Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſt. I. Ca. XIII.LLiber.III.

tupirtutis poſſibilitas deeſt quicquidpſete per maliciā non vꝫ. hoc in panica bonitate ſimulat. At ꝯtra iuſtoꝝpia eſt nil per on̄ſionem fingere. ſenIm berbis aperire. vera vt ſunt diligeteſalſa deuitare. bona gratis exhibererala libentius tolerare qͣꝫ facere. nulam imiurie vltōem querere. ꝓveritatecrumeliaꝫ lucꝝ putare. Sed hec iuſtoam ſimplicitas deridet̉. qꝛ ab huiusrandi ſapientibꝰ puritatis ꝟtus faturs credit̉. omne em̄ qd̓ innocenter apt ab eis ꝓculdubio ſtultum putat̉veqͥd in oꝑe venit approbans carnaple fatuitatē ſonat. Quid namqꝫmmius videt̉ mundo qͣꝫ mentē perbisdete. nil callida machinatōe ſimute. nullas iniurijs ꝯtumelias reddeꝑ̄ maledicentibꝰ orare. pauꝑtateꝫretētē. Poſſeſſa relinq̄re. rapientintere. ꝑcutienti maxillā alterā prete. Unde bene huius mundi dilectoſiſe egregius dei ẜuus ſapiens d̓tbiatōes egiptioꝝ immolabimusſo deo noſtro. O vos quippe egiptijte dedignant̉. ſed qd̓ abhoīatiōesbtij hoc iſtahelite deo offerūt. quiaſꝑlicitatem ꝯſcīe quā iniuſti quiqꝫt infirmā abiectamqꝫ deſpiciunt.Inc iuſti in ꝟtutis ſacrificiū vertunt.eceſſentes recti puritatē ac māſuedinē deo immolant quā abhomīanprobi fatuitatē putant. hec gre.ſic habemus de dono ſapīe Tꝯſiderandū ꝯſeqn̄t ſpūſſctūsrinhītat cor hoīs per grām ſuārmirabil̓r reficit ac. vij. dona ſuarūauiter paſcit. in ea quoddaꝫmuium ſpūale ac delectabile facitca ipſa dona ſeu virtutes ſe inuiceꝫncunt ac ſibi ſuffragant̉ ne detrimēraliqd̓ pel ruinam patiant̉ De hoctus greg. in mora. exponens illaet ibāt̉ filij eius faciebāt ꝯuiuia

domos. ſic ait Filij domos ꝯuiuiafaciunt virtutes ſingule iuxta mo ꝓpriū mentē paſcunt. Unde beneibidem ſubdit̉. vnuſquiſqꝫ in die ſuoDies em̄ vniuſcuiuſqꝫ ꝟtutis. vt enimhec ipſa dona ſeptiformis breuiter gr̄edei replicemus. Aliū diem hꝫ ſapīa.aliū intellectus. aliū ꝯfiliū. aliū fortitudo. aliū ſcīa. aliū pietas. aliū timorNec em̄ hoc eſt ſaꝑe qd̓ intelligere. qꝛmulti qui eterna quidē ſapiunt. ſꝫ hecintelligere nequaqͣꝫ pn̄t. Sapīa ergoin die ſuo ꝯuiuiū facit. qꝛ mentem deeternoꝝ ſpe certitudine reficit Intellectus in die ſuo ꝯuiuiū facit parat.qꝛ in deo qd̓ auditu penetrat. reficiēdocor illuſtrat tenebras eius Conſiliumin die ſuo ꝯuiuiū exhibet. qꝛ dum eſſeprecipitē ꝓhibet ratione animū repletFortitudo in die ſuo ꝯuiuium facit. qꝛ aduerſa metuit trepidanti menti cibos ꝯfidētie apponit. Scīa in dieꝯuiuiū ꝑat. qꝛ inventre mentis ignorantie ieiuniū ſuꝑat Pietas indie ſuoꝯuiuiū exhibet. qꝛ cordis viſcera operibꝰ mīe replet. Timor in die ꝯuiuiuꝫfacit qꝛ premit mentē ne de preſentibꝰ ſuꝑbiat. de futuris illam ſpei ciboꝯfortat. ſed illud in hoc filioꝝ ꝯuiuioꝑſcrutando video ſemetipſos inui paſcant. valde em̄ ſingula quelibetdeſtituit̉ ſi vno alia ꝟtus virtuti ſuffragat̉. minor eſt qͥppe ſapīa ſi intellectu careat. valde inutilis intellcūs ēſi ex ſapīa ſubſiſtat. qꝛ altiora fine ſapīe pondere penetrat. ſua illuꝫ leuitas grauius ruituꝝ leuat Uile eſt ꝯſiliū cui robur fortitudīs deeſt qꝛ tractādo inuenit̉ carēs viribꝰ vſqꝫ ad ꝑfectionē oꝑis ꝑducit. Et valde fortitudo deſtruit̉ niſi ꝯſiliū fulciat̉. qꝛ quoplꝰ ſe poſſe ꝯſpic̄ eo ꝟtus ſine rōis moderamīe deterius in p̄ceps ruit. nullaeſt ſcīa ſi vtilitatem pietatis hꝫ. qꝛ