Liber.II.Diſt. III. Ca. VI.

pia corda cum cogitationibꝰ illicitis⁊celectationibꝰ carnalibꝰ pulſant̉ qͣꝫns iſlis cuꝫ ad iutorio dei reſiſtant. tn̄ve titillant̉ delectatione inordinata. ⁊patiunt̉ ꝓpter hoc impedimenta interdum in orōnibꝰ ⁊ alijs bonis operibꝰ.patent ꝓpter hmōi impedimenta ⁊ tēprationes remorſum ꝯſcīe ⁊ triſticiaꝫrentis gerunt. ſed non ſunt timendetales cogitatōes quocunqꝫ tꝑe vel hota beniant̉. dūmodo viriliter eis reſiſtaat. qꝛ labor eſt in tali pugna vbi delerationi male reſiſtit animus. ⁊ qꝛ reſirentē fatigat. vincentē coronat Hocpdoat̉ hugo de ſancto victore in lib. dettha nōe ſic dicens. Dicit inquā alipis ſepe ſe cogitationibꝰ quibuſdampreteritoꝝ maloꝝ per illicitam quandam delectatōem in animo renaſcenroꝰ perturbari atqꝫ admodum ex hocAttiſtari. ꝓpterea non nunqͣꝫ etiam inne oronis his pulſari ⁊ vexari. Breuict teſpondeo. ſi pugna non eſſꝫ. victora nulla eſſet. ꝙ aūt ſubiunxiſti mallemm alio genere fatigari vbi labor eētfericulū tantū non eſſet Et ad hocmliter rn̄deo. ſi nulla delcātio eſſetrcogitatōe. nullus oīno labor eſſꝫ inꝯtadictōe. qꝛ animus oē qd̓ nō delcā⁊t ſacile refutaret. hic vero labor ē cūcopugnare qd̓ placet. hoc ē amare paret ⁊ improbare. q̄ cū delectatio ſi firm eſt ꝓpoſitū in bono non ſolū nō noſed ꝓdeſt. qꝛ in eo ꝙ reſiſtentē fapat̉. vincenteꝫ coronat. Sentire em̄amn delectatōem ſine ꝯſenſu pena ēeuipa. qꝛ vitiū qd̓ in nobis ex fomifeccati ſine rōne orit̉. per rōnem rerat̉. per grām excuſat̉ Un̄ paulusHihil damnatōnis eſt his qui ſunttpo īheſu qui non ẜm carnē ambureſt in̄ omne peccatum qd̓ ꝯtra iuciam mouet̉ ſed non damnabile qd̓Et gtatiam excuſat̉. hec hugo. Unde

cum homo aliquem motum inordinatum in mente vel in carne ſenſerit nondelectet̉ vel ꝯſentiat. ſed ſtatim reſiſtatNam demonū eſt nobis ſuggeſtionesmalas immittere. ſed noſtruꝫ eſt illisnon ꝯſentire. nā quotiens reſiſtimustotiens deū honoramus. angelos letificamus. noſmet ipſos eterna gl̓ia coronamus. De hoc d̓t beatus bern̄. Sihomo aliquē motum ad id ad qd̓ nondebet moueri ſe ſenſerit. non ꝯſentiat.ſed illico reſiſtat. Nā ſolus ꝯſenſus reos nos facit. etiaꝫ ſi aliquid impediatne opera ſubſequant̉. tunc em̄ mori aīma ſicut ſcriptum eſt d̓r cum ipſa ratōpꝯſenſum ad peccatū curuat̉. Animaenim que peccauerit ipſa moriet̉. reſiſtat ergo ne moriat̉. pugnet vt coronetur. Moleſta ergo lucta ſed fructuoſaqꝛ ⁊ ſi habet penam. adhibeat ⁊ victoriam. non nocet ſenſus vbi non eſt ꝯſenſus. imo qd̓ reſiſtentē fatigat. vincentem coronat. Demonuꝫ eſt nobis malas ſuggeſtiones immittere. noſtrū eſtillis non ꝯſentire. Nā quotiens reſiſtimus. totiens dyabolū ſuperamus. angelos letificamus. noſmetipſos beatificamus. deū honoramus. Ipſe em̄ filius dei nos hortat̉ vt pugnemus ⁊ adiuuat vt vincamus. certātes ſpectat. deficiētes ſubleuat. vincētes coronat et̄na gl̓a. Un̄ ⁊ ẜm beatū ihero. grata ⁊ deſiderāda tēptatio eſt. cuius premiumſperat̉ a xp̄o in celo. qꝛ vt d̓t petrus da.Per bellū ꝑuenit̉ ad pacē ꝑ laborē trāſit̉ ad requiē. nō ē eī ſine pugna victoria. nec abſqꝫ victoria ꝑuenit̉ ad coronā. hec pe. da. Utile etiā ſcīs eſt vt d̓t beda temptationū flāmis exaīnari vel tēptari. qꝛ ſi fortes fuerūt apꝑeant. velcognita ꝑ temptatōes ſua infirmitatefortiores fieri diſcāt. ⁊ ſic cū ꝓbati fuerint accipiant coronam vite. hec bedaX. Et notanduꝫ ꝙ quanto quis