¶ Diſt. II. Ca. .VI.Liber .II.

iudicis ꝯtempſerit remedium. gaudeat pctōr cū in iſto ſeculo contriſtat̉. vtpoſt hoc ſeculū cū xp̄o remuneret̉. hecaug. I. Unde ꝑiculoſum valde ēꝙ peccator in ſordibꝰ vitioꝝ exiſtensꝑ aduerſa non flagellat̉. nam aīa cumpeccat a deo ſe diuidit. ⁊ ꝑſeuerandoin peccatis ab eo longe recedit. Si ꝟopoſt pctm̄ proſpetitas ſequitur ⁊ nulladiſciplina aut tribulatio tūc talis aīaa deo repudiat̉ ideo deus hic parcit reprobis vt ineternū puniat. electos ꝟoſuos hic ferit vt ineternū parcat ⁊ eternam patriā eis tribuat. Unde beatusgrego. Anima que peccat a deo ſe diuidit ꝙ ſi pctā cōtinuauerit a deo longerecedit ſi ꝟo poſt peccatum ꝓſperitasſequitur ⁊ nulla diſciplina increpatione reuocat̉ in diuiſione quaꝫ inter ſe ⁊deum fecit etiam libellum repudij accipit. vt iam velut aliena derelicta faciatmala que vult. Un̄ neceſſe eſt vt peccatores quoſqꝫ ꝯſideremus tanto amplius miſeros quanto eos ꝯſpicimus inſua culpa ſine flagello derelicios. ideoem̄ deus ſic parcit hic vt eos in ꝑpetuūferiat. ideo aūt quoſdam hic ferit nonparcendo vt ineternū parcat. REt notandū ẜm dictum criſoſtomi ꝙmalus non poteſt in oībꝰ eſſe malus ſꝫhabet aliqua bona neqꝫ bonus in oībꝰeſſe bonus ſed habet aliqua peccataQuando ergo ꝓſperitatem habet malus ꝓ illis paucis bonis retributioneꝫhic accipit. illic etiam plenius puniet̉Et iteꝝ beatus eſt ille maxime qui punit̉ vt̄ omnia exꝑians delicta ꝓbatus⁊ purgatus hinc exeat. ⁊ in nullo obnoxius. hec criſo. Unde electi vt euadere poſſint eterna ſupplicia ⁊ ꝑueniread ꝑhennem gloriam neceſſe eſt vt hicflagellent̉. quatenns purgati in futuco iudicio inueniāt̉. De hoc d̓t beatusgrego. vj. moral̓. Electus quiſqꝫ vt e-

terna ſupplicia euadat ⁊ vt ad ꝑhennegloriam aſcendat debet hic aſſiduis nagellis atteri quatenus in iudicio vaſeat purgatus inueniri. ip̄o namqꝫ inſitmitatis noſire pondere deorſum ducmur. niſi mira manu artificis ꝑ ſubitnientie flagella reuelemur. Unde hitd̓r beatus homo. qͥ corripit̉ a dn̄o Prma ꝟtus ē ne ꝑpetrari debeant pct̄ā ſvitari Secūda aūt ꝑpetrata cortisre ſed plerūqꝫ culpas non ſolū imminentes minime vitamus. verūetia necōmiſſas recognoſcimus. ⁊ pctōritmens tanto altius tenebreſcit. quamdnec damnū ſue cecitatis intelligit dide fit plerūqꝫ diuini muneris ſarste vt culpam pena ſubſequatur. ⁊ ſiagella oculos delinqn̄tis aꝑiant. quosinter vitia mētis ſecuritas cecabat. iopens quippe aīmus ꝑcuſſione tandievt excitet̉ quatenus qui ſtatū ſue tedꝰtudinis ſecurus ꝑdidit. afflictus ꝯſoret quo iacet. Hinc itaqꝫ ipſa aſttas correctionis origo eſt luminis oꝑ̨̄paulū d̓r. Omne qd̓ arguit̉ a ſumꝰne manifeſtat̉. argumentū em̄ ſaſuiꝰeſt vis doloris. Et dn̄s in apocatipEgo quos amo caſtigo ⁊ arguo. qͦꝛ fhoc ꝙ peccator dolore correptiomꝰmitur qn̄qꝫ ad beatitudinem: que ſfine eſt. interuentu doloris erudit lꝰgrego. Et quanto duriora ⁊ gramdꝰquis in preſenti pro xp̄o toletat. talꝰferuidiorem ſpem ⁊ certiorē de poendo futuro premio ac gaudio pr̄sbit. Unde idem beatus gregorſus tmoral̓. de hoc ſic d̓t Sanctiviti dmedullitus diligunt. in infimis dopatiunt̉ ſed in fine gaudij lumen mdꝰniunt. quod habere hoc ſpacio ꝑemtꝰtis vite contemnunt Unde bn̄e drcquaſi meridianus fulgor conſutsgbi ad veſperum. peccatoris aūt lumein die eſt obſcuritas in veſpere. ꝰ