Diſt. II. Ca. VI.Liber. D .II.

bis habundarent. nullamqꝫ in tempote iſto mortalitatis noſtre preſſurā anduſtiaſqꝫ pateremur. nō diceremus niriſta eſſe ſumma bona q̄ preſtat deusſetuis ſuis. ⁊ maiora non deſiderarenus. Ideo autē huic vite male dulciimſcet amaritudines tribulationū. vtſia que ſalubriter dulcis eſt requirat̉ec alig. ¶ Un̄ ſancti viri plusaduerſis gaudent qͣꝫ ꝓſperis. qꝛ illosmenos reputant a deo quibꝰ ipē mundis ad omne ꝯmodū tꝑale ꝓſperatur.Reſtat̉ hoc yſidorus dicens. Ea que ſetaſi amatoribꝰ cara ſunt. ſancti velutruuerſa fugiunt. pluſqꝫ aduerſitatibꝰnundi gaudent. qͣꝫ ꝓſperitatibꝰ deleeſt. alienos reputant eſſe a deo quidas ſpē ſeculū ad omne ꝯmodū ꝓſꝑaSeruis aūt dei huius ꝯtraria cōgunt. vt dum iſta aduerſa ſentiuntra celeſte deſideriū ardentius excitenvt. E lagna apud deū refulget gratia.in huic mundo ꝯtemptibilis fuerit.a teuera necē eſt vt quē mūdus oditngat̉ a deo. Tunc etiam iuſtis gauda eterna diſponunt̉ cum pn̄ti tribuvtōe ꝓbantur. hec yſidorus. Debet etin quilibet qui ſe cōſpicit in diuerſispulationibꝰ ꝯſtitutum. ſiue ſit tribuatio corporis ſiue anime ad dn̄m ꝯfupetē. nec debet xp̄iano aliud refugiumſeqͣꝫ ſaluator eius ⁊ deus eius Yn̄ter omnes tn̄ tribulationes anire nulla maior eſt qͣꝫ vulneratam conram pet pctm̄ habere. nam talis aīaqs tequiē inuenit. Unde in iſta triatōe ⁊ in alijs quibuſcunqꝫ aduerſido ad deū eſt ꝓ ꝯſolatione ꝯfugien. Unde beatus aug. ſuper pͣs Mulmmi ſunt tribulatōes ⁊ in omni triatde ad deum ꝯfugiendū eſt ſiue ſitdollatio in familiari te. ſiue ſit in ſare corpis. que ſit in periculo cariſſiex. ſiuē in aliqua re tn̄ ad huius vi-

te ſuſtentaculū neceſſaria. omnino aliud refugiū non debet eſſe xp̄iano qͣꝫ ſaluator eius qͣꝫ deus eius. Uerū tn̄ interoēs tribulatōes aīe humane nulla eſtmaior qͣꝫ ꝯſcīa delictoꝝ. nā ſi ibi vultnon ſit. ſanumqꝫ fit intus hominis qd̓cōſcientia vocat̉. ſi aūt alibi vbicunqꝫpaſſus fuerit tribulatōes. illuc fugier.⁊ inueniet deū. ſi aūt ibi requies nō eſtꝓpter abundantiā iniquitatis. quoniam ⁊ deus ibi non eſt. quid faciet hō.quo fugiet cū cepexit pati tribulatōesnam quocunqꝫ fugerit ſequit̉ tribulatio. hec aug. O Habenda eſt etiāpatientia intribulatōe. qꝛ cum tribulatis ⁊ patientibꝰ freqn̄r eſt deus. Teſte pͣs. qui ait. Iuxta eſt dn̄s his q̄ tribulato ſunt corde. ⁊ humiles ſpū ſaluabit Et beatus bern̄. Quantum cunqꝫſeuiat tribulatio non putes te derelictum. ſed memineris ſcriptū. Cuꝫ ipſo ſum in tribulatōe. Unde idem beatus bern̄. vt ſemper poſſet dn̄m ſecumhabere freqn̄r deſid̓rabat tribulari. itadicens Da mihi tribulatōes dominevt ſemꝑ poſſis eſſe mecū. Domine fimecū eris in tribulatōe ſemꝑvolo tribulari vt te ſemꝑ mecum habeam. hecbernardus. Quante etiam virtutis ſittribulatio cū patienter ſuffert̉ ⁊ qͣꝫ neceſſaria eſt. videliꝫ incipientibꝰ. ꝓficientibꝰ ⁊ ꝑfectis. de hoc per quendaꝫd̓r ſic. Tribulatio eſt nutrix humilitatis. doctrix patīe. cuſtos ꝟginitatis.ꝯparatrix eterne felicitatis. Tribulatio hec ita eſt adeo ſalutifera. vt vix ſitqui ab eius ſe abſcondat bonitatis aſꝑgimine. ſiue ſit de incipientiū numero vel ꝓficientium vel perfectoꝝ. Rubiginem etiam aufert peccatoꝝ. incrementa preſtat virtutum. ⁊ vbertatemꝯfert gratiarum Quid hoc theſauro p̄cioſiſſimo vtilius. ipſa namqꝫ peccapellitta tollit. purgatorium minuit

x. iiij.