Liber .II.Diſt. III. Ca. .II.

ſentimus. quotiens iniuſtum aliquodvolumus. quotiens inordinatū aliqd̓agimus. ſtatim rep̄henſibiles minimeignoramus ſed nūquid eque oēs rep̄henſione dignos ſe eſſe iudicant. qn̄aliquid inutile vel inordinatū cogitātmultoꝝ eſt ſeipſos rep̄hendere de peruerſo opere vel praua voluntate. pauciſunt. qui ſeip̄os dijudicant de inordinata cogitatione ſed ꝑfecti viri hoc faciunt ⁊ facere eos oportet. qui perfectieſſe volunt nūqͣꝫ malū approbo. nunqͣꝫmalo ꝯſentio. nunqꝫ maluꝫ ꝑficio niſiipſe etiam voluero. malum aūt ꝑ cogitationem occurrere poteſt etiam inuite ſed exurgens malū ſtatim cū ꝑ cogitationem pulſat debet in iudicium adducere ⁊ diligenter diſcutere. dep̄henſum damnare ⁊ deceptoriam cogitationem ⁊ temptantia mala ex tormentorum recordatione extinguere. hec richardus E Notandū etiam ꝙ ſimentis euagatio que ſit ꝑ inutiles cogitationes nō reſtringit̉. ſenſualis appetitus minime ꝯpeſcit̉. Et ſicut de inconſtantia mentis. naſcit̉ inordinataꝯmotio corporis. ita quoqꝫ dum corpus per diſciplinam ꝯponitur. aīmusad ꝯſtantiam ſolidat̉ Liganda ſunt gͣforis per diſciplinam membra corꝑisvt intrinſecus ſolidet̉ ſtatus mentis.De hoc hugo ſic d̓t Sicut de inconſtātia mentis naſcitur inordinata motiocorporis ita quoqꝫ dū corpus ꝑ diſciꝑlinam ſtringit̉. aīmus ad ꝯſtantiā ſolidat̉ ⁊ paulatim intrinſecus mens adquietē ꝯponit̉ cū ꝑ diſcipline cuſtodiam mali motus eius. foris fluere nō ſinunt̉. integritas vero virtutis eſt qn̄ ꝑinternam mentis cuſtodiam ordinateregunt̉ membra corporis. ſed qui ſtatū mentis ꝑdit ſubſequenter foras ininconſtantiā motionis defluit. atqꝫ exteriori mobilitate indicat qua īterius

radice ſubſiſtat. Liganda ſunt ergo ſeris per diſciplinā membra corꝑis:intrinſecus ſolidet̉ ſtatus mentis qꝰtenus dū vndiqꝫ exterior cuſtodia ſteriori mobilitati cohercēdo optbltandem mens ad ſtabilem pace in femetipſa colligat̉ F Oīm namivitiorum motus diſciplina cohetcetquantū mala deſidetia foris conercedo ꝯprimit. tm̄ ꝑ ea bonū deſideribꝰinterius ꝯualeſcit. paulatimqꝫ etovirtutis forma ꝑ ꝯſuetudinē metrprimit̉. que foris ꝑ diſciplinam in bbitu corꝑis ꝯſeruat̉. Dicit etiā de lrichardus de ſancto victore. Si pꝰginationis euagatio que fit ꝑinimcogitationes prius non reprimit oqꝫ dubio ſeuſualitatis apetitus imbderatus minime tꝑat̉. Qui igit vocorporalium deſideria voluptatū tꝑprius aſſueſcat carnales delicias novel ſalteꝫ raro cogitare ꝓfecto namaquanto talia rarius cogitauetisrarius ⁊ tepidus ea deſiderabis ndiſciplina corꝑis abſqꝫ diſcipſinꝰ sdis ſine dubio inutilis eſt. ⁊ econelꝰdiſciplina cogitationū ſine diſciliſiꝫſenſuū obſeruari non p̄t. Si em̄ coris ſenſus a ſua euagationē nō tenꝰgit̉. carnalis appetitus inquietubꝰextinguit̉. ſi tn̄ corporis ſenſus vilter domat̉ ⁊ violenter reſtringit sre diſcipline. incipit in aſſuetis ddꝰctamentis minus minuſqꝫ deledꝰin quantū ergo appetitus vel cetetꝰſus hominis ad equitatis menſplꝰſtringunt̉. eo citius ad ꝑfectiomꝰmam ꝑuenitur.Cire etiā deſidero aliqua depFiliusgna ſpūali ⁊ que ſint q̄ nosẜcipaliter impugnant.Ca. .III. Palct 6