Liber .II.Diſt. II. Ca. .VI.
Uartir quippe teſtis interp̄tat̉. quicūqꝫ vero pro veritate teſtimoniū dederit⁊ omnes cauſas cum iuſticia iudicauerit quicquid ꝓ teſtimonio veritatis veliuſticie ꝑtulerit totum ei dominus ꝓmartirio ꝯputabit. habet em̄ pax martires ſuos. nam iracundiam mitigarelibidinem fugere. iuſticiam cuſtodireauarit iā ꝯtemnere. ſuperbiam humiliare. pars magna martirij eſt. Dicitetiam de hoc maximus. Si tormentaque ſancti martires ꝑtulerunt ſuſtinenere non poſſumus. ſaltem contra malas ꝯcupiſcentias pugnemus ⁊ qꝛ nōdeſunt quotidiana peccata non deſintetiam quotidiana remedia. hec maximus. Poſſumus ergo ex p̄dictis colligere ꝙ patientiā in aduerſis exhibere viriliter. ⁊ vitijs reſiſtere eſt magnāꝑtem martirij poſſidere. nam generacrucis ac martirij ſunt diuerſa qꝛ abſtinere a delectamentis carnalibꝰ videlicet a gula luxuria ⁊ a ceteris voluptatibꝰ carnis. Item reſiſtere ire ſuꝑbieauaricie ⁊ alijs vitijs ſpūalibꝰ ⁊ cū illis ꝯftictū in repugnando habere glorioſa crux eſt in ꝯſpectu dei Teſtat̉ hocbeatus aug. in quodam ſermone ſic dicens. Due ſunt abſtinentie ⁊ crucisgenera. Unum corꝑale aliud ſpirituale vnuꝫ eſt a potū atqꝫ epulis tꝑare appetitum gule: et a delectationibus acmolliſſimis ſuauitatibꝰ cohercere abhis que tactu guſtu vſuqꝫ decipiūt ſenſum viriliter abſtrahere. Alterū abſtinentie ⁊ crucis genus eſt p̄cioſius atqꝫſublimius motus aīmi regere ⁊ ꝑturbationes illius modeſta tranquillitate placere. ire ⁊ ſuꝑbie impetus quaſiferam beſtiam refrenare litigare quotidie ꝯtra vitia. ⁊ rixam quodammodocū homine interiore ꝯſerere. precioſahec ē ī ꝯſpectu dei ⁊ glorioſa crux cogitationes malas in ptāteꝫ redigere. vo
luntates ꝓprias abnegare. eaſqꝫ interiori examinatione diſcutere ⁊ regemtis imperio ſubiugare a ſermone attiopere. quo aīa ledit̉ tanqͣꝫ a cibis noxis abſtinere. Item beatus grego. Dequamur kariſſimi diſtrictā ⁊ aſpetamredemptoris viam. de ſpiciamus culꝰcta preſentia. nulla etem̄ ſunt que traſire poſſunt. turpe ſit nobis diligeteqd̓ ꝯſtat citius ꝑire. non nos terrenarerum amor ſuꝑet. non ſuꝑbia iniolnon ira dilaniet. non luxuria poſſnalnon inuidia ꝯſumat. amore em̄ noſutredemptor noſter occubuit ⁊ nos amnsre eius diſcamus vīcere noſmetipqd̓ ſi ꝑfecte agimus non ſolū immintes penas euadimus ſed etiam glorcū martiribꝰ remunerabimur namuis occaſio ꝑſecutionis deſit haber i⁊ pax noſtra martiriū ſuum qꝛ ⁊ n̄ canis colla ferro non ſubdimus. ſpitisli tn̄ gladio carnalia deſideria in mete trucidamus. hec grego. Unde qͥꝰnō poſſumus ꝓ xp̄i nomine morte eꝰnis ſubire ac ſanguinem fundere. qdtidiana tn̄ afflictione videlicet in ſelꝰnijs vigilijs ⁊ in ceteris caſtiga tomꝰac vitioꝝ diuerſoruꝫ repugnationetribulationū ac aduerſitatum perteone ſtudeamus nos exercere vt ctucpoſſimus etiā in pace eccleſie poſtoꝰſtum baiulare. De hoc ꝑbeatum teriꝰſic d̓r. Eſt martirij genus ⁊ effiſio hiuinis in quotidiana corꝑis affuenꝰſic quippe infirmis ⁊ puſillis cordeſꝰceſſe eſt. vt quem ſemel nō ſufficiutꝰnere mitiori ſed diuturniori martitſanguinem fundant. qꝛ quāto minꝰhabent de acuta paſſione tāto pſoaꝰbent de ꝯtinuatione ⁊ ſic longitudireparat̉ amaritudo Dicit etiā opetrus damiani. Qui pro defemꝰfidei mori nō poſſumus. ſaltem tuctaꝝ ꝯuerſatiōe ꝟtutum viuere ſibdꝰ