Liber.II.Diſt. III. Ca. XIII
dixerim eciam manibus interioremſbminē noſtrū ſubſiſtere ꝑuidemus.ſec quiſqͣꝫ ſanctorū carere hac ſiniſtranſua dicimus poteſt ſed in hoc virtuspetfecta diſcernit̉ ſi vtrāqꝫ in dextramtene vtendo ꝯuertat. Et vt manifeſtiuſbc qd̓ dicimus poſſit intelligi habetpit ſanctus dextrā ſucceſſus vicꝫ ſpinales in qua tūc ꝯſiſtit qn̄ ferues ſpitiiū deſiderijs ⁊ ꝯcupiſcētijs om̄ibusoiat̉ qn̄ ab om̄i dyabolica īpugnatōre ſecurus abſqꝫ vllo labore atqꝫ diffinitate vicia carnis vel reſpuit vl̓ abſcibit. cū ſublimatus a terra vmuerſa pretentia atqꝫ terrena velut inanē fumuꝫꝯmnbrāqꝫ pacuā ꝯtēplat̉. ⁊ vt mox trātuta ꝯtemnit cū futurā ꝑ exceſſū mēd enid ſolū ardentiſſime ꝯſpicit aliasxtupiſcit. verūeciā clarius intuet̉ cuꝫricacius paſcit̉ ſpiritalibꝰ theorijs.ilicidiꝰ reſerata ſibi ꝯſpicit celeſtiactamēta. cū oratōeſpurius atqꝫ alarrus emittit ad deum. cū ſpūs ita ardre ſuccēſus ad ea que īnuiſibilia ſūtcret̓na. tanta em̄ alacritate tranſinidrat̉. vt neqͣqͣꝫ ſe iā credat in carne ꝯfire. Habꝫ ſimiliter ⁊ ſiniſtrā cū tempratōe ⁊ turbinibꝰ īplicat̉. cū ad deſicarnis īcētiuoꝝ eſtibꝰ inflāmat̉ cūſtacūdie futore ꝑturbatōnuꝫ ignetedit̉. cū ſuꝑbie ſeu xenedoxie elapulſat̉. cū triſticia morteꝫ oꝑanteprimit̉. cū machinis accidie et imꝯnonatōe ꝯcutit̉ cūqꝫ oī ſpiritali ſerdre ſubtracto quodā torpore atqꝫ ironabili merore torpeſcit. vt nō ſolūditatōibꝰ rectis ac feruētioribꝰ devt ſed eciam pſalmus. oratio. lecſtemotio celle. ſimul horreāt ⁊ ītoabili quodā tetroqꝫ faſtidio vniuerſordeāt inſtrumēta ꝟtutū. quibꝰ cūvalſatut monachus ſiniſtris ꝑtibꝰ ſednoſcat vrgeri. Quiſquis igitur innaquē dextte ptis eſſe diximus mi-
nime fuit elatus. ⁊ in iſtis que finiſtrepartis ſunt viriliter dimicās. nulla d̓ſperatōe ꝯciderit. at pocius de contrarijs arma q̄dā paciētie ad exerciciuꝫvirtutū aſſumpſerit. vtraqꝫ manu vtitur pro dextra. ⁊ in vtroqꝫ actu triumphator effectus. tā de ſinſtro ſtatu qͣꝫdextro palmā victorie conſequet̉. Erimus igit̉ ambidextri. qn̄ nos quoqꝫ reruꝫ pn̄ciū copia. vel inopia nō mutauerit. ⁊ nec illa nos ad voluptates noxie remiſſionis īpulerit. nec iſta ad deſperatōꝫ attraxerit ⁊ querelam. ſed ſimiliter deo gracias in vtroqꝫ deferenteſparē fructū d̓ ſecūdis aduerſiſqꝫ capiamus. qualeꝫ ſe ille verus ambidexter doctor gentiū fuiſſe teſtatur dicēsEgo em̄ didici in quibꝰ ſum. ſufficiēſeſſe ſcio ⁊ humiliari ſcio et habundari vbiqꝫ ⁊ in omnibus ⁊ ad omnia īſtitutus ſum ⁊ ſaturari ⁊ eſurire. habundare. ⁊ penuriam pati. omnia poſſumin eo qui me confortat. hec Theodor⁊abbas D Et notandum ꝙ percontemptum proſperorun et delectabilium ⁊ per fortem ſufferenciam aduerſorum peruenitur ad cordis trāqͥllitatem et pacem. Quorum vnum agitur per abſtinentiam non ſoluꝫ queeſt in cibo vel potu ſed in omnibus inquibus delectatio carnalis vel huiusſeculi conſiſtit. Alterum vero fit perpatientiam cum aduerſa viriliter ſufferuntur. De hoc Richardus de ſancto victore ſic dicit. Magna pax ⁊ rrāquillitas cordis eſt. nulla huius mūdioblectamenta concupiſcere. nulla eiꝰaduerſa formidare. quorum vuuꝫ perabſtinenciam. alterum per pacientiāobtinetur. Quid em̄ de oblectamētishuius mundi ꝯcupiſcitur. que oblatadelectamenta amore abſtinentie recuſat vl̓ qͥd d̓ huiꝰ mūdi aduerẜtīet. qͥ htute paciētie roboratꝰ d̓ illatis ec̄ mal̓