Diſt. II. Ca. .VI.¶ Liber .II.
tumelias ꝓximi cuſtodiat̉ ab odio ⁊inter flagella dei ꝯpeſcit̉ a murmuration. nec agentes hec retribui nobis p̄ſentia bona requiramus ꝓ labore patientie bona ſperanda ſunt pn̄tis vitevt tūc premium noſtri laboris incipiat qn̄ labor oīs iā funditus ceſſat. hecgrego. U Sunt etiam tres gradus ſiue ꝓfectus patientie Primus ēvt diſcat homo motus ire ⁊ patientiecohibere ⁊ reprimere ne erumpant foras in verba ⁊ facta illicita ſicut ignisſuffocatus ſub fumo extinguit̉ ſi noncohibet̉ creſcit ⁊ oīa attingēte pōt cremabilia incendit. Secundus graduspatientie eſt cū ex longo vſu peccandiimpatientiam refrenandi homo didicerit iam nō terreri vel ꝑturbari in aduerſis ſed in loco munito inconcuſſuscircūcurſantes aduerſarios intuetur.quos nihil ſibi nocere ꝯfidit. tam diuaūt homo aduerſis terret̉. qͣꝫ diu diligit aliquid tꝑale in ſe vel iuxta ſeip̄mqd̓ timet ꝑ̨̄dere vel dolet vt corpus reshonores amicos vel ꝓpriam voluntatēQui aūt iſta inordinate nō diligit nōvalde delectat̉ in eis non ita grauiterꝯtriſtat̉ pro eis vnde corꝑis leſioneꝫreꝝ ⁊ amicorū amiſſiones offenſas ⁊ꝯfuſiones patienter ſunt tolerāde. qd̓maxime dicit̉ vſu. ſepe talia ſuſtinendo. vix em̄ in hac vita tam aſperum eſtqd̓ vſu ⁊ ſtudio patiētie non fiat aīmoleuius ad portandū. iuxta illd̓. Quodmale fers aſueſce ⁊ feres. ī iſto gradunec ꝑturbat̉ homo in aduerſis nec gaudet proſperis ſed ſuſtinet ⁊ tacet. Tercius gradus patientie ē gaudere in tribulationibꝰ ⁊ gloriari cū aſſunt. ⁊ deſiderare cū deſunt. qd̓ eſt ꝑfectoꝝ. ſicutfacit nobilis tiro. gloriat̉ cum debet tirocinium ꝯtra alium nobileꝫ exerceretalis erat paulus cum ait. Complaceomihi in infirmitatibꝰ. in ꝯtumelijs. in
neceſſitatibꝰ. in auguſtijs. in ꝑſecutionibꝰ pro criſto. Nam ẜm beatū gregoMaioris eſt meriti aduerſa patiem etolerare. qͣꝫ bomis operibus inſudate.Qui igit̉ ex deſiderio patiendi ſibi alqua infert aduerſa caſtigando corpu⁊ mentē merore ⁊ ꝯtritione afficiedicur etiam non ſuffert cū ab alio infeteei occaſio patiendi vnde vel corpuraffligit̉ vel animus humiliat̉. cū manris ſit meriti hec pati equanimitet adalio. qͣꝫ a ſeipſo vnde qui ſe ip̄m vſlem⁊ rep̄henſibilem indicat patientet ebet accipere. qn̄ alius idē de ip̄o ſentiUera em̄ humilitas ſic gaudet ab aſihumiliari quomodo a ſe. ⁊ vera palꝰtia ita ſuſtinendo libenter aduerſa adalijs illata ſicut a ſe procurata.Et notandum ꝙ qͣꝫuis aliqua dinettia videatur eſſe inter fortitud inempatientiam ⁊ ꝯſtantiam ⁊ magnamtatem. mititatē ⁊ manſuetudine ncex eoꝝ diffinitionibꝰ colligit̉ tamenꝰpe vnum pro alio poſitum inueniusPatientia em̄ eſt honeſtatis cauſa tedifficilium voluntaria perpeſſio.fortitudo eſt immobilis inter aduerſanimi laborum ⁊ ꝑiculorum equa ſuieptio. Conſtantia eſt inter fluctuamecauſas nulla mentis trepidatione tocuti. Magnanimitas ē difficiliū ſitanea ⁊ rōnabilis aggreſſio Conadimitas eſt ſpes cuꝫ longa expectatioꝰbonoꝝ. Uititas eſt quem aſperitasamaritudo non afficit. Manſueiudꝰeſt animi tranquillitas alterius nō sdens improbitati. Poſſunt etiam ꝰgula iſtorum ſingulis ſanctis adedꝰri. Patiens em̄ eſt qui dolores etlꝰꝰnimo tolerat. vt iob ⁊ tobias yo.queꝫ temptationū certamina nōuant vt ioſeph. Conſtans eſt qbeꝰbores ⁊ terrores non puſillam ineciūt vt machabei. Magnanimus diꝰ-