LiberDiſt. III. Ca. IIII..II.
diim ꝯtra malignoꝝ ſpūum inſidiaspigilat. in belloꝝ ꝓcinctu ꝓculdubiocrūdat. Notandū vero ꝙ hec eadeꝫ via rominis nō temptatōem habere d̓r.ed ip̄ſa temptatō eſſe perhibet̉ Sponte quippe a ſtatu ꝯdictionis lapſa ⁊ corptionis ſue putredine ſubdita. dumpt ex ſemetipſa moleſtias gignit hoccirlam facta qd̓ tolerat. qꝛ enim ſtatuꝫrentis inclīata deſeruit. quid in ſe nirmotum varietatis vnde nunc ⁊ ſi admmnma appetenda ſe erigit mutabiliatis ſubrice impulſu ꝓtinus a ſemelpia cadit. vult in ꝯtemplatōe ſtare ſꝫronbalet. cogitationis greſſum figereintit ſed infirmitatis ſue lapſibꝰ enert. que nimiꝝ mutabilitatis ſue onera qꝛ polens expetijt nolens portat. quitus hpmo carnē poſſidere potuit ſi bere ab autore ꝯditus poſſidere voluiſſꝫꝯtta ꝯditorem erigere ſtuduit. inemſetipſo ꝓtinus carnis ꝯtumeliā inemt. Sed qꝛ cum culpa ſimul ab oridme etiam pena ꝓpagat̉ inſerta infirmiatis vitio naſcimur ⁊ quaſi nobiſdnoſtem ducimus quē cum labore ſieramus. Sic itaqꝫ humana vita tēprtio eſt. vt ⁊ ſua ab iniquitatis perpe-reſcit̉. in ipſis tn̄ bonis operigmodo maloꝝ memoria. mō ſedus caligine. modo intentionis ſuetione. fuſcet̉. Alius namqꝫ aa carnem refręnat ſed tn̄ adhucſantaſmata tolerat. qꝛ que vocit. hoꝝ inuitus meminit. ⁊ peſuſtinet quam voluptatē putabaceto ad deuictā culpam retrahit. pentrem abſtinentie rigore redit. pultuſqꝫ ex abſtinentia palleinqͣꝫ in facie pallor aſpicit̉ reueab hominibꝰ vita laudat̉. moxqꝫemē gloria ad abſtinentis animū cubers falioris quam cōcuſſam mensmn ſubigere non valet. eum per queꝫ
venerat tergere a facie pallorē querit.ſicqꝫ ſit vt infirmitatis nexibꝰ ligata.ad pallorē abſtinentie fugiens iterū ꝑalimēta ſubdi luxurie metuat. aut impulſum luxurie per abſtinentiam ſuperans pallorem ſuū inan glorie militare pertimeſcat. Alius lapſus ſuꝑbie toto iam deſiderio ſuꝑans ſtatum humilitatis apprehendit cumqꝫ ſuꝑbientesquoſdā vſqꝫ ad oppreſſiones innocentium erumꝑe ꝯſpicit. zeli excitationeſuccenſus poſtponere aliquotiens cogit̉ qd̓ decreuit vim rectitudinis ſꝫ autoritate ꝯtradicit. vnde plerumqꝫ fit.vt aut humilitatis ſtudio zelum rectitudinis deſerit aut rurſum zelo recuitudinis turbet humilitatis ſtudiuꝫ quodtenebat Cumqꝫ ſeruari ſimul ⁊ zeli autoritas ⁊ ꝓpoſita humilitas nō poſſit.ſibimet ipſi hō ex ꝑturbatōe incognitꝰreddit̉ ita vt vehement̉ ambiat. ne apd̓ſeductū animū aūt ſuꝑbia ſe autoritati zeli inſinuet. aut torpor pauidus humilitatem fingat. Alius amore ꝯditoris excitatus a terrenis cogitationibꝰmentem curat aſſidua oratione ſuſpendere. atqꝫ hanc in ſecreta quietis intime ſecuritate collocare. ſed in ipſo orationis ſue aſcenſu dum eleuari ab intimis nitit̉ inferioꝝ fantaſmata reuerberant̉. atqꝫ ad intuendam lucem mētis oculus tendit̉. ſed ex corporeo viſuſurgentibꝰ terrenarum rerum ymaginationibus obſcuratur. Unde fit plerumqꝫ vt intendentis animus ip̄a ſuainfirmitate fatigatus aut orationeꝫ deſerens corpeat deſidia. aut ſi diu in oratione māſerit. ante eius oculos occultarum ymaginum caligo de ſeneſcat.Bene auteꝫ dicitur. Temptatio eſt vita hominis ſuper terrā. quando quoqꝫibi reatum deſcenſionis inuenit. vbi ſeprofectum comprehendere aſcēſionisputauit. Et inde mens ꝯfundit̉ vnde