Diſt. III. Ca. VI.Liber .II.

cendi. ⁊ ideo nobis omni vigilātia inintentione ꝯtra prauas cogitationes⁊ callidas ſuggeſtōes pugnare neceſſeeſt. ſi volumus ꝑuenire ad victoriā certaminis. hec in omelia Nec debet timere ſeruus dei cū a diabolo ꝑ illicita deſideria temptat̉ qꝛ ꝑ hoc exercet̉ ad p̄mium nec putet ſe alienari a xp̄o cū talia patit̉. ſed magis exiſtimet ſe placere deo. qꝛ ꝯftictio vitioꝝ exercitiuꝫ eſtvirtutuꝫ. De hoc d̓t hug. De inuidiadiaboli. illicitis deſiderijs nos inflammando vulnerat. ſed in his oībꝰ dei ſeruus exercet̉ ad p̄mium. qꝛ tūc ei malaſubiecta ſeruiunt. cū eū affligendo ꝓbant nō ſubuertūt nā ꝯflictus vitiorūexercitatio ſunt ꝟtutum. Dicit de hocyſido. ſic Qui paſſionibꝰ aīe inſidiantibꝰ aduerſarijs cruciat̉ non credat idcirco ſe alienari a xp̄o qui patit̉ talia.ſed ꝑ hoc magis ſe deo ꝯmendabilemeſſe exiſtimet ſed duꝫ patit̉ laudet deūpotius non accuſet. ad magnā em̄ vtilitatem diuina mens iuſti diuerſis temptationuꝫ paſſionibꝰ agitat̉. ꝓ quibꝰſi deo gratias egerit ſueqꝫ culpe qꝛ talibus dignus ſit imputauerit hoc qd̓ expaſſione tolerat. ei ꝓ ꝟtute reputabat̉qui ⁊ diuinā agnoſcit iuſticiā ⁊ ſuā culpam intelligat. hec yſidorus. Et notādum ꝙ quicūqꝫ vitia ſuꝑare deſiderat⁊ victoriam de ipſis obtinere quā etiam dominus ab vnoquoqꝫ expectat. debet prauis cogitationibꝰ ſtatim cum inſurexerint reſiſtere. qꝛ ſi diutius em̄ inſeip̄is reſidere ꝑmiſerit cū magna difficultate poſtmoduꝫ ⁊ labore illas a ſeeliminare poterit ⁊ excludere Und̓ d̓tbeatus augu. Sicut candidū veſtimentum cū fuerit ſanguine aſꝑſuꝫ ſi fueritmox lotū candore ſuū recipit. ſi aūt inſederit ⁊ intoxerit macula vix lauat̉ ſicmens humana ſi ſurgentem cogitationem deleuerit. poterit ſuū retinere can

dorem. ſi aūt diutius inſidere pͥmiſerit vix cū magno labore purgat̉. ſec̄ caūt prima victoria ſecreti certamimanoſtri qd̓ dn̄s expectat ⁊ angelus. tucogitationibꝰ malignis mēs humanafideliter occurrerit ⁊ bonis oꝑibꝰ m alos ſuꝑat cogitatus. hinc laus naſeihinc gloria creſcit Manifeſtum eſt emapud fideliores qꝛ nō ſolum de factisſed etiā de cogitationibꝰ aūt laus advituperatio a deo iudice tribuatur. ſeaugu. U Sciendū etiam ꝙ noꝰoīs temptatio eſt culpanda. que noꝰinfeſtat. ſed illa ꝑ quam fit ꝓbatio potius eſt gratulabūda. qꝛ vita noſtta np̄t eſſe ſine temptatione nec etiā quiqͣꝫ ſibi innoteſcit niſi temptet̉. nec ſcoronari niſi vicerit. nec vincere niiigitime certauerit. nec certare nin mmicū habuerit Iſta ꝯmemorat beatuꝰaug. ſic dicēs. qͣꝫdiu repugnat̉ vſiꝰplena pax non eſt. verūtamen non eiculpanda oīs temptatio ſed illa gratꝰlabunda qua fit ꝓbatio. vita em̄ nonꝰperegrinatio eſt nec p̄t eſſe ſine teptaone qꝛ ꝓfectus noſter ꝑ temptationeſit nec quiſqͣꝫ ſibi innoteſcit niſi temtet̉ nec poteſt coronari niſi vicerit ſſsp̄t vincere niſi certauerit. nec poteſt eetare niſi inimicum ⁊ temptationem obuerit. habundat ergo in mundo. ſemaior eſt qui vicit mundū. Eſtus mnꝰgnus eſt ſeculi ſed maior ē vmbra ſalis dei. Quis pertinens ad chriſiblꝰnon varijs temptationibus agitatonoli ergo timere permiſſum aliquidꝰcere temptatorem. habes miſeri coroſimum ſaluatoriem qui dat poteſtuehabet equitatem. temptaris vt ẜris. temptaris vt a teipſo inuematꝰpdeus temptat vt doceat. dyabolusꝰdecipiat. cui tamen niſi ille qui temꝰtat̉ locum dat inanis temptatio ⁊ inꝰdenda repellit̉. hec augu. Sed tamtꝰ