Liber .II.Diſt. III. Ca. VI.

bebat̉ ſine cogitationis certamine prerentia deſpicit. ſine dubitatōnis obſtatulo deventura retributione ꝯfidit. iutus ergo cum ſe ꝯſumptum putaueritvelūcifer orit̉. qꝛ mox vt tenebreſceretemptationum caligine ceperit. ad lucem gr̄e reformat̉. ⁊ ſemetipſum mōrtat diem iuſticie qui caſurum pauloann timuit in noctem culpe. hec grego.Sicit etiam de hoc yſidorus. Sepe iuſti mentē varijs vexationū temptationumqꝫ doloribꝰ vires demonū cruciāteinde interdū vſqꝫ ad deſꝑationis anbuſtiam coartat̉. permanenti auteꝫ incet amore anime. ⁊ ipſa talis anguſtiara meritum ꝓficit. Nam fiue in aīmamē in corpore per inſtinctū immūdoꝝpuum quelibet aduerſa inuitus patietnt. dei vtiqꝫ ꝓmiſſum id patitur. qd̓ ſiocip̄m ad dei gloriam humilis refeat ⁊ dicat qd̓ ꝓ corporis paſſione iobditit. Si bōa ſuſcepimus de manu denim. mala aūt quare nō ſuſtineamusſte non ſeꝑat̉ a deo ſed ꝯiungit̉. qͣꝫ licer atroci imuria vel anguſtia torqueaat. multa iuſtus in anima patit̉ aduera inſtigatōe demonum. ⁊ talibꝰ tempramentis perire a gloria vite eterne.dii enim p̄t. qꝛ pius dn̄s ad damnatiꝯnem culpe non reputat. qd̓ de ſue maeſtatis permiſſu nolens qui patit̉ porA. Ham ibi peccamus vbi cupiditaemm pel voluntateꝫ deflectimus. vbi ved pſolenter adducimur. ⁊ ſi facinusat ꝓ flagicio non eſt miſeria. aut ꝓfamore flagicio non eſt. ſed qui deum ꝓttogata laudat miſeria ꝯmiſſo ꝓculpnoīo caret facinore. hec yſido. Deinnotandū ꝙ nō ſolū iſtis temptamēe lam premiſſis eſt repugnandū. vemmnētiā omnibꝰ temptationibꝰ cū deidiūtorio eſt viril̓r reſiſtēdū. qꝛ in hacpta hoī poſito temptatio deeſſe nō p̄t.⁊aliud eſt pctō per ꝯſenſum ſeruire.

⁊ aliud eſt peccato temptanti reſiſterealiud dn̄anti ſeruire. vt teſtat̉ bea. gre.Et apoſtolus dicit. Non regnet peccatum in veſtro mortali corꝑe. Non em̄ait. non ſit. ſed non regnet. qꝛ non eſſenon p̄t. non aūt regnare hoc poteſt. hecgrego. Concupīas etiam inordīatasnon ſentire eſt omnino perfectoꝝ. poſtꝯcupīas vero non ire. nec eis ꝯſentireeſt repugnantis ⁊ laborantis. nec etiam tales ẜm carnem ambulant. ſꝫ ẜmſpm̄. qꝛ poſt ꝯcupiſcentias illicitas nōvadunt. Carnales namqꝫ illi dicunt̉.qui ꝯcupiſcentias ſuas ſequunt̉. ⁊ carnalibꝰ deſiderijs deſeruiunt. Spirituales vero dicunt̉ qui carnalibꝰ deſiderijs fortiter reſiſtunt De hoc beatus auguſtinus ſic d̓t. Non ꝯcupiſcere omninō ꝑfecti eſt. poſt ꝯcupīas vero nō ireluctantis ⁊ laborantis. non em̄ ambulat ẜm carnem qui non agit opera carnis. ſed ẜm ſpūm ambulat. qui iuuat̉ſpū in mente ne poſt ꝯcupiſcētias eat.L Dicit ⁊ de eodem richardusde ſancto victo. Carnales dicunt̉ quipoſt ꝯcupiſcentias ſuas eunt ⁊ carnalibus deſiderijs deſeruiunt. ſpūales ꝟoqui corporalibꝰ deſiderijs fortiter reſiſtunt. ⁊ ſpūalibus ſtudijs vehementerinſiſtunt. Carnalium autem eſt carnisconcupiſcentias ſentire ⁊ conſentire.ſpiritualium ſentire ⁊ non conſentireſed reſiſtere. ſed repugnare. ſed mortificare. Aliud enim eſt concupiſcentiāſentire. atqꝫ aliud conſentire. infirmitati vero deputat ꝙ contra voluntatemconcupiſcentiam ſentimus. Malicieꝙ concupiſcentie ex deliberatōne conſentimus. illa venialis. iſta damnabilis. Hec richardus. Dum igitur malignus ſpūs ſuggeſſerit nobis turpescogitatōes ⁊ malū deſiderium reſiſtamus ſibi. qꝛ inimicus noſter poteſt excitare temptationis motū. ſꝫ in nobis