corhumanū ꝑ ſpūſſancti intra ſe dulcimimum feliciſſimūqꝫ aduentū. hec AudNulla em̄ poteſt eē voluptas ac maiordulcedo corporis ⁊ anīe qͣꝫ dum mesſenſerit ſuum per gratiā ſpūſſancti nbi adueniſſe creatoreꝫ. De hoc beatusIheronimus ad paulū ſic dicens. vete aſſero nūquā maiorem fore corpisaut anime voluptatem. qͣꝫ dum ſpūnactus ꝑ ſuaꝫ dulciſſimā menti aduenerit caritatem. Dicit etiam de hoc Etꝰſoſtomus ſuper canti. Nullus homoin hac vita excogitare poterit felicuatem viriorem ſuauitatemqꝫ duſciorequam dum mens per gratiam ſanctiſpiritus adueniſſe ſenſerit creatoremhec Criſoſtimus. Spirius etiam ſamctus non ſolum in futuro perfecta ſꝫetiam in preſenti maximam quietemiuſtis confert. quia hec eſt ſola in hacvita requies animarū deuotarum diuina dilectōe feruere. ⁊ ꝓpter ſpē ſpiore glorie proſpera mundi ſimul ⁊ aduerſa contemnere que fiunt per ſpittumſanctum. De hoc Beda ſic dicitꝰSpirituſſanctus non ſoluꝫ in fututoperfectam ſed etiam in preſenti fideiꝰbus maximam iuſtis quietem tribulꝰcum eorum mentes igne caritatis a ccēdit ⁊ eſt vera ymo hec eſt ſola ī hacvita requies animarū. diuina diſecione repleri. ſpe ſuperne retributionis/proſpera mūdi ſimul ⁊ aduerſa ꝯtemnere. ac concupiſcentijs ſecularibusrenunciare. hec Beda. Et notanabmꝰſecundum dictum beati Auguſtim. gnon habitat in aliquo ſpirituſſanciſine patre et filio nec filius ſine parte⁊ ſpirituſācto nec ſine illis pater. ꝯlſeꝑabilis quippe eſt eoꝝ habitatō quorū ſſepabilē qpacio hecaus beſſꝰʳ