Liber.III.Diſ. I. Ca. XIIII. XV
Ili ſcire debesꝙ ſeptē ſunt beatitudines ẜmpntinctōnem graduū. qͣꝫuis. viij. ſintcm eſſentiaꝫ. quas ſaluator enumeratinſermone in monte hīto .ſ. pauꝑtasplis. mititas. luctus. eſuries iuſticienundicia cordis ⁊ pax. A Haꝝdeatitud inū numerus accipit̉ ẜm intebtitatē perfectionis. Requirunt̉ autēaa integritatē ꝑfectōnis tria .ſ. regreſna a malo. ꝓceſſus in bono ⁊ ꝑfctūslatus in oprimo. Sane aūt malū ꝓcebit ex tumore ſuperbie. aut ex rancorenalicie. aut ex languore ꝯcupiſcentiecontra hec tria ſunt tres beatitudīes.Sꝫ pauꝑtas ſpūs ꝯtra malū tumorisnititas ꝯtra malū rancoris. luctus ꝯͣnalum libidinis Itē ꝓceſſus in bonorendit̉ ẜm diuinā imitatōem que eſtn duas vias dn̄i .ſ. mīam ⁊ veritateꝫAndē pͣs. Uniuerſe vie dn̄ miſcd̓ia ⁊etſtas. igit̉ ẜm duas vias ſumunturdne beatitudines .ſ. eſuries iuſticie. etrectus mīe. Preterea ꝑſecus ſtatusroptimo attendit̉ in duobꝰ .ſ. in limꝯſda cognitione. ⁊ in tranquilla afferoe. ẜm hec ſumunt̉ due vltime beatiadines .ſ. mūdicia cordis ad deū viendū. ⁊ pax mentis ad ꝑfecte fruen. Et notandū ꝙ ad bonuꝫ ordinateetunc hꝫ aīa. ſi bona tꝑalia non dilipat. ſed pera bona eſuriet ⁊ fitiat. ſi eiſn bonis ita adhereat. vt nulla penadeis ſeꝑare valeat Ad primū ꝑtineimid .ſ. beati pauꝑes ſpū. ad ſecunduꝫnad. beati qui eſuriunt ⁊ fitiunt iuſtimm. ad terciū illud. beati qui perſecubnem patiunt̉ ꝓpter iuſticiā. Ad maImn beto ſe ordinate hꝫ anima ſi nullūaſū ꝓximo inferat. ſi ſibi ab altero ilrum vel gratis aſſumptū equanimit̉tat. ſi alij illatū malum ꝓ poſſe aufeſi ſtudioſe caueat vt non inquinet̉
malo culpe. nec perturbetur malo peneAd primū pertinet illud. beati mites.ad ſecundū illud. beati qui lugent. adterciū illud. beati miſcd̓es. ad quartūbeati mundo corde. ad quintū illud. beati pacifici B Sciendū etiam ꝙper beatitudines excludunt̉ .vij. vitiacapitalia. Pauꝑtas ſpūs excludit ſuperbiā. manſuetudo irā. luctus inuidiam. qm̄ qui luget ꝓ peccatis aliorū nōinuidet illis. eſuries iuſticie accidiā.miſcd̓ia auariciam. mundicia cordisgulaꝫ. qꝛ cordis mundicia non ſeruitventri ad modū bruti aīmalis. pax excludit luxuriā. qm̄ guſtato ſpū deſipitomnis caro. His ergo in genere premiſſis de beatitudinibꝰ. nunc in ſpeciede vnaquaqꝫ beatitudine videamus.Et primo de paupertate.Capitulum X57.TRima beatitudo eſt pauꝑtas ſpūs. ⁊ pōt ſumī ꝓ abſtinentia ab amore mūdi .i. abamore carnaliū voluptatū ac diuitiaꝝ⁊ ꝓprie excellentie. hec tria complectitur amor mūdi. Un̄ d̓r ſuꝑ lucā. Pauꝑes ſunt qui nō querūt illecebroſa. Etſuꝑ mathe. d̓r Pauꝑes ſpū ſunt humiles deū timentes. Alia etiā glo. dicit.Pauꝑes ſunt qui nihil hn̄t ⁊ oīa poſſident. Specialiter tn̄ pauꝑes ſpirituſunt ꝯtemptores mundi ⁊ huīles. Un̄pauꝑtatis deuotio duas habet ꝑtes .ſ.reꝝ abdicatōem ⁊ ſpūs ꝯtritionē. Cōtemptoribꝰ vero reꝝ tꝑalium ꝓmittit̉regnum celorū quaſi iure emptionis.Unde beatus bern̄. Pauperibꝰ ꝑiter ⁊martiribꝰ regnum ꝓmittit̉ celoꝝ. Eſtetiam humiliū regnum celoꝝ. iuxta illud. Sinite paruulos venire ad me. talium em̄ eſt regnum celoꝝ Un̄ quilibetdeuotus ⁊ precipue religioſus diciturvirtute paupertatis ⁊ humilitatis ſeu