LiberDiſt. III. Ca. VI..II.

tum purgatrices ⁊ maioris meriti cotetatrices. diuine vero caſtigatōneshumil̓t ⁊ patienter ſunt tolerande. ⁊tis eſt deuote obtꝑandum. vt ⁊ fortesmus in fide ⁊ a mandatis dn̄i nunqͣceclinemus. ⁊ dn̄s permittit hoīnemptari vt cognoſcat homo fragilitatēlua. De hoc d̓t maximus ſic. Qn̄ incipit mens in caritate dei ꝓficere tunc ⁊emnon blaſphemie incipit eā temptatr ⁊ hmōi cogitatōes ei ſubmittit. qͣes hoīm quidem nullus. ſolus autempmndi pater dyabolus ad inuenit. hoceto facit inuidens deū amanti. vt inceſperatōem veniēs. vtpote qꝛ talia cobrauit non amplius audeat per ꝯſueamn orōem ad eam reuolare. nihil aūtpinc ꝓficui ſequit̉ predo ad ꝓpriam inentōem. ſed ⁊ potius certiores nos ꝑſtit. cū em̄ pugnamus ⁊ impugnam̄.poabiliores ac precordialiores in catntate dei inueniemur. G De cōcia pero erronea in quadaꝫ ſumma jnodū queſtionis ſic d̓r. Utꝝ ꝯſcientiactonea obliget hoīem ad faciendū veldomittendū id qd̓ ꝯſciētia dictat. Diendū ꝙ ſic. qꝛ credēs ſe ad aliquid teei ⁊ non faciens incurrit ꝯtemptuꝫnde ad Roma. xiiij. Omne qd̓ nonrer fide peccatū eſt. Glo. Omne qd̓ita ꝯſcientiā edificat ad gehennāpanente aūt ꝯſcientia erronea homoebletus eſt. non tn̄ ſimpl̓e perplexus.ſebi̓ ⁊ debet deponere talem ꝯſcientiāet ꝑ̄ ſehel per alterius ꝯſiliū. hec in ſūma.ed ſunt nonnulli qui cū patiunnt iſtas ꝑiculoſas ⁊ pplexas tēptatiꝯnēs in magnā turbulentiā ⁊ triſticiārentis ꝓpter hmōi temptamenta indaunt. ⁊ in cunctis operibꝰ etiam bons qͥ faciunt cormerens ⁊ amaricatūAnt. ⁊ per ꝯſeqn̄s magna impedimenret ſoc in ſuis orōnibꝰ ⁊ ſpūali exerltio ſuſtinēt. nec etiā valent in tali ꝑ

plexitate ⁊ merore poſiti a ſuis confratribꝰ aut ſenioribꝰ ſanū ꝯſiliū ſuſciꝑe.vt ꝯſolent̉. ſed rn̄deri ſibi d̓initus ſuꝑſuis paſſionibꝰ ⁊ temptationibꝰ quasſuſtinent ꝯcupiſcunt vt inde ꝯſolatōꝫaccipiant. Sed omnipotens deus nōſolet rn̄dere vocibꝰ ⁊ orōnibꝰ ſinguloꝝad ſe in ſuis tribulationibꝰ ⁊ anxietatibꝰ clamantiū. ſed edidit tale eloquium videliꝫ ſacram ſcripturā ⁊ exēplaprecedentiū patꝝ per qd̓ ſingulis ſatiſfaciat etiā in quacunqꝫ tribulatōe auttemptatōe ꝯſiſtant. Unde apoſtolus.Quecunqꝫ ſcripta ſunt ad noſtram doctrinam ſcripta ſunt. vt per patīam etꝯſcīam ſcripturaꝝ ſpem habeamus.H Beatus etiā grego. xxxiij. mora.exponens illud. Semel loquit̉ deus ⁊ſecundo id ipſum non repetit de hoc ſicait. ac ſi dicat. Deus in ſinguloꝝ cordibꝰ priuatis vocibꝰ non rn̄det. Sedtale eloquium ꝯſtruit per qd̓ cunctoꝝqueſtionibꝰ ſatiſfaciat. In ſcripturisquippe eius eloquij cauſas noſtras ſinguli ſi requirimus inuenimus. nec eſtopus vt in eo qd̓ ſpecialiter quiſqꝫ tolerat rn̄deri ſibi diuīa voce ſpecialiterquerat. ibi eniꝫ nobis omnibꝰ in eo ꝙſpecialiter patimur ꝯmuīter reſpondetur. vbi vita precedentiū ſit forma ſequentium. vt enim vnū eſt pluribꝰ ꝓferamus. ecce dū paſſiōe aliqua vel moleſtia carnis afficimur. ſcire fortaſſisoccultas cauſas paſſionis eiuſdem velmoleſtie optamus. quatenus in eo qd̓patimur ex ipſa reꝝ cognitione ꝯſolemur. ſed qꝛ de ſpecialibꝰ noſtris temptationibꝰ nequaqͣꝫ nobis ſingulis ſpecialiter rn̄detur ad ſacram ſcripturaꝫrecurrimus. vbi videlicet inuenimusꝙ paulus carnis infirmitate perficit̉.ꝙ idcirco illa infirmitate temptatusaudiuit. ſufficit tibi gratia mea. nā virtus in infirmitate perficit̉. qd̓ ꝓptereaiiij.

D. iiij.