CuXVXVII.Liber. II. iſt. I.

Liber. II. iſt. I.Ca. XXVI. GE fene obſtinato Inter abuſiōes ſola maioreſt ſenis obſtinatio. qui morti ꝓximusmortis aduentū non abhorret. qui quaſi ad oſtium mundi huius poſitus foras ſpectat. nec tn̄ vite pn̄tis egreſſuꝫnec ingreſſum future conſideret. auditnūcios mortis. ⁊ credere non vult eisCaſus mortem nūciat latentem. infirmitas apparentem. Sed forſitan ſumculus triplex quo ligat̉ ſenex difficilerumpit̉. dū em̄ a pueritia in mentē ſenis ꝑ cogitationem ſemitā fecerit voluptas. in ſermone vanitas. in oꝑe peruerſitas. quid alid̓ agit̉ niſi ꝙ in ꝯſuetudinē quaſi in funē. hec tria torquēt̉/Eſt aūt laqueus in fune. dulcedo tꝑalis in ꝯſuetudine. circumdatio funis.impedimenta ſunt carnis. dulcedineigit̉ decipimur. conſuetudine ligam̄.Ca. .XXVII. OEmonacho curiali ⁊ cauſidico Cum autēmōachus d̓r curialis ex adiuncto deſignat̉ aliquid leuitatis. ordo clauſtri ⁊ordo curie diuerſus. ibi ſedes in inſidijs cū diuitibꝰ in occultis. hic audisnon ſedi cū ꝯcilio vanitatis ⁊cͣ ibi dextera tua repleta eſt muneribꝰ. hic lauas inter innocentes manus tuas. ibipauperum res violēter auferunt̉ Hica pauꝑibꝰ ſponte offerunt̉. Ibi laudatur peccator in deſiderijs aīe ſue. Hicaūt benedicit̉ iuſto. Contingere enimquādoqꝫ ſolet vt monachi qui curiasſrequentant. cauſas audiant. iudiciaperquirant. ament decreta ꝯſiliorumnon ſecreta miſteriorum. laudari appetunt. qꝛ pro multis loquunt̉ ſed monachi multum loquentes multis diſplicent. de incertis iudicant. teſtantur ſe

Ca. XXVI. Xpiſſime quod ignorant Si vero res adeffectū ꝑuenire non valeat monachiꝰcauſidicus iter parat vt quod alibieri non potuit. rome fiat Pro printꝰpe ergo ſeculi alpie frigus ytalie caſores libenter patitur qui ꝓ magiſtro ſirituali multo leuiora inuitus forſitapateret̉. Oueratus cartulis auctortatibꝰ fultus reuertitur ponit dieꝫ taſe. ꝑſonas inducit. que parate ſunt ſrare quod eſt. ⁊ ſi velis iteruꝫ iuret qnon eſt. Quid ergo dicam nonne mnꝰgis amas monache cauſidicus eſſeſimul diſcumbentibus cum herodē tbin vinculis ⁊ carcere teneri cū iohamCa. XXVIIIē ꝑeſtitu ſupeᶠbo monachoꝝ ait apoſtonaNon in veſte precioſa que mollicieicioſiorem veſtem negat putaſne moꝰcho precioſiorem habitū ꝯcedit. ſamat terrenus ſponſus ſponſe caſtitem. qͣꝫ precioſam veſtem. plus ſimtcitatem qͣꝫ tortum crineꝫ. Sic inſitalis ſponſus criſtus plus amat inꝰoreꝫ habitū. qͣꝫ exteriorē. molleslia querunt. elati precioſa. delicaticioſa. Exterior em̄ ſuperfluitas amnunciat vanitatē qꝛ vt d̓t beatus tedNemo precioſas veſtes niſi ad inalꝰgloriam querit. Unde peccatū eſtꝰrere precioſum veſtitum dicente tedꝰgregorio. Nullus eſtimet in fluxucioſarum veſtium peccatum deenſi hoc peccatum non eſſet nullo mōdominus Iohannem de veſtimelſperitate laudaret. non enim veſtipuritas mentis ornatum facit mnchum vel clericum. Unde beatusꝰronimus. Non tenera veſtis. ſeddicia mentis ornatum facit clet eIpſe namqꝫ celeſtis ſponſus chcum ꝯſpexit animam virtulibꝰ adꝰ