Diſt. j. Ca. IX.Liber. III.I
ſacre ſcripture vbi tot delicias animeinuenimus quot ad ꝓfectū noſtꝝ ītelligēcie diu̓ſitateſ accipīꝰ. vn̄ gre. ī mo.dicit. ī amore ſacre ſcripture tot nimirū delicias īuenimus. quot ad ꝓfectūnr̄ꝫ intll̓ncie diuerſitates accipīq. vtmō nos nuda paſcat hyſtoria mō ſubtextu lr̄e velata nos reficiat medullitus allegoria mō ad altōra ſuſpendatꝯtēplacō anogoge ī pn̄tis vite tenebris iā d̓ lūie eternitatis ītermicans.In his verbis gre. īnuit triplicē m̄ſāeē ſacre ſcrip̄e. ī qͥbꝰ aīe ſtudioſe mediante dono ſcīe diuerſimōe ⁊ dulcit̉ reficiūt̉. Prīa ē m̄ſa hyſtorie. ſcd̓a allego rie. t̓cia anagoge. ī m̄ſa hiſtorie cibāt̉ ſimplices fercul̓ groſſioribꝰ. Inm̄ſa all̓orie cibāt̉ doctores fercul̓ ſubtilioribꝰ. In m̄ſa anagoge ꝑfectōres cibāt̉ fercul̓ dl̓cioribꝰ. In m̄ſa hyſtorieſimplices cibāt̉ ferculis gͦſſioribꝰ fidēroborātibꝰ. dū ſīplices legūt ī ſacͣ ſcriptura ꝙ aqͣ ī vinū mutat̉ Laſarꝰ reſuſcitat̉ leproſq mūdat̉. cecus illumīat̉⁊ alia hꝰ mōi. Et tūc turba ſimpliciūpaſcit̉ qn̄ fides exēplis roborat̉. ī m̄ ſaall̓orie r̄ficiūt̉ ſubtl̓ores vt doctores ⁊ſil̓es ſubtilioribꝰ ⁊ dulcioribꝰ ferculiſdū eis paīs verus d̓ celo ꝓmittit̉ hn̄sī ſe oē d̓lectam̄tū ſuauitatis. ex cꝰ māducatōe reſurrectio nobis ꝓmittiturvita eterna ſperatur. ianua regni celeſtis aꝑit̉. m̄ſa eterne refctōis p̄parat̉corpus xp̄i hic ꝟe māducat̉ ī quo nobis guſtus diuītatis ꝓpinat̉. vn̄ d̓t huCarnē aſſūptā ieſus nobis ī eduliū ꝓpoſuit vt ꝑ cibū carnis ītrēꝰ ad guſtūd̓initatis. Ex his ꝯfortat̉ aīa ⁊ ſurgitin ſpē viuā. d̓ qͣ ſpe gre. d̓t ſpes ī eternitate aīaꝫ erigit. ⁊ idcirco nll̓a exteriꝰaduerſa q̄ tolerat ſentit. qd̓ n̄ ē modica refecto m̄tis. In t̓cia m̄ſa anogogeſpiritales ⁊ ꝑfctōres paſcūt̉ ferculisditiſſimis ⁊ ſapidiſſimis. Cuius rō
eē p̄t talis. S Anogogia eī vſ dihu. ſuꝑ pͥmū āgelice iet̄. ē aſcēſio nūēeleuatō m̄tis ī ꝯtēplatōꝫ ſuꝑnoꝝ. ib aſcedēdo trāſcēdit narracōꝫ m̄ſe hmorice ſꝫ ꝯtēplādo tranſcendit vltra velamīa m̄ſe all̓orice. plena aūt eleuatopura ꝯtēplatō ī m̄te mirā ⁊ di̓ce gentrāt d̓lectatiōꝫ ⁊ refectōꝫ. vn̄ gre. ſuptꝰEzec. Cōtēplatō amabilis vald̓ duucedo ē q̄ ſuꝑ ſe ip̄aꝫ aīaꝫ rapit ceſeſiꝰaꝑit. terrēa d̓bere eē ꝯtēptui on̄dit. cq̄dā aīa ſpeculat̉ vn̄ tfctā ꝓficiat ⁊ pmodū ad viſiōꝫ glorie ꝑtigat hec dr.C Et notād̓ ꝙ ſūt nōnuulli qͦ amaſcīaꝫ ⁊ ſapīaꝫ n̄ vt hēant eā in vita vimoribꝰ. ſꝫ vt ꝑ eā vanā gloriā accipant ⁊ acquirāt. vn̄ au. Amant aſiqͥdꝟba ſcīe vt hēant ea in doctrina ⁊ ſivita. nō vt ꝑ mores eaꝫ augeāt. ſedꝰinanē gloriā acq̄rant. ⁊ fic verbis iius īflati ab ea magis fiūt aliēi. De ſcentia ec̄ bōa ⁊ mala ſic d̓t ber. Sunt qdā qͥ volūt ſcire vt ſciant ⁊ turpis tuoſitas eſt q̄daꝫ vt ſciant̉ ⁊ turpis vatas eſt. qͥdaꝫ ſcīaꝫ vendant ⁊ turpis qſtus eſt vt edificētur ⁊ prudētia e. ſeber. Et notand̓ ꝙ plures hn̄tes ſcimꝰſalutis minorē ſaluāt̉. ⁊ nōnulli prbentes ſcīaꝫ maiorē ꝑeūt ⁊ damnanUn̄ felices ſunt qͥbꝰ ſcīa q̄cūqꝫ ſiue ſiexterior ſiue ſpūalis eſt ſcala aſcenonis ad vitaꝫ eternā ⁊ n̄ ruina d̓iectovn̄ Rich. d̓ ſanc. victo. Vere ſalutisſcīaꝫ alij hn̄t maiorē alij mīnore etingit ſepe ſaluari eos q̄ hn̄t minoreet ꝑire eos q̄ hn̄t maiorē. magituoꝰnamqꝫ ſcīe qͥbꝰdaꝫ eſt fomēs ſuppꝰ⁊ eo ip̄o cauſa ruine. Un̄ felices ſblꝰqͥbꝰ exterior ſciēcia fit ſcala aſcēſiolꝰn̄ ruina d̓lectatōis. Felices qͥbꝰ ſciꝰilla q̄ inflat n̄ ē ad inflatōꝫ ſed ad inmatōꝫ eius qͥ edificat hec richarausDe dono fortitudinisCapittulum XU