Liber.II.Diſt. III. Ca. XIII.
triumphat. Un̄ de apoſtolis ſcriptū ēIbant gaudentes a ꝯſpectu concilij.Et ꝑ paulū d̓r. In tribulatōe gaudentes. Ad beatitudinē ergo animi ſpectat. vt quicquid ꝓ amore dei caro durum eſt tolerat. Un̄ em̄ corpus atteritur. ꝯſcīa exhylarat̉. Et quo quis exterius videt̉ infelicior. eo interius cōſtat eſſe beatior. qui em̄ ꝓ amore dei aſflictōꝫ corporis diligit. ⁊ ꝓ celeſti deſiderio ſeculi voluptatē odit ꝓfecto hoſtē ſuū vbiqꝫ declinare poterit. Et Notandū ꝙ nō ſolū illaꝫ que in cibo ⁊ potu eſt abſtinētiā intelligere debemus.ymo ꝑ abſtinētiā ⁊ patiētiā intelligamus om̄es ſuꝑfluas delectatōes ⁊ corporis afflictōes. que ꝑ quinqꝫ ſenſuscarnē d̓lectāt. aut cruciant. hec Rich.Debemus ergo temptatōibꝰ reſiſteredyabolicis ⁊ ſi poſſumus peccatis venialibꝰ omnino ī hac vita carereʳ. debemus tm̄ peccatis mortalibꝰ que nobisa ſpiritibꝰ malignis ſuggerūt̉ fortiterrepuguare. vt premiuꝫ aſſequi valeamus vite eterne. De hoc habet̉ in gloſa Nicolai de liyra in Epl̓a. i. ad coꝝ.ſuꝑ illo. Qui exiſtimat ſe ſtare vicꝫ indeo ꝑ bōa oꝑa ⁊ bn̄ d̓t exiſtimat. qꝛ neſcit homo vtrum amore dignus ſit autodio. pōt tn̄ de hoc hr̄e aliquā ꝯiecturā videat ne cadat ad īpulſuꝫ temptationū. ⁊ ꝓpter defectū hūane fragilitatis id̓o ſubdit̉. Tēptatō vos nō appredat niſi hūana .i. nō inducat vos in cōſenſum ⁊ operatōꝫ peccati. tēptari em̄nō eſt malū. ſed ꝟtutū exerciciū ſi tēꝑtacioni viriliter reſiſtat̉. ꝓpter qd̓ in ꝑſona viri perfecti d̓r. illd̓ pͣs. ꝓba medn̄e ⁊ tempta me niſi hūana id eſt illatēptacōe q̄ vitari non pōt totaliter abhōie in pn̄ti vita ſcꝫ de peccato venialiQd̓ aūt tēptatōi ad peccatū mortaleducenti valeat homo reſiſtere cū adiutorio dei oſtendit dicens. Fidelis aūt
deus in ꝓmiſſis īplendis. qui nō patietur vos tēptari ſupͣ id qd̓ poteſtis. q.ꝓmiſit adiutoriū intēptacōibꝰ poſſtiꝰſi fideliter recurrāt ad ipſum. id̓o ſubditur. Sed faciet eciā cum tēptaciorprouentum vos totaliter adiuuas. vꝰipſa tēptatio vobis proueniat ad ausmentum meriti per eius ſuꝑationemꝰideo ſubditur. vt poſſitis ſuſtinete ſaeſt temptatōibꝰ preualere hec gloſaE Et ſciendum ꝙ om̄ipotens deusnō permittit fideles ſuos temptati ſapra id quod poſſunt. qꝛ ſi dat dyabolꝰtemptandi licentiam. dat eciam ſuinentibꝰ temptacōꝫ reſiſtendi gractaUn̄ ſi nō poſſumus ꝓpter impedimeta temptacionuꝫ ſꝑ eſſe immunes aꝰomni peccato nec vno modo ⁊ incenꝰter adherere deo. debemus tn̄ adhicciꝰomnē diligenciam. ne per noſtraꝫ lgligenciam iugiter diuellamur ab eade hoc in quadaꝫ gloſa ſic dicit̉. Fiolis deus qui nō patit̉ ſuos temptatꝰꝰpra id quod poſſunt. dum em̄ dyabꝰlo licenciam dat temptandi. eciatemptatis reſiſtendi graciam dat. istur eciam ſi nō eſt in nobis ꝑfectioꝰgeli nō ſit in nobis preſumptio diboli. vt qui nō poſſumus vt īmunespeccato vniformiter et inceſſantet aherere deo neqͣquaꝫ irrecuperabimadiuellamur ab eo hec glo. Igit̉ omdqͥ ſunt ī ſtatu ꝓficientiū adhibere dꝰom̄ꝫ diligentiam. vt avicijs ⁊ peteꝰtis ſe abſtineāt ⁊ in virtutibꝰ ac booperibꝰ ſe exerceant. ⁊ temptatioloquibuſcumqꝫ ſibi occurrentibus ſoter reſiſtant. ſancte et laudabilitetuant. vt imitatores apoſtolorū ac aorum ſanctoꝝ eſſe poſſint. ⁊ ſic ad dtnam beatitudinem peruenire. De dꝰbus Criſoſtomus. ſic dicit. Sciius q̄ ſint eiꝰ nouit em̄ illos qͥ ī illoꝰdūt. q̄ toto cord̓ ad eū accedūt qͦ i ſ