Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber. II. Diſt. I.Ca XXXII. XXXIII

Ediſſolutōe inchoro. In eccleſia cum ad opus qd̓ inuentū fuerit accedit̉. humititatis honeſtas diligentius obſeruet̉ne qui in eccleſia ante ꝯſpectum dei vemus ibidē deteriores ſimus. Sunem quidā qui mente vagi. attoniti ocuil. hitu diſſoluti. plana parietū ꝓſpicictes pluſtrant. aliud cantant. alid̓ cobitant. in choro ſunt corꝑe. ſed in foromente. Sunt etiam alij voce diſſolutinui hocis ſue dono gloriant̉. nec tantūdaudent de dono gratie ſed alios ſperrant tumentes elatione. aliter cantāts libri habeant. fortaſſis vt placeamropulo magis qͣꝫ deo. qui ſic cantātcantant in choro maria ſorore moyſed in palacio herodiade vt placant herōdi ſimul diſcūbentibus. deetiant̉ enim altitudine vocis. Nemoraitius cantat eo quē dominus audiolueuit de monte ſancto ſuo. nemoreius qͣꝫ cui inclinat aurem ſuā dn̄sAoce mea inquit ad dn̄m clamaui.ralidiuit me de monte ſctō ſuo. Eſtopt in palle humilitatis. vt in monterncio audixi merearis. ſed ſi ſic canrebt ab alijs laudem queras. vocemabendis facis eam non tuā ſed aliram. caue ne monaſteriū vertas in therhabes in ptāte tua vocem. habetoriam. frangis vocē frange voluntaIn ſetuas ꝯſonantiā vocum. ſerua acordiam moꝝ. vt per exemplū ꝯcordbtimo. perpoluntatē deo. per obepriā magiſtto. hec eſt ꝯcordia.ſpitulum XXXIII. UEirreuerentiavetim abiſoibꝰ clauſiti dicuutus accirca altare. Ultimo de dud auimē ſoluꝫ inter ceteros in hacrenealioentiorem tepetio. qui licet

ablutis manibꝰ. lota facie. albis veſtibus indutus accedā ad altare tn̄ ꝑuerſus oꝑe. pollutus ore. immundus corde. xp̄i corpus ꝑtimeſco manibustractare. accedo elatus ad humilē. iratus ad mitem. crudelis ad miſericordem. ſed tamen patit̉ humilis elatummitis iratū. crudelē miſericors. Accedo ſeruus ad dn̄m non amore ſꝫ timore. non deuotōe ſed vſu. accedo igit̉ adaltare vanus curioſus vanitati ſubditus Sunt etiā multi alij in ſeculo quinon tm̄ vani curioſi voluptuoſi. ſꝫ etiam cum ambitōe non cum deuotōe accedunt ad menſam xp̄i. qui etiamaccederent. niſi ſe aliquid recepturosſꝑarent. Acceſſit ad ieſum petrus iudas. acceſſerunt diſcipuli. acceſſerūt milites crucifigētes. accedūt quotidie ad corpus xp̄i religioſi. accedūt peruerſi ſacerdotes. ex quibꝰ multiterrenis inhiant. terrena ſapiunt. nonnulli aſſidui in plateis. in eccleſia rari. tardi ad inueſtigandū culpam peccatoris. parati ad inquirenda veſtigiaſeporis. velociores ad ꝯgregandos canes qͣꝫ ad ꝯuocandos pauperes. libentius porrigunt panem cani qͣꝫ pauperiplures ſeruiunt eis ad mēſam. ad miſſam nullus. Hi ſunt quoꝝ thalamusornatior eſt qͣꝫ eccīa ſua. menſa ꝑatioraltari. ciphuſ calice p̄cioſior. equus carior miſſali. cappa caſula pulcrior. camiſia delicatior alba. Ecce quō obſcuratū eſt auꝝ fuligine peccatoꝝ. mutatꝰē color optimus decoris ſanctitatisin ſeditateꝫ vitioꝝ. lapides ſanctuarijſunt diſperſi in capite omnium platearum. qꝛ dum per vitam mundā orationem intus in ꝯtemplatione dei eſſedebuerant. per vitam reprobam forispaſſim vacant. Ecce iam pene nulla ſecularis vite actio quam ſacerdotes criſti non admīſtrent. nulla mundi nego

s. iiij.