¶ Liber .II.¶ Din.I. Ca. XI.

daſt. cam. hec beatus bern̄. Similiter ⁊pudicicia ē cuſtos caſtitatis. ꝟba ſcurtnia non multiplicat. laſciuiam reprimnt. appetitum turpiū cogitationū cōtelcit. omnes virtutes nutrit. ODe cuius ꝯmendatione beatus augu.ſe dicit. Pudicicia caſtitatem habet.cultates deuitat. ebrietatē cauet. ꝟbario multiplicat. gule ꝯcupiſcentias opvagnat. omnia vicia reprimit. omnesAictutes nutrit. Pudice etiam animevſas eſt propter dei oculos qͣꝫ hominūpma bona facere. appetitus turpiumcdoltationū ꝯpeſcere. om̄es melioresceſtimate. non inuidere. de ſeipſo nōcondete. dei ſemꝑ auxilio res omnesꝯmiticte. cepta bona oꝑa mortis tanin termino finire. Pudicicia ornarentū eſt nobilium. exaltatio humilitm nobilitas ignobilium. augmentūꝯnms pulchritudinis. decus religiors. multiplicatio meritorū ⁊ de ſpebetudinis gaudet. hec aug. Dicit etiāudicicia beatus ber. Pudicicia eſtſtitatis cuſtodia. que nos homībusīdit penerabiles. hec ꝯſcientiā emūat ſetuat̉ affectum illuminat intellecin. piuꝫ propoſitū in animo roboratnicos attrahit inimicos reprimit. cōdit demones. claudit inferos. cesabit. ipſi deo cum fiducia aſſiſtit.et. dicit. Simus ergo veraciterſci ⁊ peraciter verecundi. vt virtuir caſtitatis in nobis valeamus conē. Sed ſunt nōnulli qui pudorēececundiā hn̄t inordinatam. quidis infamiam timent coram homīincurtere. qͣꝫ peccati culr. ā co. amHitales ſunt ſatis ꝑuerſi. quia ſicctatum ꝑfecte erubeſcerent. nō tamcue illud ꝑpetrarent De hoc dicit riredus de ſancto victore. Diſce priꝰxccatū odiſſe. ⁊ tunc incipies illud vereitet etubeſcere. ille pudorperus eſſe

cognoſcit quem viciorū odium precedit. ⁊ comitatur aliqn̄. ſi in peccato deprehenderis ⁊ deprehenſus pudore cōfunderis. non te credo erubeſcere culpam. ſed infamiā. non em̄ deſcendit verecūdia talis tam ab ipſo pctō qͣꝫ de fame detrimento. Habent etiā hominesꝑuerſi verecundiā. ſed vtinā bonaꝫ vtinam ordinatā. nam ſi bonā veerecundiaꝫ haberent ꝑuerſi non eſſent. pctm̄em̄ ſi ꝑfecte erubeſcerent. non tam facile ꝯmitterēt. Hec richar. Quilibet ergo religioſus deum timens votū caſtitatis qd̓ deo ſpōpondit ſtudeat in ſe cōſeruare nō ſolū ab omni actu carnalisvicij abſtinendo. verūetiam cor ſuumab īmundus ⁊ ſordidis cogitatōibusretrahendo ſed ⁊ viſum ab aſpectu nephando mulierū auertendo ⁊ affectuꝫſuum ⁊ amorē ad ſplendidiſſimā pulchritudinē criſti ꝯuertendo. qui ſic egerit virtutē caſtitatis. in ſe illeſam ꝯſeruabit illaꝫ. De qua etiā effrem abbasin ſeptima omelia ſic exhortando dic̄.Caſtum te in omībꝰ ſerua fili. vt videas deū in gloria ꝯſiſtentē ab omni pollutione mundū ſit cortuum. ⁊ ne desimmico aditū introeūdi ad te ab aſpectu nephādo auerte oculos tuos. ⁊ nedelecteris in pulchrarū vultibus feminiarū. ne ꝑ talem ſoluas vltima ſupplicia. reſeca amorē tuuꝫ ab amore mulierū. ne te ab amore dei excludat. Uidene te ſeducat corꝑis pulchritudo. ⁊ decorē aīe tue amittas. ne improbo oculo tuo intuearis mulierū ſpeciē. ne intret mors in aīaꝫ tuā ꝑ feneſtras tuasmulieris carnē omnino nō velis tangere. ne ꝑ tactum eius inflāmetur cor tuum. ⁊ ſpū tuo labaris in ꝑditionē. ſic̄em̄ fenū ꝓximans igm ꝯburit̉. ita quitangit mulieris carnē ſine damno nōeuadet aīe ſue. ⁊ licꝫ corpus caſtū euaſerit. mēte tamē ⁊ corde corruptus ab