LLiber .II.Diſt. III. Ca. V.

renatum erigit. ⁊ etiam in aperta pectala eos deijcit. ſicut ſcorpius qui blābam faciem habet ⁊ caudā venenoſamcam qua occidit. quanti ſub ſpecie ſpicralis dilectionis femīas ſpūales viſiant. ⁊ ꝓ orationum ipſaꝝ obtentu. ecte quanta puritas in intentōe prima.cꝫ caſtitas ⁊ deuotio. poſtea ſequunỉonge ꝯfabulatiōes. modo de deo. mōemutuo ipſoꝝ amore ⁊ fide. ⁊ deindequunt̉ amoroſi aſpectus. Ecce quoro mixta ſunt tam bona ſpūalis ꝯſoationis ⁊ collocutōnis ⁊ fidelis affectionis cum malis inutilis ꝯſolatōistincaute familiaritatis ⁊ inutilis octabationis cordis circa dilectōem. tāImn ꝯſequunt̉ falſa bona ſed vera maan amplexus. oſcula ⁊ cetera inconementia que oīa ſuſpecta ſunt. ⁊ carralis affectionis indicia. ⁊ turpis opepreludia.X ¶ Et notanduꝫ ꝙcanectio carnalis ſiue amor inordivius orium hꝫ ex nimia familiaritaſe nunqͣꝫ eſt bona ⁊ ex ſuggeſtionira ⁊ immiſſionibꝰ dyabolicis. ⁊ nōdium ſolet haberi inter religioſam ⁊endioſam. verumetiam inter femināminam. maſculum ⁊ maſculuꝫ cucunqꝫ ꝯditionis tam ſecularium ꝑſͦꝫ etiam religioſaꝝ perſonarū.Imet ſeculares ⁊ carnales hic amotet ē carnalis. nec hꝫ aliquid deamore. qui cū preualet ⁊ ei nōad magnam immundiciam ⁊pitudinē carnis hoīnem pertrahit.a nec loquendū eſt. inter religiocto hic affectus ſiue amor eſt ſpūtboſtmodū creſcente quadā famiatē ⁊ ſuggeſtione temptatoris ſoruam iſceri carnali affectiōe. poſtreco preualente dyabolo ⁊ eius tētrione. ac ꝓpria negligentia. totustamor mutat̉ in carnalem amoremaſtutus diabolus primo occultat

temptatōis laqueum. donec amor creſcat ⁊ tenax fiat. ⁊ qͣꝫuis corda timentium deuꝫ huiuſmodi amor carnalisnon obruat. tn̄ qui hanc paſſionem ſuſtinent magna impedimenta in ſpūalibꝰ exercitijs ⁊ in amore dei patiunt̉Et licet homo timorem dei ac ſue ꝯſcientie pre oculis habens in flagiciū magnum non incidat. tamē magnas moleſtias animi ⁊ remorſus quoſdā conſcīe ꝓpter talem temptatōnem die noctūqꝫ in anima tolerat. Unde neceſſeeſt vt quilibet qui ſe per hunc inordīatum amorem pulſari ꝯſiderat anteqͣmnimis preualeat ⁊ in aliqd̓ anime periculum deducat huic aīe periculoſe tēptationi reſiſtat. In hunc etiam moduꝫſuperbia ſe ſepe palliat. ſepe auaricia.inuidia. ⁊ alia vitia que cū non audētbonos temptare aꝑte quos ſciunt odire omne malū. aliqd̓ virtutis velamenaſſumunt ne agnoſcant̉ eſſe qd̓ tn̄ ſuntſicut qui ſe mentit̉ amicum eſſe donecdoloſe admiſſus interficiat De his vitijs que ſub ſpecie virtutuꝫ ſe tegunt ⁊de remedijs ꝯtra hec vitia videlicet cōpunctione beatus grego. in. iij. mor̄. ſicd̓t. Quiſquis ſubigere vitia appetit. ⁊ad eter ne retributionis culmīa vere intentionis greſſibꝰ tendit. quo magisvallari ſevitioꝝ bello vndiqꝫ ꝯſpicit.eo ſe virtutum armis robuſtius accingit. ⁊ tanto minus iacula metuit. quāto ꝯtra hec venientia fortiter pectꝰ munit. Sed plerumqꝫ dum ꝯtra hoc temptationū bellum fulciri magnis virtutibꝰ nitimur. quedā ſe nobis vitia ſubſpecie virtutum tegunt. ⁊ quaſi blādaad nos facie veniunt. ſed cuius aduerſitates ſint diſcuſſa ſentiunt̉. Unde ⁊ amici beati iob quaſi ꝓ conſolatione veniunt. ſed in contumelias ꝓrumpuntquia inſidiantia vitia virtutum facieꝫaſſumunt. ſed hoſtili inuectione nos

D.j.