Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber.III.Diſt. I. Ca. V.

Tire debes qd̓ad ꝯſeruādā pacē cordisctis interioris multū valet vita ſol itatra freq̄ns māſio in cella. qꝛ vitaꝫſboſitariā tollūt̉ occaſiōes diu̓ſaꝝ paſſonū qͣs īpedit̉ pax quies cordisCella nāqꝫ eſt ſpūale habitaculū. quee ſupbis hūiles. guloſis ſobrios.racundis mites odioſis reddit fractna caritate feruentes. ip̄a inqͣꝫ cela nouit hoīes ad ꝑfctōis culmē ꝑductē atqꝫ ꝯſūmateſcītatis faſtigiū ſubmmate. De hac vita ſolitaria qͣꝫ ſaſore ſit in cellis habitare petrus. daedicit Conſuetudo facit monachotellā leuē ac dulcē. vagatio mūdi fac̄detibilē. vagātibꝰ cellā carcerē. perranētibꝰ ſuaue cubiculū aſſuetū ieiumns corpus ſobrietas roborat. effluen epulaꝝ fluxꝰ eneruat. Uigilia motata aciē hūane mētis exacuit. geītio repetit i ſoporis obtundit Secuelū negocioꝝ relatio anīaꝫ paſſionideſiderij facit obnoxiā. Sacri eloraſſidua meditatio mundo redditrtilictam. Pauꝑtas monachi ſecurieeſt mentis. ſecuritas vero eſt mat̉titatis. ecōtra reꝝ habūdancia acuds parit ſollicitudīs. ſollicitudo eſtanxietatis O cella negociatoꝝdeſtiū apptheca in qua vicꝫ illa merpel meritorū ſūma recōdit̉. quibꝰrenepiuēciū poſſeſſio cōꝑat̉. Felixnetciū vbi terrenis celeſtia tranſiras mercāt̉ eterna. Felices inquamdie vbi venalis vita eterna ꝓponiad quā emēdā eciaꝫ ſi minimumna ſoluꝫ ſufficit qd̓ hēt̉ vbii breuiseciō carnis emit celeſte ꝯuiuiuꝫ.die lacrime riſum pariūt ſempiteꝫebi Poſſeſſio terrēa diſtrahit̉ adene hereditatis patrociniū ꝑuenit̉ella ſpūale ꝓrſus habitaculū. que

de ſuꝑbis humiles. guloſis ſobrioſde crudelibꝰ pios. de iracūdis mites.de odioſis reddis in fraterna caritateferuentes. tu ocioſe lingue frenū tu luxurioſis renibꝰ nitide caſtitatis exhibes cingulū. tu facis vt leues quiqꝫ adgrauitatē redeāt. vt iocoſi ſcurrilitatibus ꝑcāt vt vaniloqui ſe ſub diſcreti ſilēcij cēſura ꝯſir īgāt. tu ieiunioꝝ ac vigiliaꝝ nutrix. tu pacīe cuſtos. tu facisvt vagos quoſqꝫ xp̄i cathena coherceat. vt indiſciplinati moribꝰ a ſua ſeuitate ꝯpeſcāt. tu noſti hoīes ad ꝑſectionis culmē euehere. atqꝫ ad ꝯſūmate ꝑfectōis ſanctitatis faſtigiū ſublimare. tu hoīeſ a ſeip̄is extraneos reddis vaſa vicioꝝ florere ꝟtutibꝰ facisQui igit̉ ſingularē vitā vſqꝫ ad fineꝫvite diuino amore tenuerit habitaculo carnis egreſſus ad edificatōnēꝑueniet. domū manufactā eter naꝫin celis. hec pe. da. Qui igit̉ ſeq̄ſtratia turbis ſecularibꝰ fuerīt. in locis ſolitarijs habitare didicerūt. menteſqꝫſuas a dn̄acōe deſiderioꝝ tꝑaliū excuſſerūt. Hi tales eciā ī hac vita magnamentis quiete ac libertate ꝑfruūtur.hoc gre. xxx. mo. exponēs illud dictuꝫQuis dimiſit onagrū liberum. ſic aitOnager in ſolitudine ꝯmorat̉. nonincōgrue eoꝝ vitā ſignificat. remotia turbis popularibꝰ ꝯuerſant̉. Qui aꝑte eciā liber d̓r qꝛ magna eſt ſeruitusſeculariū negocioꝝ. qͥbꝰ mens vehem̄ter atterit̉. qͣꝫuis in eis ſponte deſudetur. Cuius ſeruitutis ꝯditōe carere ēin mūdo nihil ꝯcupiſcere. qͣſi enimquodam iugo ſeruitutis pͥmūt ꝓſpera appetūt̉. p̄mūt aduerſa duꝫ formidātur. At ſi quis ſemel a dn̄aciōe deſiderioꝝ tꝑaliū colla mentis excuſſerit.quadā eciā in hac vita libertate perfruitur. nullo d̓ſiderio felicitatisafficitur. nullo aduerſitatis terrore co

G. iij.