Diſt. III. Ca. IX.Liber .II.
ſumma ꝑfectōe recedere Hec em̄ ſuntſeptē genera lapſuū in qͥbꝰ ſcūs vir licet nonnūqͣꝫ cadat. tn̄ iuſtus eē nō deſiſinit. hec caſſia. Et qͣꝫuis vt ſepius iaꝫp̄miſſū ē nō poſſit hō etiā iuſtus ī hacvita poſitus ſine pctīs leuibꝰ ſiue venialibꝰ eē nō tn̄ dꝫ ea amare ſꝫ viril̓r illisꝓut ip̄e p̄t reſiſtere ⁊ de die ī diē in puritate cordis ac corꝑis ꝓficere. vt poſſit ex hac vita eo mūdior trāſire Dicitde hoc richar. de ſcō victore Sic veīalia pctā nunqͣꝫ poſſumus qͣꝫdiu in haccorruptibili carne viuimus ad puꝝ devita nr̄a extirpare. tn̄ debemus ſꝑ eoꝝexpurgatōi inſiſtere. ⁊ ad quotidianapuritatis incrementa ſtudia nr̄a innouare. Et beatus augu. in libro de ꝟbisapl̓i ſic d̓t. Si dixerimus qꝛ pctm̄ nonhēmus noſmetip̄os ſeducimus. Hisꝟbis docuit beatus iohānes. imo dn̄sꝑ iohannē in iſta carne in iſto corruptibili corꝑe in iſta terra ī iſto ſecl̓o maligno in iſta vita tēptatōibꝰ plena neminē hic viuere ſine pctō abſoluta penitentia ē nec expoſitōe indiget Quiseſt eī qͥ nō hēat pctm̄ ſicut ſcriptura d̓tnec infans cuius ē vnius diei vita ſuꝑterrā. talis ꝑuulus pctm̄ nō fecit ſꝫ deparētibꝰ traxit. Ergo nullo mō quiſqꝫp̄t dicere nō ſe habuiſſe pctm̄. ſꝫ acceſſit ꝑ fidē ad lauacrū regeneratōis hōfidelis. ⁊ oīa dimiſſa ſūt ei. iā ſub gr̄aviuit in fide mēbrū xp̄i factus ē tēplūdei factus ē. ſꝫ dixerit ſe nō hēre pctm̄ſeip̄m ſeducit ⁊ ꝟitas in eo nō eſt. ꝓrſus mentit̉ ſi dicat iuſtus ſum. Nēo gͦſe dicat eē ſine pctō ſꝫ nō tn̄ ideo debemus amare pctm̄. frēs ⁊ ſi nō ſimus ſine pctō. oderimus tn̄ ea ⁊ maxīe nosa crimībꝰ abſtīeamus qͣꝫtū poſſumusetiā alienis pctīs Oremus igit̉ vt d̓sdimittat nobis pctā nr̄a ſꝫ faciamusẜm ꝙ d̓r. Dimittamus debitoribꝰ noſtris ⁊ dimittetur nobis quotidie dici
mus hoc ⁊ quotidie facimus ⁊ quotidie fit in nobis. Nō hic ſine peccateſumus. ſꝫ exibimus hinc ſine p̄ctō qvnuſquiſqꝫ cū de corpore exierit dimitunt̉ ei qͥ talia hēbat vt dimitteteibita qꝛ ⁊ quotidianis p̄cibꝰ dimiſto⁊ exit mūdatus. hec aug. A Un̄ quilibet religioſus ac timens deū nō ſoſūdebet a maioribꝰ pctīs ꝯtinere veyeusa leuioribꝰ ⁊ venialibꝰ inqͣntū vaſet eoadiutorio dei abſtinere. nam diſpnteꝰdeo incuria in ſeruis ſuis. qͥ non cui dnec adhibent diligentiam nec renſtoqͣntū valēt etiā minoribꝰ pctīs q̄ ſplꝰnōnūqͣꝫ īpedimenta ſuſceptionis mnaioris gratie dei. vn̄ ſꝑ ſolliciti ſimusne eius grām ꝑ negligentiā nr̄am quenobis multipliciter eē nccāriam conoſcimus ꝑdamus. Iſta ⁊ q̄dā alſa satus bern̄. ꝯmēorat di. Iu dex iuſiutdeus nō mō qͥd fiat. ſꝫ quo aīo fiat ꝯiderat Nemo gͦ dicat in corde ſuo ſculꝰſunt iſta nō curo corrigere. non eſt inꝰgnū. ſi in iſtis maneaꝫ venialibꝰ pctīahec em̄ impenitentia eſt blaſphemia lſpm̄ſanctu Eradicari tn̄ ⁊ extirpatiꝰcordibꝰ noſtris oīno non poterit malꝰcia. donec in mūdo fuerimus quatpllibet ꝓfeceris. erras ſi putas vitiamortua. velis nolis ītra fines tuosbitabit vitiū Iebuſeus ſubiugari ptexterminari nō poteſt pctm̄ qd̓ eſt mobus aīe ⁊ corruptio mentis auferti nopoterit. donec liberemur. reprimi qͥ edebet ⁊ p̄t ꝑ gratiā dei vt non regneinobis ſed non eijcit̉ niſi in morte qſic decerpimur vt aīa ſeꝑet̉ a corpbrꝰAffectiones em̄ aīe dum in hoc pulre gradimur ex toto mūde eſſe nō fſunt. aliqn̄ vanitati. aliqͣndo volutaliqn̄ curioſitati pluſqͣꝫ oportet cedꝰꝰanimus vel ad horam. in multis emꝰoffendimus omnes. veruntamenmo ꝯtemnat aut ꝑuipendat. impol-