LLiber.III.Diſt. II. Ca. II.

tatus inpreceps ruas ⁊ per eas frenote inquit inhibeo. indulgencie mee etmels laudibus erigam. reſpirabiſqꝫ ībonis meis. qui de tuis ꝯfundebarismnalis. dū me ſane benigniorē qͣꝫ te culpabiliorē inueniris. hoc freno ſi infreratus fuiſſet Chayn. neqͣqͣꝫ deſperand dixiſſet maior eſt iniquitas mea qͣꝫvt beniā merear. abſit abſit maior ē pictas eius qͣꝫ queuis iniquitas ideo iulus nō ꝯtinue ſed tantū in principioſetmonis accuſator eſt ſui. Porro aūtnr dei laudes extrema ſermōis claudeteꝯſueuit. videte deniqꝫ hoc ordine iutum p̄cedentē. Cogitaui ait vias mera ⁊ ꝯuerti pedes meos in teſtimoniatua. vt qui vicꝫ ꝯtritōꝫ ⁊ infelicitateꝫaprijs vijs ꝑpeſſus fuerat. in via rerimonioꝝ dei delectaret̉. ſicut in om̄idus diuicijs. Et vos igit̉ exemplo iuin de hobis in hūilitate ſentite ⁊ de domino in bonitate. hec bern̄ V Etbuis neceſſe ſit peccatoribꝰ ad deumꝯuetſis de ꝑpetratis malis ſꝑ penitereciila phorreſcere. nō tn̄ neceſſe ſemꝑnia deflere ⁊ trepidare ſed poſt dignāatiſf actōꝫ ⁊ vite emendatōꝫ ad ſpemeine animū reformare. De hoc rich.r libro d̓ exterminatōe mali ſic dicitem per quidē neceſſe eſt de ꝑpetrars malis penitere odio ⁊ deteſtationeaſequi ⁊ ꝑhorreſcere. nō tn̄ illa ſemꝑeſlere ⁊ trepidare ſed poſt dignā ſanractōꝫ ⁊ ꝯcupiſcentiā edomitā ꝯſodiōꝫ recipere ⁊ ad ſpem venie ⁊ ſecurirte quietis animū t̄formare. hec rich.bi tn̄ diligenter aduertenduꝫ eſt ꝙduls penitens nō debeat ſemper defleTe trepidare exceſſus p̄teritos ſꝫ addem penie anīuꝫ reformare. Salubrereſt vt vnuſquiſqꝫ ſuā ꝯſcīam diſcurat ptrū digne ꝓ ſuis facinoribꝰ peniretit ſollicite penſet. nā quanto quisrpluta ⁊ maiora crimina prolapſus

eſt. tanto maiorē medicinā ꝑ penitenciam ⁊ bona oꝑa ſuis vulneribus adhibere ſtudeat. ſi plenā diligenciā ſuorum delictoꝝ a dn̄o conſequi deſideratDe hoc bea. gre. ſuꝑ illo ꝟbo facite dignos fructus penitentie ſic d̓t. Tantodebet quiſqꝫ a ſe licita abſcindere qͣnto ſe quis meminit ⁊ illicita ꝑpetraſſeneqꝫ par fructuſ boni operis eſſe debeteius qui minus ⁊ eꝰ qui amplius deliquit. ꝑ hoc gͦ qd̓ d̓r facite fructus dignos. penitentia vniuſcuiuſqꝫ ꝯueniturtali ꝯfidentia. vt tanto maiora queratbonoꝝ oꝑum lucra ꝑ penitenciā. quāto grauiora ſibi intulit damna per culpam. hec gre. O Quāuis em̄ perꝯfeſſionē ⁊ penitentiā deleatur peccatum quantū ad culpā. nō tn̄ ſemꝑ quātū ad penam. ⁊ ideo neceſſe eſt vt hī qͥin multa peccata mortalia ⁊ criminaenormia inciderint habundantioreꝫpenitentiā ꝑꝯpunctōnū cordis ſeu lacrimaꝝ effuſionē ac etiā bonoꝝ oꝑumexecutionē ꝑficere ſtudeāt. ſic tam̄ vtꝑ ſpem firmā ⁊ fiduciam d̓ ſua eternaſalute apud dn̄m habeant. Nam dic̄damaſcenus. Plus diligo ſecuram ⁊abſqꝫ timore in dei pietate ꝯfidentiaꝫqͣꝫ peſtilētē deſperatōis deſidiam Dicit etiā bea. Aug. Nemo bene faciensde d̓i bonitate miſericordiaqꝫ deſperet. ſi em̄ peccatoribꝰ deus ꝑcit. quanto magis ipſis iuſtis clementer ⁊ miſericorditer ꝯdeſcendet. hec ille. Et licꝫomnibꝰ ad deū ꝑ penitentiā ꝯuerſis ⁊in ſtatu virtutū ꝓficientibꝰ ſit habēdaſpes firma ac fiducia in dn̄o. tn̄ etiamſalubre eſt vt circa ip̄am ꝯfidentiā timor habeatur. vt ꝑ eū virtutes in ſuovigore ꝯſeruentur. De hoc beatus gregorius in libro moralium ſic d̓t. Quāuis ſecuritati timor ſemꝑ longe videatur abeſſe nobis tn̄ nihil eſt ſecurius.qͣꝫ ſub ſpe ſemper timere. ne incauta

L. ij.