er .II.Diſt. j. Ca. XXII.
Qibin deum feratur. Et ideo vtrumqꝫ peccatum per penitentiam quidem remittit̉. qꝛ ꝑ vtrumqꝫ deordinat̉ voluntashoīs. ꝑ immoderataꝫ ꝯuerſionem adbonum creatum. Sicut em̄ peccatummortale remitti non poteſt. qͣꝫdiu voluntas peccato adheret ita etiā nec peccatū veniale. qꝛ manente cauſa manet⁊ effectus. Exigit̉ aūt ad remiſſioneꝫpeccati mortalis ꝑfectior penitentia.ſcilicet vt mortale ꝯmiſſuꝫ deteſtet̉ quātum in ipſo eſt. vt ſcilicet diligentiamadhibeat ad rememorandum ſingulapeccata mortalia vt ſingula deteſteturſed hoc non ad remiſſionem venialiuꝫrequirit̉. tn̄ actualis quedā diſplicentia. puta cum aliquis hoc modo in deum fett̉ ſcd̓m affectum ⁊ res diuinas⁊ quicquid ſibi occurreret. qd̓ eum abhoc motu retardaret diſpliceret ei. ⁊doleret ſe hoc ꝯmiſiſſe. etiam ſi actu deillo non cogitaret qd̓ tamen non ſufficit ad remiſſionem peccati mortalis.niſi quantum ad peccata oblita poſt diligentem inquiſitioneꝫ. qꝛ de quolibetpeccato mortali tenet̉ homo ſpecialiter conteri. vnde debet homo recogitare ad inueniendū peccatum ꝯmiſſum.Si peccatum omnino a memoria exciderit. tunc ex impotentia ſaciendi excuſat̉ a debito. ⁊ ſufficit generalis contritio de omni eo in quo deuꝫ offenditSed quando impotentia tollit̉. ſicutcum ad memoriam peccatum reuocatur. tūc tenet̉ ſpāliter ꝯteri homo. Etiāſciendum ꝙ homo in gratia conſtitutus poteſt vitare omnīa peccata mortalia ⁊ ſingula. poteſt etiam vitare ſingula peccata venialia ſed non omnia. Etideo pm̄a de peccatis mortalibꝰ requirit ꝙ homo ꝓponat abſtinere ab oībꝰ⁊ ſingulis pctīs mortalibꝰ. ſed ad penitentiam venialium peccatoꝝ requiritur ꝙ ꝓponat abſtinere a ſingulis. nō
tamē ab omnibꝰ. qꝛ infirmitas huſuꝰvite hoc nō patit̉ Debet tn̄ habereaꝫſitū ſe preꝑandi ad venialia pctā menda. alioquin eſſet ei ꝑiculum deneendi. cum deſereret appetitum ꝓncdi ſeu tollendi impedimenta ſpbdiꝰꝓfectus. q̄ ſunt venialia. hec thomaDe remiſſione etiam venialiuꝫ fſciendum. ꝙ oīa venialia pctā toſſūper diuerſa remedia videlicet per schariſtie dignam ſumptionem. xttremam vnctionē. ⁊ per generaſemꝰfeſſionem. ꝑ tunſionem pectoris.dominicam orationē. per epiſcobenedictionem. per aque benedicieperſionem. Per hec igit̉ remittuntnialia peccata. non tn̄ ſemꝑ remiuūtotaliter quantū ad penam. qꝛ ſi nequi eſſet omnino immunis a p̄ctōtali aſꝑſus aqua benedicta ſtatimꝰlaret ſed reatus pene remittit̉ ẜmtum feruoris in deū. qui per preoꝰexcitat̉ ẜm magis ⁊ minus Dithomam de aquino ſic d̓r. Notamꝙ triplici ratiōe aliqua cauſant teſionem venialium pctōꝝ. Uno indin quantū in eis infunditur gratꝰꝑ infuſionem gratie tolluntūt vepeccata. ⁊ hoc modo per euchati⁊ extremaꝫ vnctionem. ⁊ vmneꝰter per omnia ſacramenta noue ſesin quibꝰ ꝯfert̉ gratia. peccata beremittuntur Secundo in quamūcū aliquo motu deteſtationis pecrum. ⁊ hoc modo confeſſio geᵐtūſio pectoris. ⁊ oratio dominisrant̉ ad remiſſionem venialiū hTercio modo in quantū ſunt coreuerentie ad deuꝫ ⁊ ad res diblhoc mōbenedictio ep̄alis. ⁊ q ſreꝰque benedicte oꝑant̉ ad remiſſſonialiū pctōꝝ Et quidē ꝑ p̄dicta lotur venialia pctā quantuꝫ ad ciẜvirtute illius ſanctificatiōis nō pꝰ