Diſt. III. Ca. X.Liber .II.
tua ⁊ non magis ꝯpreſſa ergo ſempereſt illis reſiſtendū. De hoc bern̄. ſic d̓t.Quis ita ad integrū ſuꝑflua reſerauitvt nihil habere ſe putet putatione dignū credite mihi ⁊ putata repullulāt ⁊effugata redeunt ⁊ reaccendunt̉ extincta ⁊ ſopita excitant̉ paꝝ ē ergo ſemelputaſſe ſepe putādū. imo ſi fieri poſſetſemꝑ. qꝛ ſemꝑ creſcit qd̓ putari oꝫ. ſiue ſis ſenex ſiue iuuenis in corpore manens ꝓfecto erras. ſi puta vitia emortua ⁊ non magis ꝯpreſſa Unde in tanto diſcrimine ꝯfilium eſt obſeruare diligenter ⁊ mox vt renaſcentium vitioꝝcapita apparebunt prompta ſeueritate ſuccidere. hec bern̄. Conſiderantesigit̉ miſeriam ⁊ paupertatem nr̄am ꝙin peccato ꝯcepti ſumus ꝙ frequenterꝑ diuerſas temptationes impugnam̄poſtulemus a domino noſtro auxiliumgratie ſue. vt tot incurſibꝰ temptationum reſiſtere ⁊ p̄ualere valeamus ECum ꝟo ꝑ gratiam dei cogitationesimmundas ⁊ motus inordinatos carnis euicerimus nō nobis hanc victoriam ⁊ mūdiciā tribuamus. ſed deo quiſolus mundus eſt ⁊ mūdare p̄ualet immunda. De hoc beatus gre. xj. moral̓.exponēs illud Quis poteſt facere mūdum de immūdo ꝯceptū ſemine ſic aitIs qui ꝑ ſe ſolus mundus eſt mundare p̄ualet immunda. homo em̄ in corruꝑtibili carne viuens hꝫ temptationūīmundicias impreſſas in ſemet ip̄o. qꝛnimiꝝ eas traxit ab origine. ip̄a quoqꝫꝓpter delectationē carnis eius ꝯceptōimmundicia eſt. vn̄ pͣs Ecce em̄ in iniquitatibꝰ ꝯceptus ſuꝫ. hinc eſt ergo ꝙplerumqꝫ temptat̉ nolens. hinc eſt ꝙimmūda queque in mēte patit̉. qͣꝫuisex iudicio reluctet̉. qꝛ ꝯceptus de immundicia dum ad mundiciaꝫ tendit.hoc conat̉ vincere qd̓ ē. Quiſquis aūtocculte temptationis motus atqꝫ im-
mundiciā cogitationis euicerit nequaqͣꝫ ſibi ſuā mūdiciā tribuat qꝛ de īmuido ꝯceptū ſemīe nullus facere mundop̄t niſi is qui mundus ꝑ ſemetip̄m ſolus eſt. Qui gͦ iam ad locuꝫ mundicieꝑuenit. ꝯceptionis ſue viam reſpiciatꝑ quā venit atqꝫ inde colligat q̄ ex ſuvirtute non habet mundiciā viuenolcui de immūdicia factuꝫ eſt iniciū ſubſiſtendi. hec gregorius. FiliusCire cupio vtrum ſpūs malignoccultas cogitatiōes cordis iltiligant..X. Patet. 5CaCire debes qͥͦdyabolus interiores cogitaliones aīe videre vel intelligere non vlet. niſi qͣꝫtum ꝑ exteriores motus coporis aliqua conicere poteſt ⁊ ꝯgnoſere. nam ſecreta cordis ſolus deus nouit. nec credendum eſt malignos ſptus illabi aīe qd̓ ſoli deo poſſibile eihoc facere. qͥ eā creauit. q̄ cogitatioeꝰhominū ⁊ īternos motus atqꝫ abdſimētis ſolus inſpicit ⁊ pluſtrat De ſꝰbeatus aug. ſic d̓t. īternas cogitateaīe diabolū non videre certiſſimū eſſꝫ motibꝰ corꝑis ⁊ affectionū indicuꝰcolligi exꝑimēto didicimus Secteꝰaūt cordis ille ſolus nouit. ad que dTu ſolus noſti corda filioꝝ hoīm.mones em̄ nō credimus ſbāliter iſtaꝰaīe Illabi aūt mēti illi ſoli poſſibile tqui creauit eā De hoc etiā ſerenus aobas in collatōe ſua ſic ait Nō em̄ ni cini ſpūs viꝫ malignus admiſcet̉ idcico ⁊ aīe q̄ vt idē ſpūs eſt. non ita vmpoſſe credit̉ vt eaꝫ quoqꝫ ſimiliter ſunature reddat capacem quod ſoſt etrinitati poſſibile. que ſit vniuerſe intelectualis nature efficitur penetrativt non ſolum circumſpiciam eam abqꝫ ambire. ſed etiaꝫ illabi ei ⁊ veſut in